Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761016-36841S1

Date of Document: 1998-01-06

شناسايي ريشه ها گام نخست براي مبارزه با اعتياد به مناسبت گشايش نمايشگاه عملكرد جمهوري اسلامي ايران در مبارزه با مواد مخدر با گسترش عدالت اجتماعي، ريشه كني فقر، تامين نيازهاي طبيعي جمعيت جوان كشور، تشويق جوانان به حضور فعال در عرصه اجتماعي و سياسي مي توان به صورت جدي تري با جريان تباه كننده اعتياد مبارزه كرد اشاره: از ديروز نمايشگاه عملكرد جمهوري اسلامي ايران در مبارزه با موادمخدر درفرهنگسراي بهمن، برپاشده است در اين نمايشگاه كه دربرگيرنده اسناد و آثاري شامل فيلم، عكس، كاريكاتور، ماكت، نمودارهاي آماري و پژوهشي مي باشد، كوشش هايي را كه تاكنون در كشور ما عليه مواد مخدر و سوداگران مرگ به عمل آمده، در معرض ديد و داوري علاقه مندان قرار داده است. به انگيزه برپايي اين نمايشگاه كه توسط ستاد مبارزه با مواد مخدر نهاد رياست جمهوري در فرهنگسراي بهمن ترتيب يافته، موضوع گزارش اين شماره را به زيان هاي مصرف مواد مخدر و ضرورت مبارزه بنيادي با اين آفت خانمانسوز اختصاص داده ايم. در سال 1680 ميلادي سيدنهام انگليسي نوشت: در ميان راههاي گوناگون علاج ودرمان ترياك بيماري ها، بهترين است. لذت و نشئگي ناشي از مصرف ترياك در طول سده هاي پي درپي انسان را به سوي تباهي كشانده است و امروزه با گذشت بيش سه قرن از اظهارات آن انگليسي، جهانيان دريافته اند كه ترياك نه تنها درمان كننده بيماريها نيست، بلكه با فرسايش جان و تن و نابود كردن اراده انسان او را به قعر تباهي و سيه روزي سوق مي دهد. بر اساس يافته هاي آماري امروزه تنها در كشور پاكستان بيش از 3 ميليون نفر معتاد به هرويين و ترياك وجود دارد و بخش عمده درامد گروه طالبان در افغانستان از محل كشت و فروش انواع مواد مخدر تامين مي شود به اين ترتيب نقش سركردگان امپرياليسم جهاني در توليد مواد مخدر و گسترش اعتياد در سراسر جهان به ويژه كشورهاي در حال رشد بيش از پيش آشكار مي شود. پيشينه آشنايي انسان با گياه خشخاش به چندهزار سال پيش از ميلاد مسيح برمي گردد و از همان دوران تا به امروز، انسان به مصرف مواد افيوني به عنوا ن يك وسيله آرام بخش، اما نابودكننده ادامه مي دهد و هر سال ميلياردها دلار از ثروت ملت ها در اين راه تباه مي شود. محسن - م پدر يك جوان معتاد كه به گفته وي فرزند جوانش براي چندمين بار به جرم سرقت و قاچاق مواد مخدر به زندان افتاده است، مي گويد: پسر من در آزمون ورودي دانشگاهها در سال 1367 قبول شده بود و با توجه به استعداد شگفت انگيزي كه در او سراغ داشتيم، آينده او را روشن و سرشار از موفقيت مي ديديم اما متاسفانه فرزندم توسط افراد ناباب به اعتياد روي آورد. زماني كه متوجه اين واقعيت تلخ شدم، همه قوا و توان خود را براي بازگرداندن او به جامعه سالم به كار بردم، اما موفق نشدم، زيرا، تلاش من و بستگانم براي نجات او زماني شروع شد كه اعتياد تا اعماق جسم و جان او نفوذ كرده بود، حالا پس از محكوميت هاي پياپي به اتهام سرقت و فروش مواد مخدر، دوباره به ميان خانواده بازگشته است و ما نيز سعي مي كنيم، حداقل سلامتي اش را به او بازگردانيم و اميدواريم پروردگار ما را ياري بدهد. توصيه من به خانواده ها اين است كه از فرزندانشان غافل نمانند و بخصوص رفتار آنها را در زمان هاي مختلف زير نظر داشته باشند، تا مثل فرزند من قرباني اعتياد نشوند. دكتر احمد پيشه ور استاد دانشگاه كارشناسي ارشد درباره زمينه اعتياد و راه حل هاي جلوگيري آن مي گويد: اعتياد يك بيماري اجتماعي است كه عواملي چون فقر اقتصادي، بيكاري، ساختار اجتماعي، سياسي و عدم آگاهي مردم در آن دخالت دارند كه بايد با فراهم ساختن زمينه كار، تحصيل و تفريحات سالم و... به صورت جامع با آن به مبارزه برخاست. امروزه متاسفانه در كشور ما يك يا دو نهاد در مبارزه با عوامل اعتياد فعال مي باشند و عملكرد اين نهادها به تنهائي نمي تواند كمك چنداني به رفع اين معضل بكند. بنابراين براي حل اين معضل به مشاركت مردم و برنامه ريزي اصولي وانسجام تمام دستگاهها نيازمند است. اعتياد را بايد يك بيماري دانست و درمان آن را بايد توسط كارشناسان متعهد و با ارائه راه كارهاي مناسب انجام داد. محمدعلي سميع زاده مدرس دانشگاه و رئيس دادگاه انقلاب شهرستان فسا مي گويد: نگرش به اعتياد در گذشته و حال تفاوت