Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761112-38749S1

Date of Document: 1998-02-01

بهمن 12 روزي كه آفتاب انقلاب برآمد مروري بر خاطرات مردم از روز تاريخي 12 بهمن امروز سالروز بازگشت تاريخي و تاريخ ساز امام خميني ( ره ) به ميهن اسلامي است سال 200 پيش در چنين روزي ورودپيروزمندانه رهبر كبير انقلاب و بنيانگذار جمهوري اسلامي به خاك ميهن، آغازي بود بر پايان دهها سال استبداد به ظاهر بي پايان شاهنشاهي كه محصول نهايي آن بيشتر فساد و تباهي و توسعه نيافتگي ملي و بين المللي كشور ما بود. بي ترديد ورود حضرت امام خميني ( ره ) به تهران در دوازدهم بهمن ماه يكي 1357 از بزرگترين رخدادها و روزهاي به يادماندني سده هاي اخير مي باشد. فرهاد جهانگيري مي گويد: انقلابي كه به نام خدا در ايران رخ 1357 داد، حاصل باورها و فرهنگي بود كه حس آن بسيار طبيعي و فهم عقلائي آن ممكن است دشوار و پيچيده به نظر آيد. در اين عرصه، انبوه مردم، با يافتن رموز پيوستگي، راهي تازه و آينده اي نو را پيش روي خود و همه مومنان به اسلام نهادند. فرهاد خان بابائي - مي گويد: از جمله درس هاي 12 بهمن 57 پيروزي بر دشمنان است. در آن روز ثابت شد كه در سايه وحدت و همبستگي مردم، پيروزي دست يافتني است. واقعه دوازده بهمن اين باور را تقويت نمود كه مي توان دشمنان و كساني را كه مسير نيك بختي ملت ها را سد كرده اند، شكست داد. خانم ف - بهبودي مي گويد: درس زيباي بهمن 57 عزت وآقايي مردم ايران است. ما به عنوان ملت رشيد و بالغ ايران بايد همواره به ياد داشته باشيم كه چگونه انقلاب سربلندي اسلامي، اين سرزمين كهنسال را پس از دو سده در جامعه بين المللي به آن بازگرداند. وي مي افزايد: نبايد فراموش كردتا قبل از دوازدهم بهمن 57 چگونه گروه گروه جوانان به دليل داشتن اعتقادات عميق ديني، حس وطن دوستي و دفاع از هويت ملي به حبس وشكنجه گاهها سپرده مي شدند و چگونه حاكميت هزارفاميل سراپا فساد و تباهي بر تمامي شوون اقتصادي و فرهنگي كشور برقرار بود و با وجود درآمد كلان بابت صدور روزانه 6 ميليون بشكه نفت هيچ طرح اساسي به سود اقتصاد ملي به اجرا در نمي آمد و 60 تا 70 درصد جمعيت روستايي كشور با وجود 20 تا 30 ميليارد دلار درآمد ارزي سالانه، عملا از گردونه حيات اقتصادي - اجتماعي كشور به كنار نهاده شده بودند; چگونه مستشاران نظامي امريكا بر مديريتهاي كلان كشور حكم مي راندند وحق حاكميت ملي را از ما دريغ داشته بودند. مثنوي خاطرات 1357 دوازدهم بهمن ماه 1357 يك روز تاريخي سرشار از بيم ها واميدها و خاطرات به يادماندني است. خاطرات آن روزفراموش نشدني و بازگويي آنها همواره براي دوستداران انقلابشيرين و پرجاذبه است. محمد فتحي - كارمند شركت نفت مي گويد: آن روز انتظاري عجيب همراه با شعف و شوق فراوان وجود تمام عاشقان امام را فرا گرفته بود. مردم از شهرستانها و تمام نقاط به تهران آمده بودند. بختيار گفته بود فرودگاهها را خواهد بست، اما نمي دانست كه در برابر قدرت مردم، نمي تواند كاري بكند. مردمي كه حاضرند جان در راه رضاي دوست هديه كنند. اعظم زماني نيز از آن روز به يادماندني چنين مي گويد: آنروزآسمان ايران سبز بود. يكي از خبرنگاراني كه آنروز در هواپيماي حامل رهبر تهران انقلاب، را از بالا ديده است، خاطره اش را چنين بيان مي كند: برج مراقبت فرودگاه مهرآباد كه پيدا شد، فريادالله اكبر در هواپيما طنين انداخت. همه بي تاب بوديم ولي امام همچنان صبور و محكم برجاي خود نشسته بود. هواپيما پائين آمدو درست در لحظاتي كه فكر مي كرديم آخرين مراحل فرود رامي گذرانيم، هواپيما بار ديگر اوج گرفت و لحظه اي بعد دريافتيم كه از برج مراقبت فرودگاه به خلبان پيشنهادكرده اند براي ديدن تاريخي ترين و كم نظيرترين استقبال ازفاصله اي كمتر برفراز تهران گشتي بزند و لحظاتي بعدبهشت زهرا گلزار شهيدانمان را ديديم كه از جمعيت لبريز است و خيابانهاي اصلي تهران را كه از فشار جمعيت جاي سوزن انداختن نداشت، تراكم جمعيت در خيابان سراسري انقلاب و آزادي و ميدان آزادي به حدي بود كه يك خلبان فرانسوي پرسيد، مگر تهران چقدر جمعيت؟ دارد! و بالاخره امام خميني ساعت 9 و 27 دقيقه و ثانيه 30 روز پنجشنبه 12 بهمن 1357 پس از پانزده سال دوري از وطن و پس از 117 روز توقف در نوفل لوشاتو پا به خاك وطن نهاد. در اين روز چشم دنيا متوجه تهران شد و چشم و قلب ميليونها ايراني متوجه حضور امام خميني (ره ). به محض فرود هواپيما در باند فرودگاه مهرآباد تهران، شهيدمرتضي مطهري به داخل هواپيما رفت و با امام خميني وهمراهان ايشان ديدار كرد. پس از نشستن هواپيما امام خميني وارد سالن فرودگاه شدند و سخنراني كوتاهي كردند كه 8 دقيقه به طول انجاميد. ايشان فرمودند: شما با راندن شاه از كشور، پيروزي بزرگي به دست آورده ايد، ولي قدمهاي بزرگتري در پيش داريم كه خود در درجه اول، كوتاه كردن دست خارجي است. بنابه قولي قرار بود امام خميني سپس در دانشگاه تهران سخنراني كنند، ولي آنقدر ازدحام جمعيت زياد بود كه امكان چنين كاري دست نداد. سخنراني سرنوشت ساز يكي از رخدادهاي مهم روز دوازدهم بهمن ماه سال 1357 سخنراني سرنوشت ساز و تعيين كننده امام خميني (ره ) در بهشت زهرا مي باشد. بسياري از تحليلگران جريانات سياسي براين باورند كه سخنراني حضرت امام خميني (ره ) با آن محتواي غني و در عين حال صريح در بهشت زهرا، تكليف همگان را مشخص از كرد سويي مردم به مبارزه و دستيابي به پيروزي شان اميدوارتر شدند و از طرفي تمام روزنه هاي اميد دشمنان مردم و حاميان رژيم پهلوي كور شد. از سخنراني امام خميني در بهشت زهرا به عنوان يك سخنراني تاريخي و ماندگار ياد مي شود. امام خميني ( ره ) در جريان اين سخنراني، به طور فشرده مروري برگذشته نهضت اسلامي ايران، شيوه مبارزه، عوامل موفقيت و راه فرداي انقلاب اسلامي كردند و فرمودند: من نمي توانم تشكر از اين ملت بكنم كه همه چيزخود را در راه خدا داد. خدا بايد به آنها اجر عنايت فرمايد. من به مادرهاي فرزند از دست داده تسليت عرض مي كنم و در غم آنها شريك هستم. من به پدرهاي جوان از دست داده تسليت عرض مي كنم. به جوانهايي كه پدرشان را در اين مدت از دست داده اند، تسليت مي گويم. امام در قسمت ديگري از اين سخنراني فرمودند امريكا باحيله و همكاري با اين مرد (شاه ) نفت، را از ما برد و درعوض براي خودش پايگاه درست كرد.. خونهاي جوانهاي مابراي اين جهات ريخته شده است. براي اينكه ما آزادي مي خواهيم. ما 50 سال است كه در اختناق به سر مي بريم. نه مطبوعاتي داشتيم، نه راديوي صحيح، نه تلويزيوني، نه خطيبمي توانست حرف بزند نه اهل منبر... من دولت تعيين مي كنم. من توي دهن اين دولت مي زنم. من به واسطه اينكه ملت مراقبول دارد، اين آقا كه خودش هم خودش را قبول ندارد، رفقايش هم قبولش ملت ندارند هم قبول ندارد، ارتش هم قبول ندارد. فقط امريكا از اين پشتيباني كرده و فرستاده... و به اين ترتيب، انقلاب اسلامي ايران، با حضور رهبري سازش ناپذير و خردمند و قاطع در ميان ملت به پا خاسته و پايبند اصول اسلامي و انساني به اوج خود رسيد و هر روز اوج تازه اي را در مسير پيروزيها و افتخارات تاريخي خود كسب كرد و ايثار و از خود گذشتگي، آرمان خون شهيدان انقلاب اسلامي را تداومي جاودانه بخشيد.