Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761116-39028S1

Date of Document: 1998-02-05

مساله اي به نام دانشگاه غيرانتفاعي نوع دوم... گزارش همشهري از ديدگاه هاي دانشجويان و مسئولان; اشاره: برخي تصميم هاي ظاهرا سازماني، تبعات بسيارگسترده اي در تمام يا بخشي از افراد يك جامعه به جاي مي گذارند. در دنياي امروز، پيش از اتخاذ هر تصميمي با بررسي هاي گسترده كارشناسي، دامنه اين تبعات روشن مي شود و پيشاپيش راه حل هاي اصولي براي به حداقل رساندن آنها، تدوين مي شود. اعلام انحلال موسسات غيرانتفاعي نوع دوم نيز، ازجمله تصميماتي بود كه باعث ايجاد نگراني، اضطراب و سرگرداني در جمع كثيري از جوانان و خانواده هاي آنها شد. گزارش حاضر در صدد است ابعاد اين نگراني هاو مشكلات مربوط به اين مصوبه را به شكلي كه حتي المقدور باعث اتخاذ تصميمات اصولي شود، بازنمايد. افكار و برنامه هاي دكتر مصطفي معين وزير فرهنگ و آموزش عالي با برنامه هاي دكتر محمد رضاهاشمي گلپايگاني درباره گسترش آموزش عالي يكي نيست. دكتر هاشمي گلپايگاني وزير سابق فرهنگ و آموزش عالي به موسسات آموزش عالي غيرانتفاعي نوع دوم بال و پر داد، ولي دكتر معين از مصوبه اخير شوراي عالي انقلاب فرهنگي مبني بر منحل شدن اين موسسات استقبال مي كند. اين نكته اي است كه آن را يك دانشجو مي گويد. داستان از آنجا شروع شد كه شواري عالي انقلاب فرهنگي، طي مصوبه اي اعلام كرد، هياتي براي بررسي وضعيت موسسات آموزش عالي غيرانتفاعي نوع دوم تشكيل مي شود. اين هيات موظف شد تا ضمن بررسي هاي خود، موسساتي راكه داراي شرايط لازم براي تبديل شدن به موسسات نوع اول هستند، معرفي و در صورت نداشتن شرايط لازم، آنها را به آموزشگاه علمي آزاد تبديل كند. از اينجا بود كه حدود يازده هزار دانشجوي مشغول به تحصيل در موسسات غيرانتفاعي نوع دوم، احساس ناامني و بلاتكليفي كردند. چون در صورت نداشتن شرايط و تبديل شدن به آموزشگاه آزاد علمي، اين دانشجويان مي بايست به يكي از موسسات و مراكز آموزشي نوع اول، پيام نور، دانشگاه آزاد و شبانه دولتي منتقل شوند. اين اطلاعات را پرونده موضوع تاييد مي كند! يك مقام آگاه در وزارت فرهنگ و آموزش عالي نيز در مورد شرايط تبديل موسسات نوع دوم به نوع اول مي گويد: اين شرايط، شامل وجود امكانات مالي، داشتن اعضاي هيات علمي به طور دائم، دارا بودن امكانات و تجهيزات آموزش و غيره است. حدود دو ماه پس از مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي، مبني بر انحلال موسسات آموزش عالي غيرانتفاعي نوع دوم، يعني در آبان امسال و پس از پايان بررسي هاي هيات رسيدگي به وضعيت اين موسسات، فرمي بين دانشجويان موسسات نوع دوم توزيع شد كه آنها اين اوراق را براساس دانشگاههايي كه تمايل دارند به آن منتقل شوند، تكميل كنند تا ظرف دو ماه، وضعيت ادامه تحصيل آنها مشخص اما شود ظاهرا قضيه به همين سادگي نبوده است، چرا كه تعدادي از دانشجويان پيچيدگي هاي اين موضوع را به زبان خود تشريح كه كرده اند، با هم مي خوانيم. مهدي باقري. دانشجوي مقطع كارشناسي رشته عمران يكي از موسسات نوع دوم، در اين مورد مي گويد: بسياري ازدانشجويان براي رهايي از