Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761024-37526S1

Date of Document: 1998-01-14

كاهش مزايا و دستمزد كارگران آلماني براي ايجاد امنيت شغلي واحد رسانه هاي خارجي همشهري: دولت آلمان اعلام كرده است ميزان بيكاري /11 2به درصدكاهش يافته بااين حال اين رقم همچنان بالاست. به گزارش كارگران تلويزيون سي ان ان، آلماني از حضوركارگران خارجي در برلين كه بادستمزد كمتري كار خشمگين مي كنند، هستند. ميليونها كارگرآلماني اين روزها فكر مي كنندتاريخ بي اعتنا از كنار آنان مي گذرد. برخلاف كارگران دو كشور صنعتي بزرگ ديگر يعني انگليس و آمريكا، كارگران آلماني از وضع جديد اقتصادي جهان خشمگين هستند. معادله اي كه در اين وضع جديد برقرار است، چنين شكلي دارد: پول كمتر و امتيازات محدودتر در ازاي امنيت شغلي بيشتر. سرسختي كارگران آلماني سببشده است تا به اذعان اقتصاددانان ميليونها شغل ازبين برود. شركتهاي آلماني يابايد به درخواستهاي گران قيمت ترين نيروي كار جهان تن در دهند يا فعاليت هاي خودرا به خارج از كشور انتقال چرا دهند كه شركتهاي آلماني درهر جاي جهان به جز كشور خودشان سود سرشاري به دست مي آورند. البته در اين ميان چند استثناي انگشت شمار و برجسته وجوددارد، مانند كارخانه فولكس واگن. در اتحاديه سال 1993 كارگران اين كارخانه با كاهش هزينه ها موافقت كرد تا از انتقال حدود 30 هزار شغل جلوگيري شود. ساعت كار هفتگي هر كارگر به حدو 30 ساعت كاهش يافت. در واقع كارگران فولكس واگن امنيت شغلي رابه بهاي دستمزد كمتر خريدند. حالا آنان با 10 تا 12 درصد كاهش دستمزد همان مقدار كار را ظرف مدت كوتاهتري انجام مي دهند. با اين وجود، ترس از بيكاري و دشواريهاي شغل يابي، كارگران را بر آن داشت تا با وضع جديد كنار بيايند. پرسش اصلي آن است كه چگونه الگوي فولكس واگن و چند شركت ديگر را كه عمدتا خودرو سازند مي توان در ديگر بخشهاي اقتصادي كشور به كار گرفت. برخي ناظران بر اين عقيده اند مانع اصلي وجود اتحاديه هاي كارگري مخالف نيست، بلكه اين نبود اراده استوار سياسي است كه سبب عدم جهت دهي به اقتصاد كشور و سكون جاري شده است. آنان گوشزد مي كنند راهبري استواري براي تغيير سمت و سوي اقتصاد آلمان به سوي رويكرد آزاد و كارآفرين مبتني بر بخش خدمات لازم است، همان الگويي كه در انگليس و آمريكا شاغل زيادي را پديد آورده است ولي اين كار در آلمان دشوار است. نيم قرن پيش، آلمانيها برفراز خاكسترهاي ويرانه جنگ جهاني دوم يك كشور مرفه را به شكل تقريبا معجزه آميزي بناكردند كه مزاياي آن دستمزدبالا و اشتغال فراوان و درنتيجه عمر طولاني بود. اكنون تمام اين مزايا تدريجا رنگ مي بازد به خصوص /4 5براي ميليون نفر بيكاري كه در كشور وجود دارد.