Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761114-38897S1

Date of Document: 1998-02-03

تفسير سياسي انتخابگريزناپذير عراق بازرسان سازمان ملل طي هفت سال گذشته، براي كشف و خنثي سازي سلاحهاي كشتار جمعي عراق و نابودي تسليحات موشكي آن، تمامي خاك عراق را كاويده اند و اينك به پشت در كاخهاي صدام حسين رسيده اند. آنها اصرار دارند كه بي قيد و شرط وارد اين كاخها اما شوند دولت عراق كه بار هفت سال تحريم، انزوا و تحقير را به دوش دارد، در برابر اين درخواست ايستاده و آن را مشروط به تعيين تاريخ پايان عمليات بازرسان سازمان ملل كرده است. اعضاي دائمي شوراي امنيت سازمان ملل تعيين شرط از سوي عراق را اقدامي مغايرقطعنامه هاي اين شورا دانسته واز بغداد مي خواهند كه فعاليت آزادانه بازرسان تسليحاتي راتضمين كند. اما اعضاي دائمي شوراي امنيت در مورد راههاي متقاعد كردن عراق براي رفع موانع فعاليت بازرسان سازمان ملل با يكديگر اختلاف نظر از دارند يك سو، آمريكا و انگليس بر اين عقيده اند كه اگر عراق از راههاي مسالمت آميز تن به درخواست هيات بازرسان سازمان ندهد، بايد بلادرنگ با حمله نظامي روبرو شود. از سوي ديگر، روسيه و چين اصرار دارند كه حمله نظامي عليه عراق تنها به پيچيده تر شدن مسئله خواهد انجاميد و اين بحران بايد از راه مذاكره با دولت عراق حل و فصل شود. فرانسه عضو دائم ديگر شوراي امنيت نيز موضعي بينابين دارد. اين كشور، ضمن حمايت از راه حل ديپلماتيك، توسل به اقدام نظامي را در صورت ادامه بحران رد نمي كند. روسيه و چين كه براي حل ديپلماتيك بحران عراق تلاش مي كنند، متاسفانه در موقعيتي نيستند كه در مذاكرات خود با مقامهاي بغداد، از جانب شوراي امنيت امتيازي به دولت عراق پيشنهاد كنند، زيرا آمريكا و انگليس قاطعانه اعطاي هرگونه امتياز به عراق را وتو مي كنند. بنابراين تلاش روسيه و چين تا حد درخواست از عراق براي تسليم شدن كامل در برابر كميسيون خلع سلاح سازمان ملل تنزل پيدا مي كند. در مقابل، آمريكا و انگليس كه توسل به اقدام نظامي را به عنوان يكي از راههاي حل بحران در دستور كار خود قرار داده اند، با اطمينان خاطر حركت مي كنند، زيرا براي حمله به عراق نيازي به مجوز شوراي امنيت نمي بينند و پيشاپيش اعلام كرده اند كه در صورت ضرورت، به طور يكجانبه عراق را هدف حمله قرار خواهند داد. چنين حمله اي مسلما اعتراض روسيه، چين، هند و چند كشور عرب را در پي خواهد داشت، اما آمريكا و انگليس در سالهاي اخير به تجربه دريافته اندكه اين اعتراضها از محدوده هاي لفظي خارج نخواهد شد! بنابراين عراق ناگزير به يك انتخاب است اما به دو طريق. انتخابي كه عراق پيش رو گشودن دارد، درهاي كاخهاي صدام حسين به روي بازرسان بين المللي است، ولي اين انتخاب مي تواندهم قبل از حمله نظامي آمريكاصورت گيرد و هم بعد از آن! به نظر مي رسد كه رهبران عراق در سالهاي اخير با جهان بيرحمي كه اسرائيل را در ناديده گرفتن قطعنامه هاي بيشمار سازمان ملل آزاد گذاشته، اما براي اجراي بندبند قطعنامه هاي همين سازمان در عراق، امان اين كشور را بريده است، آشنايي كامل پيدا كرده اند و بعيد است انتخاب گريزناپذير خود را به پس از حمله آمريكا موكول كنند. احمد زيدآبادي