Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761125-39464S1

Date of Document: 1998-02-14

روزهاي ويژه محيطزيست را با حمايت قانون پايدار كنيم در تدارك 29 بهمن به عنوان روز هواي پاك اشاره: انگيزه پرداختن به اين گزارش اعلام دو روز مشخص در بهمن ماه امسال با نام هاي روز بدون دودو همچنين روز هواي پاك است كه اولي از سوي تشكل زيست محيطي جبهه سبز ايران و دومي توسطسازمان حفاظت محيطزيست انتخاب و اعلام در گرديد روزهشتم بهمن ماه تحت عنوان روزبدون دود آنها كه به حفظمحيطزيست علاقه مندند، سعي كردند، از آوردن خودروهاي شخصي به خيابان ها خودداري ورزند وبنا به توصيه اعلام كنندگان روز بدون دود، بيشتر از خودروهاي عمومي مثل اتوبوس و تاكسي استفاده كنند. اما در روز هواي پاك، سازمان حفاظت محيطزيست از اهرم هاي لازم براي جلوگيري از ورود تعداد بيشتري ازخودروها به محدوده مركزي شهر (محدوده موسوم به طرح ترافيك ) ياري خواسته است. تلاش هاي دولت، كارشناسان و اقشار مردم براي كاهش آلودگي هواي تهران زماني به نتايج مطلوب مي انجامد كه حركت هاي نمادين كنوني به راهكارهاي قانوني تبديل شود و در واقع اهرم هايي كه سازمان حفاظت محيطزيست براي جلوگيري از ورود خودروها به محدوده مركزي شهر تهران به كار گرفته است، بايد به يك تلاش ملي و گسترده براي قانونمند كردن حفظ محيطزيست تبديل شود. در مناسبت ها و همايش هاي زيست محيطي همواره از مردم دعوت مي شود كه از آوردن خودروهاي شخصي به خيابان هاي شهر خودداري كرده و در حد امكان از وسايل حمل و نقل عمومي مثل اتوبوس و تاكسي استفاده كنند. اما پرسش اصلي اين است كه آيا ما در تهران وسايل نقليه عمومي به اندازه كافي در اختيار داريم تا مردم نيازمند به استفاده از خودروهاي شخصي خود نباشند. با اين؟ كمبودها غني طاهريان كارمند ساكن تهران كه معمولا با خودروشخصي اش به سر كار مي رودمي گويد: اينكه مي گويند ازاتوبوس و تاكسي به جاي اتومبيل شخصي براي رفتن به سركار استفاده كنيم، سفارش درستي است. خود من از طرفداران حفظ محيطزيست هستم و دو فرزندم را نيز به حفظ محيطزيست علاقه مند اما كرده ام واقعيت هاي موجود بيانگر آن است كه وسايل نقليه عمومي مثل اتوبوس و تاكسي جوابگوي نياز مردم نيست وگرنه نيازي به استفاده از هزاران اتومبيل شخصي مسافركش نبود. وي مي افزايد: البته من منكرفعاليت هايي كه براي بهبود وضع اتوبوسراني و تاكسيراني درتهران صورت گرفته نيستم وحتي مي گويم كه وضعيت كنوني اتوبوسراني به مراتب بهتر ازسال هاي دورتر است. اما همين تعداد با امكانات كنوني براي رفع نياز مردم كافي نيست. مردم، بخصوص دانش آموزان هنوز بايد در ساعات شروع كار روزانه و در شامگاه، در صف هاي طولاني بمانند تا نوبتشان براي سوار شدن به اتوبوس برسد. حال اگر آن عده ديگري كه با اتومبيل هاي شخصي در شهر رفت وآمد مي كنند، به اين جمع اضافه شوند، صف ها به مراتب طولاني تر خواهد بود. بيشتر تاكسي ها هم يا در مسيرهاي شخصي كار مي كنند و يا دربستي مسافر مي برند. البته رانندگان تاكسي هاهم حرف ها و مشكلاتي دارند كه بايد به آنها رسيدگي شود، اما فعلا به اين نتيجه مي رسيم كه وسايل نقليه همگاني به قدر كافي در شهر وجود ندارد. پس وقتي مردم را به استفاده از اين وسايل تشويق مي كنيم، بايد اول فكري براي تامين اتوبوس و تاكسي كافي در شبكه حمل و نقل شهري بكنيم. مترو در غبار زمان