بلاتكليفي، بناچار قبول كردند به مراكزي كه تحت پوشش و يا نظارت وزارت فرهنگ و آموزش عالي نيست، منتقل شوند. ولي با گذشت بيش از چهار ماه از تكميل فرم هاي جايابي توسط دانشجويان، هنوز وضعيت ما مشخص نشده است. از اين به بعد بود كه تجمع دانشجويان و يا والدين آنها مقابل وزارت فرهنگ و آموزش عالي آغاز شد. مسئولان ذيربط نيز در واكنش نسبت به تجمع دانشجويان طي سخناني هدف از اين تصميم گيري را بالا بردن كيفيت علمي موسسات غيرانتفاعي نوع دوم و ايجاد وضعيت تحصيلي بهتر، براي دانشجويان آنها اعلام مي كردند. ولي دانشجويان با پاسخ هاي مختلف مسئولان قانع نشده وهمچنان نسبت به مسئولان بي اعتماد و در قبال مشكلات پيش آمده نگران بودند. اين دانشجويان مي گويند: موسسات آموزش عالي غيرانتفاعي نوع دوم، موردتاييد وزارت فرهنگ وآموزش عالي بود و نام آنها در دفترچه هاي كنكور سراسري سالهاي گذشته نيز ذكر شده به بود علاوه، اين موسسات از همين طريق اقدام به گزينش دانشجو كرده اند. ولي با گذشت چند سال، تازه صحبت از منحل كردن اين موسسات است. دانشجويان و والدين آنها، همچنين از تصميم گيريهاي متعدد مسئولان اظهار نارضايتي مي كنند. رحمان غلامي كه فرزندش در اين موسسات مشغول به تحصيل است، مي گويد: اظهارات ضد و نقيض مسئولان و تصميم هاي مختلف آنها باعث سردرگمي دانشجويان و نگراني خانواده هاي آنها شده است. به عنوان نمونه طي بخشنامه اي اعلام شد كه موسسات نوع دوم حق ثبت نام از دانشجويان ترم دوم خود را ندارند. ولي چند روز پيش بود كه در بخشنامه تازه اي، بخشنامه قبلي لغو و اعلام شد اين موسسات مي توانند از دانشجويان ثبت نام مشخص كنند نيست در آينده، دوباره چه بخشنامه اي صادر خواهد شد. از طرف ديگر، اين دانشجويان پرسش هاي متعددي دارندكه به گفته آنها بدون پاسخ مانده است. به عنوان نمونه ظرفيت دانشگاههاي مقصد براي انتقال دانشجويان مشخص نشده است. با توجه به ميزان پذيرش دانشگاههاي مقصد در سالهاي گذشته، تعداد دانشجويان انتقالي دربرخي رشته ها، چندين برابر ظرفيت پذيرش آنها است. از اين رو بسياري از دانشجويان موسسات غيرانتفاعي نوع دوم، انفصال زماني در تحصيلاتشان پيدا مي شود. پذيرش واحدهاي گذرانده شده دانشجويان انتقالي براساس سرفصل هاي مصوب شوراي عالي برنامه ريزي، ومقررات موسسه مقصد نيز مساله ديگري است كه اين دانشجويان با آن روبه رو هستند. پرهام نكته دان. يكي از دانشجويان مشغول به تحصيل در موسسات نوع دوم مي گويد: قانون پذيرش واحدها براساس مقررات شوراي عالي برنامه ريزي و موسسه مقصد، در مورد دانشجوياني صدق مي كند كه مي خواهند به صورت داوطلب به موسسه يا دانشگاه ديگري منتقل شوند. در حالي كه دانشجويان موسسات نوع دوم، به دليل تصميم مسئولان و نبود نظارت بر عملكرد اين موسسات، مجبور به انتقال به شده اند همين دليل، بايد تسهيلاتي در اختيار دانشجويان قرار داده شود. به علاوه، با توجه به اين كه دانشجويان موسسات نوع دوم بايد يكي از مراكز يا موسسات نوع اول، پيام نور، دانشگاه آزاد يا شبانه دولتي را انتخاب كنند، بيشتر آنها خواستار منتقل شدن به شبانه دولتي هستند، ولي در آيين نامه انتقال دانشجويان موسسات آمده است پذيرش در دوره شبانه منوط به كسب حد نصاب نمره آزمون مربوطه است. اين دانشجويان مي گويند: بيشتر دانشجويان موسسات نوع دوم نمره حد نصاب خود را در دانشگاههاي شبانه ورشته مورد نظر خود با توجه به ضوابط آيين نامه انتقالي كسب نمي كنند. بنابراين پرسشي مطرح مي شود كه منظور ازاضافه كردن دوره هاي شبانه؟ چيست .مهدي باقري. دانشجوي رشته عمران موسسات نوع دوم در اين باره مي گويد: بسياري از دانشجويان موسسات نوع دوم در دانشگاه آزاد ودر رشته موردنظر خود پذيرفته شده بودند; ولي بدليل تائيد مدرك اين موسسات توسط وزارت فرهنگ و آموزش عالي، به تحصيل در اين مراكز مشغول شدند. وي مي افزايد: بارها شنيده ايم كه وزارت فرهنگ و آموزش عالي با گسترش دانشگاههاي آزاد مخالف است. ولي مقررات انتقال دانشجويان موسسات نوع دوم اين شبهه را ايجاد مي كند كه به نحوي سياستگذاري شده تا بيشتر دانشجويان موسسات نوع دوم به دانشگاه آزاد منتقل شوند، درحالي كه هيچ يك از دانشجويان اين موسسات نمي خواهند به دانشگاه آزاد بروند. وي با مطرح كردن اين پرسش كه مشخص نيست هزينه تحصيلي دانشجويان انتقالي به دانشگاه آزاد چگونه محاسبه مي شود، اظهار داشت: درحال حاضر، دانشجويان موسسات غيرانتفاعي نوع دوم به طور متوسط در هر ترم تحصيلي بين 150 تا 200 هزار تومان شهريه مي پردازند. حسن پروهان. نيز كه در رشته عمران مشغول به تحصيل است، در مورد وضعيت انتقال دانشجويان به دانشگاه آزاد مي گويد: روشن نيست وضعيت دانشگاه آزاد اسلامي نسبت به وزارت فرهنگ و آموزش عالي و همچنين نظارت نكردن اين وزارتخانه بر فعاليت دانشگاه آزاد چگونه است. يكي ديگر از دانشجويان اين موسسات همچنين مي افزايد: مشخص نيست آيا ما هنگام منتقل شدن به دانشگاه آزاد در وضعيتي مشابه با موسسات تحت پوشش وزارت فرهنگ وآموزش عالي قرار مي گيريم يا؟ نه همچنين اين پرسش مطرح است كه آيا دانشگاه آزاد مي توانددانشجويان موسسات نوع دوم را درشهر محل تحصيل خود و بدون ايجاد وقفه در تحصيل پذيرش چون كند برخي از رشته هايي كه دانشجويان موسسات نوع دوم در آن تحصيل مي كنند، در دانشگاه آزاد وجود ندارد. مشكل ديگري هم در مورد انتقال دانشجويان موسسات غيرانتفاعي نوع دوم وجود دارد كه به ماهيت دانشگاه پيام نور بازمي گردد، چون امكان ادامه تحصيل در دانشگاه پيام نور براي رشته هاي مهندسي وجودندارد. به علاوه تعداد زيادي از دانشجويان اين موسسات، هيچ تمايلي براي تحصيل در دانشگاه پيام نور ندارند. موسسات آموزش عالي غيرانتفاعي نوع اول نيز، يكي ديگر از مراكز آموزشي است كه براي انتقال دانشجويان موسسات نوع دوم درنظرگرفته شده است. در شهر تهران، تنها دو موسسه جهاد دانشگاهي و سوره، آن هم در آخرين ماههاي فعاليت مسئولان وزارت فرهنگ و آموزش عالي قبلي به موسسه نوع اول تبديل شده اند و فاقد بيشتر رشته هاي موسسات عالي نوع دوم هستند. دانشجويان موسسات عالي نوع دوم، دراين باره مي گويند: باتوجه به منحل شدن موسسات نوع دوم و مسائل جانبي آن، بيشتر دانشجويان اين موسسات تمايلي به انتخاب و ادامه تحصيل در موسسات نوع اول ندارند. آنها مي افزايند: به رغم مشكلات مطرح شده در موسسات نوع دوم، بسياري از آنها، از نظر كادر