Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761017-36992S1

Date of Document: 1998-01-07

حمل و نقل شهري و ترافيك ازآغازتا امروز در يكي از روزنامه ها در مورد راهنمايي و رانندگي و شهرداري مطلبي چاپ شده بود كه ديدگاهي قديمي نسبت به ترافيك و حمل ونقل را مطرح مي كرد. با توجه به اينكه قوانين راهنمايي و رانندگي ما بيش از سي سال قدمت دارند وطبعا نمي توانند همساني با زمان داشته باشند و نظام اعمال اين مقررات از آن هم كهنه تر است لذابه نظر مي رسد مروري بر گذشته، جهت برنامه ريزي هاي آينده مفيد باشد: در سال 1300 دايره آلات ناقله درنظميه به وجود آمد. كاركنان اين قسمت ده نفر بودند كه وظيفه هدايت عبور و مرور در تهران آن زمان كه وسايل نقليه اسبي وتعداد محدودي خودروي سبك باري وسواري بود را برعهده داشتند. در سال بعد گواهينامه براي تمامي وسايل نقليه اجباري شد كه درشكه و گاري و دوچرخه را هم شامل مي شد. در سال 1303 پلاك گذاري آلات ناقله شروع و در سال 1308 دستورالعمل معاينه فني خودروهاي بين شهري به اجرا درآمد كه در تمامي اين موارد كشور ما از پيشگامان است. در سال 1346 باتوجه به ضرورت توجه به عبور و مرور شهري دفترمهندسي ترافيك در شهرداري به وجودآمد كه پايه سازمان حمل و نقل وترافيك فعلي است. در قانون 1353سال واگذاري امور راهنمايي و رانندگي در شهر تهران به شهرداري تهران تصويب گرديد و در شوراي 1354سال عالي ترافيك تهران با حضورمديران ارشد راهنمايي و شركت رانندگي، واحد (قانون مصوب ) 1335 وسازمان ترافيك زيرنظر شهردارتهران تشكيل شد كه با تصويبقانون تاسيس راه آهن شهري تهران وحومه (مصوب) 1356 و ترمينالهاي مسافربري مصوب 59 و واگذاري تاكسيراني به شهرداري اعضاي مصوب 59 آن افزايش يافت. در اين مجموعه، اعمال قانون و انتظام ترافيك برعهده راهنمايي و رانندگي است درحالي كه امكان دريافت اطلاعات فعاليتهاي جديد پليس راهنمايي ساير نقاط دنيا وتجهيز شدن به ابزار مربوطه نبوده و حتي در مواردي مانند رسيدگي به تصادف دچار خلاء كارشناسي كيفي وكميت كارشناسان هستيم. افكار اجرائي و سيستم عملي در پليس ترافيك همان است كه در دهه چهل يا قبل ازآن بوده درحالي كه ترافيك در تمام جهان جايگاه مهمي يافته است. به طوري كه استفاده از ماهواره ها در كنترل آن صورت مي گيرد. همچنين آلودگي هوا كه از پيامدهاي ماشيني شدن زندگي و عبور و مرور خودروها است منزلتي يافت كه از مصوبات سازمان ملل ضرورت حركتهاي ملي و منطقه اي و جهاني براي مهار آن است. سالها پيش محاسبه اي صورت گرفت كه نشان مي داد هر 20 ثانيه يك تصادف (برخي تصادف ها كه جزئي است با مصالحه طرفين حل مي شود و وارد گزارشهاي راهنمايي و رانندگي نمي شود در اين آمار نيامده ) و هر8 دقيقه يك مجروح و هر 48 دقيقه يك كشته در ترافيك تهران داريم كه احتمال دارد با گسترش شهر سيرصعودي داشته در باشد جوار اين ارقام به كم بودن سرعت ترافيك به خاطر بي نظمي ها و هرز رفتن ساعات بسيار زياد در راه بندها ونمود آينده تعداد خودروها وجمعيت مي رسيم كه متذكر مي شودبايد انديشه اي فراتر از يك دستگاه اداري يا انتظامي داشت. فكر ايجاد يك پليس خاص ترافيك در واقع ارزش قائل شدن به تخصص هاي راهنمايي و رانندگي (رسيدگي به تصادفات - صدور پروانه رانندگي - شماره گذاري و... ) است وهويتي مستقل و درعين حال همراه باديدگاههاي پليس دارد. جريمه كردن هرچند يك راه برخورد با بي قانوني است ولي به تنهايي اثر لازم راندارد. بلكه ايجاد تحول در آموزش ترافيكي مردم، دگرگوني در نحوه صدور گواهينامه، كنترل حوادث وبررسي تصادفات و شماره گذاري بايدبه عنوان مباني شهر بهتر موردملاحظه قرار گيرد. به هرحال معضل ترافيك و حمل و نقل درون شهري و ايرادهايي كه همچنان باقي مانده است، موضوعي است كه حل آن تلاش گسترده مسئولان بخصوص وزارت كشور و شهرداري تهران رامي طلبد. محمدرضا حسامي