Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761025-37667S1

Date of Document: 1998-01-15

تفسير سياسي بحران مالي جنوب شرقي آسيا آغازتعادل سرمايه بحران مالي كشورهاي جنوب شرقي آسيا كه 6 ماه پيش آغاز شد و در هفته هاي اخير با سقوط شديد ارزش سهام و ارز در بازارهاي مالي اين كشورها به اوج رسيد، به تدريج در حال فروكش كردن است. اين بحران دو مبناي اقتصادي - سياسي عمده داشت كه تحليل چرايي آن و آينده كشورهاي جنوب شرقي آسيا به فهم اين مباني بستگي دارد. از نظر اقتصادي، نظام هاي توليدي كشورهاي جنوب شرقي آسيا عمدتا بر شالوده سرمايه مالي يعني مجموعه اي از اوراق سهام و اعتبارات خارجي بنا شده است. يعني اينكه توليدات صنعتي بر سرمايه گذاري خارجي گسترده و فروش سهام واحدهاي صنعتي از طريق بازارهاي سهام تكيه دارد. نتيجه بلافصل اين شيوه جذب سرمايه و توليد، اين است كه بخشي از سرنوشت اقتصاد به تصميم هاي سودجويانه صاحبان سهام، اطلاعات نادرست در باره ارزش واقعي صنايع و ميل سرمايه گذاران خارجي به تغيير اولويت ها و نظاير آن پيوند مي خورد. آنچه كه اقتصادهاي شرق آسيا را در ماههاي اخير با بحران كاهش ارزش سهام و پول روبرو كرد، افزايش ناگهاني حجم سرمايه بود كه عمدتا در مالزي و كره جنوبي روي داد. فرايند افزايش سرمايه و گسترش سهام كه به تغيير ناگهاني - اما غالباكوتاه مدت - در ارزش سهام منجر مي شود، دو ماه پيش در جنوب شرقي آسيا با چند تحول سياسي مقارن شد و زمينه براي بسط اين بحران فراهم شد. در كره جنوبي كيم دائه جونگ به رياست جمهوري برگزيده شد. انتخاب كيم كه نمايندگي سياسي كارگران، كشاورزان، دانشجويان و وحدت طلبان كره جنوبي را به عهده دارد، اين نگراني را در بازارهاي سرمايه ايجاد كرد كه ممكن است وي براي برآوردن انتظارات راي دهندگان، سرعت اصلاحات اقتصادي كيم يونگ سام رئيس جمهوري كنوني را كاهش دهد. همين نگراني به سرعت به عاملي رواني براي نشان دادن شكنندگي بازار سهام كره جنوبي تبديل شد. مبارزه سياسي حزب دمكراتيك اندونزي (شاخه مگاواتي ) بحران، در كابينه تايلند و شكاف در بزرگترين حزبمخالف دولت ژاپن كه نمايندگي طبقات صنعتي نوگرا را به عهده دارد از ديگر عوامل تشديد بحران سرمايه در شرق آسيا بود. مشخص ترين وجه اين تقابل هاي سياسي دراندونزي رخ داد. مگاواتي سوكارنو كه خود را نماينده طبقه متوسط صنعتي اندونزي مي داند با انتقاد از روش اقتصادي سوهارتو به ويژه در حوزه اقتصاد خرد، اعلام كرد: سرنوشت اقتصادي مردم اندونزي ملعبه دست گروهي كوچك و فاقد خلاقيت شده است و تنها راه نجات آن، اصلاحات سياسي است. انتشار متن بودجه سالانه ميدان اندونزي، سياسي را براي مگاواتي فراخ تر كرد و وي بر تناقض هاي اين بودجه انگشت گذاشت. تناقض بودجه اندونزي كه سوهارتو آن را پذيرفت و سريعا اصلاح كرد، غيرواقعي بودن چند طرح جاه طلبانه از جمله يك فرودگاه بين المللي در آن و تعهد اين كشور به بازپرداخت حدود 40 ميليارد دلار بدهي به نهادهاي مالي جهاني از جمله صندوق بين المللي پول بود. از اين رو، مي توان گفت: بحران مالي چند ماهه كشورهاي جنوب شرقي آسيا درواقع مرحله اي ضروري در تحول اين اقتصادها و انطباق وضع سياسي كشورهاي اين منطقه به ويژه اندونزي، كره جنوبي و تايلند با رشد شتابان اقتصادي اين كشورها بود كه به سلامت پشت سر گذاشته شد; زيرا اگر توازن مورد انتظار نهادهاي مالي جهان كه چندان نيز دور از واقع نيست - در اين كشورها رخ دهد و قدرت سرمايه صنعتي با سرمايه مالي به تعادل برسد، اقتصاد كشورهاي جنوب شرقي آسيا از روي راس لرزان هرم رشد به روي قاعده استوار آن خواهد چرخيد و بازارهاي ارز و سهام به تابع قهري رشد صنعتي تبديل خواهند شد. محمود صدري