Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761118-39093S1

Date of Document: 1998-02-07

رانندگان زن چه؟ مي گويند آيا زنان بد رانندگي مي كنند (بخش پاياني ) اشاره: داوري و پيش داوري در مورد رانندگي زنان عنوان گزارشي بود كه قسمت نخست آن يكشنبه هفته گذشته از نظرتان گذشت. در بخش پاياني خواسته ها و انتظارات رانندگان زن مي باشد كه از نظرتان مي گذرد. شهرزاد. ش كارشناس بيمه كه سالهاست رانندگي مي كند، ميان رانندگي زنان و مردان تفاوتي قائل نيست اما معتقد است: مردان هميشه خيال مي كنند همه كارها را بهتر از زنان انجام مي دهند، به همين دليل هم تصور مي كنند كه رانندگي شان بهتر است. البته زنان نيز در اين موردبي تقصير نيستند چون عادت كرده اند خود را دست كم بگيرند. رانندگي در ايران مثل يك جنگ مي ماند كه اگر حمله نكني، مورد حمله قرار مي گيري. اگر يك خانم موقع رانندگي به اطرافش توجه كند و احتياط كند، مردها مي گويند بلد نيست رانندگي ما كند زنها بهتر است با سرعت زياد رانندگي كنيم تا احتياطمان را به اين حساب نگذارند كه بلد نيستيم رانندگي كنيم. ـ خودتان چگونه رانندگي؟ مي كنيد محتاط يا؟ سريع ـ خودم در رانندگي كاملا فرز هستم. چون به رانندگي ام كاملا اطمينان دارم. نكته: برخي از خانمهايي كه به گفته خودشان درهنگام رانندگي بيش از حد محتاط هستند، علت اين احتياط را عكس العمل دور از اخلاق برخي از رانندگان مرد در مقابل خطاي رانندگان زن عنوان كردند. به عنوان مثال به گفته هاي اين زن 45 ساله توجه كنيد: ـ خيلي با احتياط رانندگي مي كنم، چون از برخورد نامناسب مردها خيلي مي ترسم. وقتي مردها با يك راننده زن تصادف مي كنند، هرچه از دهانشان درمي آيد، مي گويند. يكهو شروع به داد زدن و فحش دادن من مي كنند از اين طرز برخورد خيلي وحشت دارم. ترجيح مي دهم ديرتر به مقصد برسم اما درگير چنين مسائلي نشوم. اما دختر 28 ساله اين زن برخلاف مادرش ترسي ازاينگونه برخوردها در دل ندارد. وي كه در كنارمادرش بود، مي گفت: ـ چرا بايد از اينكه يك راننده مرد به ما فحش بدهد، بترسيم. خب موقعش ما هم دعوا مي كنيم. دعوا كه ترس ندارد. اگر لازم شد يكي مي زنيم توي گوشش، تا ديگر به خودش اجازه ندهد به يك خانم توهين كند. از نظرگاه ميراندا معاوني، فارغ التحصيل رشته زبان آلماني رانندگان زن به طور ناگهاني مسير خود را تغيير مي دهند و عكس العملشان در هنگام رانندگي كند به است همين دليل هم ترجيح مي دهد پشت اتومبيل مردان رانندگي كند تا پشت اتومبيل زنان. اسباببازي برادر و ساير قضايا! نكته: يك زن سي ساله كه چند سال است رانندگي مي كند، اعتقاد داشت زنان در رانندگي در اندازه مردان مهارت ندارند. وي مي گفت: ـ در خانه برادري داشتم كه از من كوچكتر بود. اودوازده سالش بود و من پانزده سالم. جالبترين اسباببازي برادرم اتومبيل پدرم بود. هر وقت كه دلش مي خواست اتومبيل را از خانه بيرون مي برد، گشتي با آن مي زد و باز مي گشت. بارها هم تصادف كرد. اما پدرم هميشه به او مي گفت كه عيبي ندارد، بايد تصادف كني تا راننده ماهري اما شوي من هيچ وقت حق رانندگي نداشتم. حتي وقتي كه گواهينامه رانندگي ام را هم گرفتم، نمي توانستم از اتومبيل پدرم استفاده كنم. رانندگي زنان و ترس از شوهر! نكته: تعدادي از زناني كه با اتومبيل همسرشان رانندگي مي كردند، گفتند كه اگر اتومبيل متعلق به خودشان بود، بهتر رانندگي مي كردند. فريبا سوري كه به گفته خودش خيلي خوب رانندگي نمي كند، مي گفت: ـ خيلي كند رانندگي مي كنم، اما مطمئنم اگر خودم صاحب اتومبيل بودم خيلي سريعتر رانندگي مي كردم. اما با اتومبيلي كه متعلق به همسرم است، بهتر از اين نمي توانم رانندگي كنم. ـ چرا با اتومبيل همسرتان نمي توانيد سريعتر؟ رانندگي كنيد ـ چون مي ترسم، خيلي هم مي ترسم. ـ از؟ چي ـ از تصادف مي ترسم.. البته راستش را بخواهيداز همسرم خيلي بيشتر مي ترسم تا از تصادف... چون اگر اتومبيلش كوچكترين صدمه اي ببيند، روزگارم را سياه مي كند. دكتر فربد فدايي در اين مورد گفته است: نكته مهم اين است كه زنان و مردان در رانندگي ازشرايط مساوي برخوردار نيستند. با توجه به اينكه زنان معمولا از نظر اقتصادي وابسته به مردان هستند، بنابراين امكان خريد اتومبيل براي آنها كمتر است. در نتيجه تمايل زنان به رانندگي و كسب مهارت بيشتر در آنان نسبت به مردان كمتر است. از سوي ديگر برحسب فرهنگ و انتظارات جامعه، زنان اغلب به كارهايي مي پردازند كه نياز به تحرك كمتري دارد، بنابراين نسبت به مردان كمتر رانندگي مي كنند. بنابراين رانندگان زن تجربه كافي در رانندگي ندارند. نداشتن تجربه كافي به طور طبيعي باعث آن شده كه زنان راننده نسبت به مردان راننده از مهارت كمتري برخوردار باشند. شكي نيست كه خانمها به دليل كمي تجربه و همچنين نگراني در مورد عواقب تصادفهاي احتمالي، محتاطتر از مردان رفتار مي كنند. يك جامعه شناس نيز بر اين عقيده است كه بااحتياط رانندگي كردن در زنان يك پديده ذاتي نيست، بلكه از سوي اجتماع براي آنها تعيين شده است. سريع رانندگي نكردن زنان را بايد بيشتر ناشي ازواقعيتهاي فرهنگي و اقتصادي جامعه دانست و نه مربوط به تفاوتهاي زيست شناختي و فيزيولوژيكي.. هنوز هم در بسياري از نقاط ايران و حتي در برخي از مناطق تهران مردم به راننده زن با تعجب نگاه مي كنند و رفتارهاي او را زير ذره بين خرده گيرانه قرار مي دهند. و به طور طبيعي يك ديده خرده گير فقط به نقاط ضعف رانندگي زنان توجه دارند نه به محاسن آن. از سوي ديگر در ايران رانندگي نيز مانند همه امتيازهاي اجتماعي ابتدا در انحصار مردان بوده است و رانندگي در ميان زنان بسيار ديرتر از مردان رايج شد. نكته: در حالي كه بسياري معتقدند رعايت احتياطاز سوي زنان به هنگام رانندگي باعث بروز تصادفهاي فراوان مي شود، يك افسر راهنمايي و رانندگي اين عقيده را مردود دانست. وي گفت: گرچه از نظر مردان احتياط زنان دررانندگي مزاحمت آفرين است، اما درصد بروز تصادف بويژه تصادفهاي شديد در ميان زنان كمتر از مردان است. علاوه براين چه كسي گفته كه احتياط در هنگام رانندگي برابر با بد رانندگي كردن است. كساني كه چنين چيزي را باور دارند، شرط رانندگي خوب را غيرعقلاني بودن آن مي دانند. اما از نظر من به عنوان كارشناس راهنمايي و رانندگي غيرعقلاني رانندگي كردن بدترين نوع رانندگي است. نكته: به گفته يك دانشجوي تاريخ نمي توان اززنان انتظار رانندگي سريع و جسورانه اي را زيرا داشت، آنان در طول تاريخ نشان داده اند كه خيلي محافظه كارند دكتر فدايي علي رغم نظر اين دانشجوي تاريخ معتقد است: روحيه محافظه كاري برخلاف عقيده عمومي در زنان بيشتر از مردان نيست. بلكه معمولا در پذيرش پديده هاي نوين اجتماعي اين زنان هستند كه پيشقدم مي شوند كه نمونه آن مسائل هنري و پيروي ازمد است. مطابق يافته هاي روان شناسي، زنان جسورتر از مردان هستند و گاه حاضر به انجام كارهايي مي شوند كه مردان شايد كمتر شجاعت انجام آن را داشته باشند. فريبا سالمي 22 ساله معتقد است كه خانمها به راحتي نمي توانند در شهر رانندگي كنند، چرا كه هنوز رانندگي آنها از سوي جامعه كاملا پذيرفته نشده است. وي مي گويد: ـ همه فكر مي كنند رانندگي مخصوص آقايان است نه خانمها... آقايان پايشان را روي گاز مي