Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761116-39071S1

Date of Document: 1998-02-05

قانونگرايي را از يك جا آغاز كنيم هر سال، بهمن ماه جشنواره فيلم و موسيقي بين المللي فجر براي ارزيابي و نمايش مهمترين رويداد هنري در اين عرصه ها توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي برگزار مي شود. چون اين ايام براي هنردوستان و هنرپروران جايگاه ويژه اي دارد، همواره يك هفته قبل از آغاز جشنواره، تلاش هاي بسياري براي دستيابي به بليت كه حداقل مستلزم صرف وقت قابل توجهي نيز هست، صورت مي گيرد. اما نكته اينجاست كه اين علاقه مندي، تلاش و ارزش گذاري، متاسفانه از سوي برخي برگزاركنندگان نه تنها جدي گرفته نمي شود كه گاهي برخوردها بسيار برخورنده و مايوس كننده است. نويسنده به عنوان يك روزنامه نگار، سه شنبه شب در تالار وحدت، براي استفاده ازكنسرت شاهد بي نظمي عجيبي بودم كه درنهايت منجر به اين شد عده قابل توجهي از مردم با وجودي كه از /18 30ساعت در صف براي تعيين جاي خود بودند و از بليت ها قبل، را تهيه كرده بودند، نتوانند از صندلي خود استفاده كنند و در راهروها وسالن تالار سرگردان شوند. در اين ميان جالب بود حتي با خبرنگاراني كه مشخصاوزارت ارشاد براي آنها كارت حضور در جشنواره را صادر كرده بود، برخوردنامناسبي شده و به آنها گفته شد لژي كه به آنها اختصاص يافته تنها 3025 صندلي دارد و اين جاها پر شده است در حالي كه در حضور ما همين تعداد صندلي نيز دراختيار آنان قرار نگرفت شايد سفارشات و حق دوستان را به جا آوردن اجازه چنين كاري را نمي داد. به هر حال سخنان بي منطق ديگري هم شنيديم مثلا اينكه خبرنگار نبايد بنشيند وموسيقي گوش دهد!! اما آيا به راستي در دوران مديريت و شرايط جديد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي نبايد فضايي فراهم شود كه فرهنگ و هنر و انديشه جزو جريان زندگي آحاد جامعه قرار؟ گيرد آيا مي توان پذيرفت كه اين نوع برگزاري مناسبترين شكل برگزاري؟ است مردم مي پرسند، چرا از ابتداي فروش بليت ها شماره صندلي مشخص نشده بود تا دوباره نياز به صف كشي و صرف وقت بسيار براي تعيين جا نباشد و درنهايت اين همه بي نظمي و سردرگمي را به بار؟ نياورد به هر حال به عنوان يك روزنامه نگار مي توان كمافي السابق از حقوق خود گذشت اما پرسش اصلي اين است كه به واقع باتوجه به انتظاراتي كه دولت جناب آقاي خاتمي در زمينه قانونگرايي و فرهنگ پروري بوجود آورده است آيا زمان تحقق شعارها و عقايد دولتمردان فرا رسيده است. مردم مي پرسند آيا مسئولين محترم در هر عرصه، نبايد با برنامه ريزي مناسب زمينه ساز قانونگرايي و در نتيجه ايجاد باور در مردم براي قانونمند كردن جامعه و افزايش مشاركت آنان در امور جاريه؟ باشند انشاءالله در آينده شاهد انضباط و عمل به قوانين و مقررات باشيم.