Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761018-37093S1

Date of Document: 1998-01-08

شهرهاي آينده سيماي شهرهاي پايدار در سده 21 ـ بخش آخر از آغاز انقلاب صنعتي، شهرها تلاش كردند كه خود مسائل خود را حل كنند: برطرف كردن نيازهاي همگاني ( آب، برق، سوخت و... )كنترل، حلبي آبادها، برنامه ريزي شهري، خانه سازي با استانداردهاي نوين، تامين مالي خانه سازي وفعاليت هاي ديگر وسيله بانك ها و دولت، تامين حمل و نقل همگاني شهري و ايجاد امكان براي زندگي در اطراف شهر و كار دردرون حل شهر، مسائل آلودگي هاي شهري ناشي از كارخانه هاو اتومبيل ها، برنامه ريزي هاي منطقه اي و ايجادشهرهاي ماهواره اي براي ادغام طبيعت در زندگي، نمونه هايي از اين تلاش است. بدبينان مي گويند: توان نوآوري كاهش يافته است و همه آنچه كه امروزه مسائل شهرها را حل مي كند مربوط به اواخر سده نوزدهم و اوايل سده بيستم است: سيستم هاي آبرساني و تصفيه آب، سيستم هاي حمل و نقل برقي و بنزيني، قطارهاي زيرزميني يا مترو، تلفن، و... خوشبينان مي گويند كه چنين نيست، فن آوري هاي بسيار نويني نيز پديد آمده اند: فن آوري هاي كامپيوتري جديد كه سيستم هاي پيچيده چون ترافيك را كنترل مي كنند، قطارهاي برآوردهاي سريع، سريع، و سيستم هاي نوين ارتباط از راه دور. بسياري از فن آوري ها در سرآغازايجاد دگرگونيهاي اجتماعي - اقتصادي درست تازه، مانند آنچه در پايان سده نوزدهم روي داد، هستند. آيا اين دگرگوني ها و پيشرفت ها براي رويارويي با مسائل و مشكلات موجود كافي هستند يا؟ خير اما، براي محافظه كاران خوشبين نيز نشانه هاي اميدوار كننده اي وجود دارد: سيستم هاي نوين و خودكار حمل و نقل با كم ترين آلودگي جايگزيني ارتباطات به جاي حمل و نقل، سيستم نوين قيمت گذاري و ماليات بندي، استفاده از منابع طبيعي و توليد آلودگي، كشف منابع نوين انرژي، جايگزيني سيستم توليد خودكار و دركنترل كامپيوتر و در مقياس كوچك به جاي سيستم هاي بسيار بزرگ مونتاژ از نوع، فوردي، به اصطلاح، و توليد محصول درست مطابق خواست تقاضا و درست سر وقت، همه اين ها موجب بروز دگرگوني هاي عميق اجتماعي - اقتصادي شده است. اين همه، طراحي سيستم توليد را براي پاسخ گويي به خواست هاي فوري (در مقابل توليد براي جمع ) سوق داده است و فن آوري را به خانه ها مي برد. به اين ترتيب، ضرورتي براي متمركز بودن در شهر و انجام فعاليت وجود ندارد، و افراد مي توانند در خانه اي با توزيع جغرافيايي گسترده به توليد و مصرف بپردازند. به عبارت ديگر، پديده اي كه امروز موجب بروز نگراني در زمينه از بين رفتن شهرها شده است، به گونه اي ديگر تشديد مي شود. چنين روندي با پايداري شهر، و قابليت زندگي آن چگونه سازگار؟ است شهر سنتي داراي مشكل است، و شهروندان آن نيازي به شهر ندارند كه مشكل آن را حل كنند، و به آن پشت مي كنند، مگر آنكه چنين شهرهايي تحرك فيزيكي را با تبادل الكترونيكي به صورت دگرگون آميزي جايگزين كنند. نتيجه فرض مي شود منابع لازم براي پشتيباني كارشناسان فراهم آمده است و آن ها فن آوري لازم را براي نوآوري و تغيير روند زندگي وكار در شهرها كه با پايداري و قابليت زندگي در آن سازگار باشد، فراهم كنند. با اين ضمانتي همه، براي دستيابي به اين ويژگي هاي شهري وجود ندارند. در كشورهايي كه مكانيزم بازارآزاد، همراه با آزادي هاي نماينده اين مكانيزم ها، وجود دارد ( يعني، تقريبا در همه كشورهاي توسعه يافته، بيشتر كشورهاي با درآمدمتوسط ) افراد و گروه ها منافع خود را از راه بازار، يا راي گيري، بيشينه مي كنند، كه ممكن است مخالف منافع ديگران (بويژه گروه هاي آسيبپذير اقتصادي ) و، منافع جمع، باشد، افراد با درآمد بالا و منافع متوسط به بيرون شهر مي روند، شغل هم ممكن است آن ها را دنبال كند، و به اين ترتيب، يك توسعه چند مركزي پخش شده در فضا شكل گيرد. به نظر نمي رسد كه اين شكل از توسعه، شكلي پايدار باشد. ممكن است بسياري را در درون شهرها در شرايط غير قابل زندگي قرار دهد. ما بايد همگان را به نتايج اين تصميم ها آگاه كنيم و لزوم اندكي فداكاري را در زندگي همگاني پيشنهاد كنيم. اين يكي از مهمترين سياست هاي شهري در اوايل سده 21 در هر جاي جهان است. منبع: ماهنامه شهرنگار وابسته به مركز اطلاعات جغرافيايي شهرتهران