گذارند وويراژ مي دهند و به اين كار افتخار فكر مي كنند مي كنندويراژدادن وبا يك دست فرمان اتومبيل را گرفتن هنر خيلي بزرگي است. اما براي خانمها اين چيزها ارزش محسوب نمي شود. به همين دليل سعي مي كنند، مقررات را رعايت كنند. فريباالموسوي، دختر جواني كه براي گذراندن امتحان رانندگي به شهرك آزمايش مراجعه كرده است، مي گويد: ـ آقايان هميشه مي خواهند به خانمها زور حتي بگويند، در رانندگي. به نظر من رانندگي خانمها بهتراز آقايان است. چون مقررات را رعايت مي كنند. اما آقايان عشق سرعت دارند و معمولا بيشتر تصادفات از سرعت بيش از حد آقايان ناشي مي شود. رانندگي خوب چيست به گفته يك افسر راهنمايي و رانندگي: راننده اي كه قوانين رانندگي را جزء به جزء رعايت مي كندراننده خوبي است. بنابر اين راننده خوب بودن ربطي به جنسيت ندارد. برخي از زنان بد رانندگي مي كنند، همچنان كه برخي از مردان. واقعا رانندگي خوب ربطي به زن يا مرد بودن ندارند. ما در برخورد با تخلفات رانندگي چشممان را روي جنسيت راننده هركس مي بنديم تخلف كند، جريمه مي شود، زن باشد يا مرد براي پليس راهنمايي فرقي نمي كند. نكته: يك افسر راهنمايي و رانندگي نقاط قوت رانندگي زنان را نداشتن سرعت احترام به غيرمجاز، چراغ عدم قرمز، ورود غيرمجاز به خيابانهاي يكطرفه واحترام به خط عابرپياده توصيف كرد و همچنين تغيير ناگهاني مسير ودورزدن غيرمجاز روي خط ممتد را از نقاط ضعف رانندگي زنان ذكر كرد. يك افسر راهنمايي و رانندگي نيز وقتي در برابرپرسشهاي ما در مورد رانندگي زنان قرار گرفت، گفت: ـ نمي فهمم، چرا در مورد رانندگي زنان گزارش تهيه مي كنيد. ـ مگر اشكالي؟ دارد - اشكال كه ندارد. اما در جامعه اي كه بيشتررانندگانش اعم از مرد و زن بد رانندگي بهتر مي كنند، است در مورد بد رانندگي كردن مردان و زنان گزارش تهيه كنيد. بطور كلي اغلب مردم در كشور ما بد رانندگي مي كنند، علتش هم اين است كه با مقررات راهنمايي و رانندگي به اندازه كافي آشنايي ندارند و ديگر اينكه حس مسئوليت در آنها ضعيف است. ـ پس شما تفاوتي ميان رانندگي زنان و مردان قائل؟ نيستيد ـ نه. مگر قرار است تفاوتي داشته باشد. زنان و فراگيري رانندگي نكته: در حالي كه برخي از مرداني كه موردپرسش ما قرار گرفتند معتقد بودند زنان در فراگيري رانندگي نسبت به مردان از استعداد كمتري برخوردارند يك روان شناس گفته است بين زن و مرد از نظر يادگيري رانندگي و كسب مهارتهاي اين فن تفاوتي نيست. دكتر فربد فدايي، روان شناس در اين مورد گفت: بررسي هايي كه به صورت كنترل شده و با رعايت ضوابط علمي به عمل آمده است، نشان مي دهد بين زن و مرد، از نظر يادگيري رانندگي تفاوتي وجود ندارد. هوش مرد و زن براي واكنش نشان دادن نسبت به رويدادها در هر دو جنس يكسان است و اينها شرط اصلي رانندگي است. آمارها چه؟ مي گويند براساس يك آمار رسمي كه از سوي معاونت راهنمايي و رانندگي و امور حمل و نقل نيروي انتظامي دراختيارمان قرار گرفته است: از مجموع تصادف هايي كه در طول يكسال در تهران به وقوع پيوسته است، از مجموع 67044 تصادف فقط در 3017 تصادف زنان در بروز حادثه مقصر بوده اند. به عبارت ديگر فقط چهارونيم درصد از مجموع تصادف هاي شهر تهران را زنان به وجود آورده اند. در ساير شهرهاي كشور، زنان يك ونيم درصد از مجموع تصادف ها را باعث شده اند. نكته: در معاونت راهنمايي و رانندگي هيچ آماري در مورد تخلفات رانندگي زنان وجود نداشت. مسئولان اين معاونت گفتند كه آمار تخلفات رانندگي را تاكنون براساس جنسيت طبقه بندي نمي كردند اماممكن است در آينده چنين تفكيكي را انجام بدهند. ژيلا بني يعقوب