Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761018-37085S1

Date of Document: 1998-01-08

بحران جنوب شرق آسيا و مسايل كارگري گفت وگو با دبيركل سازمان بين المللي كار مايكل هانسن، دبيركل سازمان بين المللي كار ( ILO) و وزير كار سابق بلژيك، هفته گذشته رياست جلسه منطقه اي (آسيايي ) اين سازمان دربانكوك را به عهده داشت. اين نشست با حضور مقامات دولتي، نمايندگان كارفرمايان و كارگران كشورهاي آسيايي تشكيل شد. در اين كنفرانس درمورد راههاي مقابله با مشكلي كه كارگران آسياي جنوب شرقي در نتيجه بحران اقتصادي و مالي منطقه با آن مواجه هستند، بحث و گفتگو شد. در جريان اين كنفرانس هفته نامه نيوزويك با هانسن 58 ساله گفتگويي انجام داد كه در زير مي خوانيد: آيا بحران مالي ناگهاني آسيا مشكل جدي براي كارگران منطقه ايجاد كرده؟ است - اگر بخواهيم صريح باشيم، بايد بگوئيم كسي نمي داند. سوال اين است كه: آيا جامعه جهاني و كشورهاي منطقه قادر خواهند بود بدون از دست دادن زمان، از عهده اين بحران مالي؟ بربيايند اگر جواب مثبت باشد مانبايد انتظار بدتر از اين را داشته باشيم. من شخصا معتقدم اصول آسيايي بي عيب و باثبات است. با اين وجود اين روشن است كه تعدادزيادي از مردم، شايد ميليونها نفر، شغل خود را از دست مي دهند و كسي نمي تواند به آنها كمك كند. اين مسئله ممكن است عكس العمل منفي درميان اين كارگران نسبت به آينده خود و كشورشان به وجود آورد. اين يك دورنماي نگران كننده است. براي كاهش مشكلات كارگران آسيايي كه شغلشان را از دست داده اند يا حقوقشان قطع شده چه مي توان؟ كرد - ما سعي مي كنيم كشورهاي عضو اين سازمان را متقاعد كنيم كه به اهميت ابعاد اجتماعي بحران هاي اقتصادي توجه كنند. ما كشورهاي پيشرفته عضو اين سازمان را مجبور مي كنيم كه براي كارگران بي كار شده مزايايي چون مزاياي بي كاري در نظر بگيرند زيرا به وجود آوردن فضاي اطمينان در منطقه اي كه نااميدي بر آن حاكم است خيلي مهم است. همزمان، كشورها بايد خط مشي هاي خود در جهت آموزش مهارت هاي تازه براي شغل هاي جديد را تقويت كنند. اما با اين وضعيت آيا بعيد به نظر نمي رسد كه كشورهاي گرفتار اين بحران در جهت ايجاد يك سيستم رفاه اجتماعي حركت؟ كنند - بديهي است چنانچه اقتصادهاي ملي آسيب ببينند و شركت ها نگران بقاي خود باشند، مخالفت شديدي با هرچه كه مستقيما هزينه هاي اجتماعي و به ويژه كارگري را افزايش دهد خواهند داشت. اما من فكر مي كنم، مقامات كليدي دولتها و كارفرمايان از نياز به حفظ وفاق اجتماعي كه به ميزان زيادي با رشد اقتصادي در آسيا در ارتباط است، آگاه هستند. آنهامي دانند كه اين ثبات اجتماعي ممكن است شكننده تر از اقتصاد آنها موفقيت باشد آسيا كمتر ناشي ازارزشهاي آسيايي و بيشتر برگرفته ازافزايش سريع هر ساله درامدهاست. توقف در اين افزايش درامدها، وفاق اجتماعي را به شدت خدشه دار مي كند. سازمان بين المللي كار براي آرام كردن تنش هاي اجتماعي كه نتيجه اين ركود اقتصادي است. چه اقدامي مي تواند به عمل؟ آورد - ما مي توانيم كمك كنيم اما در صحنه اجتماعي در مقام صندوق بين المللي پول نيستيم. ما نمي توانيم مانند صندوق بين المللي پول به يك كشور بگوييم كه چه بايد بكند. ما تلاش مي كنيم كه زمينه ديالوگ اجتماعي بين دولت ها، كارفرمايان و كارگران را فراهم كنيم و اميدواريم اين كار به يك وفاق اجتماعي بيانجامد. اين يك جريان آرام و زمان بر است اما فكرمي كنيم راه خوبي براي تضمين آرامش و ثبات اجتماعي است. بدون مكانيسم هاي قوي اجرايي سازمان بين المللي كار چگونه مي تواندتغييري در محيطهاي كارگري به وجود؟ آورد - ما تنها مي توانيم از قدرت تشويق خود براي متقاعد كردن كارفرمايان، كارگران و دولتها به منظور بحث، گفتگو و دستيابي به يك راه حل استفاده كنيم. به عنوان مثال، در مورد چين ما سعي داريم همكاري فني را بهبودبخشيم كه اين شامل گفتگو در مورد حقوق بشر هم است. ما اخيرا بحث هاي گسترده اي با دولت چين داشته ايم و اكنون هم هياتهايي براي مذاكره با كارفرمايان و كارگران اعزام كرده ايم. در نتيجه ما اميدواريم كه سال آينده، چين توافقنامه اين سازمان را در مورد كاركودكان با اين مضمون كه كار كردن كودكان زير 15 سال غيرقانوني بپذيرد است.، آيا ركود اقتصادي به افزايش كار كودكان؟ مي انجامد - ما از اين نگران هستيم كه شركت هاي كوچك هزينه هاي ايمني خود راكاهش دهند و براي بقاي خود از نيروي ارزان كار كودكان استفاده كنند. وقتي يك بحران اقتصادي به وجود مي آيد، اولين قربانيان آن ضعيف ترين هاهستند: زنان، كودكان، كارگران مهاجر و كارگران غيرماهر. آياجهاني شدن زندگي اكثر كارگران آسيايي را بهبود بخشيده يا به آن صدمه زده؟ است - ما فكر مي كنيم، اين يك روند مثبت بوده است و به خيلي از كشورها اجازه داده كه پيشرفت كنند و چشم اندازهاي اجتماعي و اقتصادي خود را بهبود بخشند. اما بايد نسبت به افزايش نابرابري در ميان كشورها محتاطباشيم. به عنوان مثال، ما نمي دانيم كه آيا آفريقا به جمع كشورهاي در حال پيشرفت سريع مي پيوندد و يا از آنها بسيار عقب اين مي ماند يك مشكل واقعي است حتي اگر پيش بيني هاي امروز نشان دهد كه آينده آفريقا روبه بهبودي خواهد بود. ورود تكنولوژي هاي جديد، نابرابري نه تنها در ميان كشورها بلكه در ميان مردم يك كشور به ويژه بين كارگران ماهر و كارگران غيرماهر را نيز افزايش مي دهد. جهاني شدن به روند افزايش اختلاف هاي اجتماعي و درامدها سرعت مي دهد. ترجمه: ن. قديري