يك كارشناس راهنمايي ورانندگي كه ساليان دراز درحوزه حمل و نقل شهر تهران داراي مسئوليت هاي اجرايي بوده است، مي گويد: در صورت به ثمررسيدن پروژه سنگين راه آهن شهري تهران (مترو ) حتي، در دو مسير شمالي - جنوبي و شرقي - غربي مي توان اميدوار بود كه از بار ترافيك شهر تهران و در نتيجه از ميزان آلودگي هواي اين شهر به ميزان قابل توجهي كاسته شود. اما اين پروژه آن قدر در لابه لاي وعده هاي مكرر وعمل نشده، به تعويق افتاده است كه ديگر خيلي ها خوشبيني اوليه خود را نسبت به راه اندازي زود هنگام راه آهن شهري از دست داده اند. تهران به قول كارشناسان، شهري است با خيابان هاي ديروز و خودروهاي امروز، به طور يقين چنين شهري در زمينه حمل و نقل با مشكلات زيادي روبه رو است. در اين موقعيت اعلام روزهاي ويژه براي مبارزه با آلودگي هوا با همه علاقه، صداقت و شوقي كه در بانيان اين روزها سراغ دارم، بيشتر در حد شعار خلاصه مي شود. زيرا ما در زمينه امكانات بامحدوديت ها و كمبودهاي شديدي روبه رو به هستيم عنوان هر مثال، بار كه صحبت از مبارزه باخودروهاي دودزا به ميان در مي آيد، اين كار موفق نمي شويم، چراكه اين قبيل خودروها يا متعلق به دستگاههاي دولتي اند و يا مربوط به كساني كه از راه حمل مسافر امرار معاش مي كنند. جلوگيري از كار هزاران نفر كه زندگي شغلي شان وابسته به تردد خودروهاي فرسوده، آلاينده و دودزاست، ممكن نيست، مگر اينكه درصدد بهينه سازي اين خودروها برآييم و يا همان طرح تبديل به احسن يعني واگذاري خودروهاي نو به جاي خودروهاي كهنه را به اجرا درآوريم. اما به شرط آنكه چنين طرح مفيدي در چنبره دلالي، تجاري و منفعت طلبي ها گرفتار نشود. به نظر من اجراي اين طرح نياز به يك انضباط دقيق و مراقبت كافي دارد وگرنه چشم به هم بزنيم، خودروهاي دست دوم كهنه در بازار سياه و دلالي قيمت سرسام آوري پيدا مي كنند و پيش از آنكه شهر تهران در زمينه محيطزيست نسيبي ببرد وسيله اي طرح، مي شود براي گسترش فعاليت هاي دلالي - تجاري كه متاسفانه به بخش قابل توجهي از زندگي مردم سايه افكنده است. تفنن روشنفكرانه! خانم ع - فرهادي، آموزگارساكن تهران، مي گويد: تقريبادر بيشتر همايش هاي زيست محيطي كه در تهران برپا شده است، شركت داشته ام، زيرا به اين كار معتقدم، اما متاسفانه هنوز به محيطزيست كشور ما توجه كافي نمي شود. به عنوان مثال با وجود تصويب قانون مبارزه با آلودگي هواتوسط نمايندگان مجلس شوراي اسلامي، هنوز نشانه هاي مشخص و قابل توجهي از اجراي اين قانون به چشم نمي آيد. يعني هنوز عده اي هم، مي پندارند كه حفظمحيطزيست يك مقوله لوكس وتفنني است و يا شايد نوعي دلمشغولي روشنفكران! اما بياييدببينيد، شمار كودكاني كه براثربيماري هاي حلق و ريه در بيمارستان ها بستري شده اند، تا چه ميزان افزايش يافته است، يا آمار مبتلايان به بيماري خطرناك آسم در طول سال هاي اخير در شهر تهران چقدر بالا رفته است. همه ما به عنوان شهروندان ساكن تهران، در طول روز، يا هفته چند نوبت مبتلا به سردردهاي ناشناخته مي شويم و يا سرفه هاي پي درپي آزارمان مي دهد. به آمار مرگ و ميرهاي ناشي از سكته هاي قلبي مراجعه كنيد تا به رابطه آنها با آلودگي هواي تهران واقف شويد. پس مسئله آلودگي محيطزيست و آلودگي هواي شهرها نه لوكس است و نه تفنن روشنفكرانه، يك مسئله ملي است با خطرات روزافزون كه بايد براي حل آن چاره انديشي كنيم.