Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761027-37771S1

Date of Document: 1998-01-17

وكسجو، قلب تنيس سوئد چگونه بايد تنيسورهاي نوجوان را آموزش؟ داد . واحد رسانه هاي خارجي: سالهاي اينار متمادي، ويلاندر كارگر كارخانه شهروكسجو سوئد هر روز پس از پايان كارش با طي مسافتي معادل كيلومتر 25به دنبال پسرش مي رفت تا او را به باشگاه تنيس وكسجو بياورد. پسراينار كه متس نام داشت با قهرماني در 7 مسابقه جايزه بزرگ تنيس جهان، محبت هاي پدرش را جبران كرد و باعث شد كه باشگاه تنيس وكسجو، تنيسورهاي بسياري را تحويل ورزش كشور سوئد دهد. هنگامي كه ويلاندر در سال 1982 قهرمان رقابتهاي تنيس اوپن فرانسه يوناس بيوركمن شد تنها 10 سال سن داشت و عضوباشگاه وكسجو بود. اما بيوركمن امسال، در حالي وارد رقابتهاي جهاني مي شود كه در رده چهارم جدول رده بندي تنيسورهاي برتر جهان قرار دارد. او چندي پيش همراه بامگنوس لارسون، تيم ملي تنيس امريكا را در رقابتهاي تور ( Atp) شكست داد. شهروكسجو تنها 70 هزار نفر جمعيت دارد اما باشگاه تنيس آن در طول دو دهه 6 تنيسورحرفه اي و دهها مربي و داور بين المللي تحويل تنيس جهان داده است. اين باشگاه با پول مردم اداره مي شود و مربيان با دانش و مديران كارآمد آن، با برنامه اي دقيق، به آموزش تنيسورهاي جوان مشغول هستند. حتي در برخي مواقع، تنيسورهاي سرشناسي چون بيوركمن، لارسون و حتي ويلاندر با تنيسورهاي آماتور اين باشگاه به تمرين مي پردازند. بيوركمن در هنگام نوجواني در اين باشگاه بابازيكنان حرفه اي بسياري تمرين كرد و هم اكنون موفقيت خود را مديون همان تنيسورهاست. وي مي گويد: تمام حريفان تمريني ام بهتر از من بودند و به همين دليل مجبور مي شدم كه بيش از توان خود، انرژي خرج كنم. يوهان سترگن كه در سال 1996 قهرمان رقابتهاي تنيس نوجوانان سوئد شد مي گويد: با آنكه بيوركمن تنيسور شماره ( ) 4 جهان است اما هرگز اسير غرور نشده و با ما تمرين مي كند. عامل اصلي موفقيت اين باشگاه وفاداري اعضاي آن بوده است و بسياري از مردم شهر وكسجو، نام باشگاه خانوادگي را براي آن برگزيده اند. تامي پرسون يكي از اعضاي هيئت مديره باشگاه مي گويد: هريك از اعضاي اين باشگاه مي دانند كه پس از يادگيري بايد معلومات خود را در اختيارتنيسورهاي جوانتر قرار دهند كه اين رمز موفقيت باشگاه ما بوده است. جو صميمي موجود در باشگاه تنيس وكسجو همه ساله باعث جذب صدها تنيسور جوان از سراسر كشور سوئد مي شود. به عنوان مثال لارسن در سن 16 سالگي وسترگن در سن 15 سالگي به اين باشگاه پيوستند. سياست اصلي سازمان تربيت بدني كشور سوئدورزش براي همگان است و به همين دليل مردم اين كشور علاقه خاصي به ورزش دارند. ساختمان اصلي باشگاه وكسجو در سال 1938 بنا شد. در آن زمان گوستاو پنجم پادشاه سوئد بود و علاقه خاصي به ورزش تنيس داشت. وي حتي با نام مستعار و چهره اي گريم شده در رقابتهاي تنيس حركت مي كرد تا كسي او را نشناسد. در گوستاو حقيقت، اولين بازيكني بود كه در باشگاه تنيس وكسجو به توپ ضربه زد. در سال گذشته ميلادي هنگامي كه بيوركمن ولارسون، تيم ملي تنيس امريكا را شكست شهردار دادند، وكسجو، آنها را به قصرتله بورگ دعوت كرد و از آنها قدرداني نمود. هنگامي كه وارد باشگاه مي شويم 12 تنيسور پير ( 80 60 تا ساله ) توجه ما را به خود جلب مي كنند. با شور و هيجان فوق العاده اي خود را براي تمرين آماده مي كنند. در طبقه دوم باشگاه سالن بزرگي وجود دارد كه سه زمين تنيس در آن به چشم مي خورد. البته از اين سالن براي ورزش هايي چون بسكتبال، بدمينتون هندبال، و واليبال هم استفاده مي شود. همچنين در فضاي باز ( ) 6 زمين تنيس وجود دارد كه در فصل تابستان از آنها استفاده مي شود. ازسوي ديگراستفان ادبرگ سرشناس ترين تنيسوركشور سوئد باغي زيبا در جنوب شهر وكسجو دارد وهمه ساله براي گذراندن تعطيلات خود به اين شهرمي آيد و در داخل باشگاه با بازيكنان جوان تمرين مي كند. در سال 1992 مسئولان باشگاه اين مكان را از دولت سوئد اجاره كردند تا اينكه بتوانند در زمان تعطيلات رسمي هم، به علاقه مندان سرويس دهند. حق عضويت در اين باشگاه براي بزرگسالان 25 دلار در سال است كه تنها 5 درصد هزينه هاي آنرا تامين مي كند و بقيه هزينه را 850 عضو اين باشگاه تامين مي نمايند. همه ساله در فصل تابستان، يك دوره كلاس آموزشي سه هفته اي در اين باشگاه تشكيل مي شود. بيش از 150 تنيسور نوجوان با كرون 350پرداخت به مدت سه هفته در اين باشگاه آزمايش مي شوند و در پايان، مربيان، استعدادهاي درخشان را شناسايي و جذب مي كنند. آموزش به صورت ريشه اي در اين باشگاه انجام مي شود و ممكن نيست كه نوجواني با نارضايتي از اين مكان خارج شود. كارل يانسن سرمربي اين باشگاه مي گويد: مربيان با جديت به آموزش دختران و پسران نوجوان مي پردازند. چون در صورتي كه در اين سن به صورت ريشه اي با آنها كار نشود، هيچگاه تنيسور كاملي نخواهند شد. البته هدف اين باشگاه تنها قهرمان پروري نيست بلكه، گسترش ورزش تنيس در ميان مردم مي باشد. يانسن در ادامه مي گويد: تنها دو يا سه تنيسوراين باشگاه وارد دنياي حرفه اي گري مي شوند و بقيه تنها براي تفريح تنيس بازي مي كنند. البته باشگاه براي تنيسورهاي مستعدي كه توان حضور در رقابتهاي حرفه اي را داشته باشند برنامه خاصي تدوين كرده كه با اجراي دقيق اين تنيسورهاي برنامه، جوان مي توانند به ويلاندرها و ادبرگ ها تبديل شوند.