آموزشي در سطح بالايي نسبت به ديگر موسسات آموزش عالي غيردولتي قرار دارند. از اين رو خواهان انتقال به مكاني بهتر از وضع موجود هستيم. علي بي آبي. يكي، ديگر ازدانشجويان اين موسسات مي گويد: باتوجه به شرايط پيش آمده براي ما، بايد تصميم هاي لازم هرچه سريع تر به مرحله اجرا گذاشته شود تا دانشجويان از بلاتكليفي رهايي يابند. حسن اشراق. نيز كه فرزندش در يكي از اين موسسات مشغول به تحصيل است، مي افزايد: بايد تكليف نهايي دانشجويان اين موسسات قبل از آغاز ترم جاري مشخص شود. دست آخر، باتوجه به موارد ابهام فراواني كه براي اين دانشجويان وجود داشت، براي روشن ترشدن موضوع باجعفر توفيقي معاون آموزشي وزارت فرهنگ و آموزش عالي گفت وگويي صورت داديم. معاون آموزشي وزارت فرهنگ وآموزش عالي با اشاره به اين كه تاكنون دوازده هزار فرم جايابي توسط دانشجويان موسسات عالي نوع دوم تكميل و ارسال شده مي گويد است: حدود، هزار فرم به صورت تكراري پر شده است. به علاوه در 2 هزار فرم نيز اشتباه هاي فراواني به چشم مي خورد. وي مي افزايد: كار رسيدگي به جايابي دانشجويان آغاز شده است و اكنون در مراحل پاياني آن هستيم. چارچوب رسيدگي به تعيين محل تحصيل اين دانشجويان نيز، اولويت هاي انتخابي خود آنها است. پيش بيني مي شود كار رسيدگي به جايابي دانشجويان تا پايان امسال، خاتمه پذيرد. دكتر توفيقي با اشاره به اين كه نتايج رسيدگي به جايابي دانشجويان در طول ترم جاري اعلام مي شود، اظهارداشته است، چون كار رسيدگي به فرم جايابي در فرصت محدود بين دو ترم ممكن نبود و براي اين كه وقفه اي در تحصيل دانشجويان صورت نگيرد، كار رسيدگي و اعلام نتايج انتقال دانشجويان در طول ترم جاري صورت مي گيرد. در فرم جايابي دانشجويان مي توانند تا 15 انتخاببراساس اولويت هاي خود داشته باشند. هيچ اجباري هم براي تعيين اولويت ها در كار نبوده است. در مواردي هم مانند نبود رشته اي كه دانشجو در آن تحصيل مي كند، محدوديت ظرفيت پذيرش موسسه يا دانشگاه موردنظر، انتخاب شهر ديگري كه دانشجو به آن علاقه دارد و موارد خاص ديگر، براي حل مشكل دانشجويان كميسيون موارد خاص تشكيل شده است. به گفته توفيقي، كار اين كميسيون رفع مشكل تك تك دانشجويان است. وي، در مورد نحوه محاسبه هزينه تحصيل دانشجويان انتقالي اظهار داشت: هزينه تحصيل دانشجو نيزباتوجه به سال ورود به دانشگاه و براساس ضوابط آن موسسه يا دانشگاه محاسبه خواهد شد. وي دانشگاه آزاد اسلامي را تحت پوشش وزارت فرهنگ و آموزش عالي ذكر كرد و افزود: براساس مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي كه نماينده دانشگاه آزاد نيز در آن حضور دارد، كار انتقال دانشجويان موسسات عالي نوع دوم صورت مي گيرد. از اين رو، دانشگاه آزاد اسلامي موظف به همكاري است و براساس برنامه ريزيهاي صورت گرفته نيز، همه دانشجويان اين موسسات، تا ابتداي مهر سال آينده در دانشگاههاي مقصد خواهند بود. همچنين براي اين كه كار انتقال همه دانشجويان موسسات عالي نوع دوم، به طور مطلوب صورت گيرد، دردانشگاههاي مقصد ظرفيت هاي تازه اي ايجاد خواهدشد. از اين رو هيچ لطمه اي به ظرفيت دانشگاهها در كنكور سراسري سال آينده وارد نمي شود.