بسيار فراواني دارد. چرا كه در گذشته بطور عمده افراد ثروتمند به مصرف ترياك روي مي آوردند وآنرا نوعي تشخص براي خود مي پنداشتند. اما امروزه اعتياد به شكل جديدي مطرح شده و به صورت يكي از بلاهاي اجتماعي درآمده است و متاسفانه حتي بسياري از افرادتحصيل كرده و روشنفكر جامعه را به كام خود كشانده است. مسئله اعتياد جوانان را بايد به عنوان يك معضل بزرگ به حساب آورد كه عوامل و انگيزه هاي آن شامل مسائل فرهنگي، اقتصادي و سياسي است. ابهامات اجتماعي، فقر، بيكاري، تهاجمات فرهنگي، خودكم بيني، كمبود مراكز تفريحي، خلا اخلاقي و اعتقادي، غفلت خانواده ها و خاصيت محركي مواد مخدر از عمده ترين عوامل شروع اعتياد محسوب مي شود. قدر مسلم تهاجم فرهنگي بيشتر متوجه جوانان اين مرزوبوم است و هدف استكباراز بين بردن سرمايه هاي اصلي انقلاب است و استعمار براي اينكه جوانان را از دائره سياست، دائره تفكرات صحيح ونوآوري دور سازد و افكار آنها را مختل، به گسترش اعتياددر جامعه دامن مي زند. سال ها پيش و با توطئه استعمارانگليس اين تهاجم ابتدا با ورود مواد مخدر به كشور ماو توزيع رايگان آن بين مردم آغاز گرديد. با خريد سوخته مصرف اشتياق شده، مردم براي مصرف اين ماده افيوني دوصد چندان شد و زمينه را براي اعتياد اقشار وسيع تري از جامعه مهيا كرد. چگونگي وارد شدن جوانان به اعتياد در وهله اول به مسئله خانواده و نبود برنامه هاي منسجم و عدم توجيه مسئله اعتياد در بين آنان است كه فرزندان در ابتدا به عنوان تفريح و لذت بردن به سوي مواد مخدر كشيده مي شوند و با تداوم آن تا مرز نيستي در آن غرق مي گردند. كه ريشه آن غفلت والدين نسبت به فرزندان وعدم آگاهي آنان به تبعات سوء اعتياد است. آقاي سميع زاده حقوقدان در اين خصوص مي گويد: قبل از هر چيز لازم است مقوله اعتياد را به صورت علمي بررسي كرد وآن را در جامعه با صداقت براي مردم تشريح كرد و بابرنامه ريزي اصولي به رفع اين معضل پرداخت و با توجه به اينكه اعتياد در بطن جامعه وجود دارد در نهايت اجتماع تصميم مي گيرد با اين معضل چگونه رفتار كند و اگر به صورت علمي با اين معضل برخورد شود و افراد معتاد را جزء بيماران به حساب درمان آوريم، آن آسان تر خواهد بود. وي مي افزايد: البته امروز نارسايي ها در مورد درمان معتادان در جامعه ما وجود دارد و همچنان كه شاهد هستيم بعداز شناسايي افراد معتاد و اعزام آنها به اردوگاهها و يامراكز بازپروري به مدت 45 يا 60 روز اين قبيل افراد پس از دوره بازسازي به جامعه برمي گردند. درحالي كه توجه به بدن انسان پس از درمان كوتاه مدت نياز به موادمخدر را از دست نمي دهد كه اين مسئله سبب روي آوردن شخص معتاد طي دوره هاي متوالي به مواد افيوني مي شود اين مستلزم آن است كه طول مدت درمان را به 7 ماه افزايش دهيم تا زمينه مساعدتري براي درمان افرادمعتاد فراهم گردد. همچنين ايجاد مراكز مددكاري در كنار دادگاههاي انقلاب كه امور رسيدگي به مسائل معتادين را برعهده دارد امري ضروري است و بايد در كليه استانها گشايش يابد تا معضلات رواني معتادان را حل و راه بازگشت مناسب بيماراني كه ترك اعتيادكردند را هموار سازند. سميع زاده در مورد مصوبات جديد شوراي تشخيص مصلحت در مورد مبارزه با اعتياد مي گويد: باتوجه به اينكه قانون جديد هنوز به دستگاههاي اجرائي ابلاغ نشده نمي توان قضاوت درستي انجام داد. اما قوانيني كه در گذشته ازسوي اين شورا تصويب شد بسيار متنوع است و به نظر مي رسدمجازات هايي كه براي افراد معتاد و قاچاقچيان تاكنون منظورشده است راه حل كامل نيست و بايد بصورت ريشه اي به درمان اين معضل پرداخت اگر ساير دستگاههاي دولتي وغيردولتي شامل رسانه هاي گروهي، آموزش و پروش، سازمان تربيت بدني، وزارت كار و امور اجتماعي و.. كه به طور دقيق به صورت زنجيره اي با اين معضل ارتباط دارند به وظايف خود عمل كنند و با برنامه ريزي هاي دقيق زمينه ريشه كني اعتياد و قاچاق موادمخدر را فراهم سازند، اين معضل تا حدقابل توجهي حل خواهدشد. در غيراين صورت حتي با تصويب قوانين جديد وتشديد مجازات قاچاقچيان مواد مخدر و معتادان نيزنمي توان مسئله اعتياد را حل كرد. به گفته وي: ايجاد اشتغال در مناطق مرزي بخصوص شرق كشور باعث خواهد شد تا پتانسيل هاي موجود به كارهاي كشاورزي و صنعتي بپردازند و حتي زمينه اي مي شود تا مرزنشينان به عنوان سربازي براي مسدود كردن راه قاچاقچيان عمل نمايند. جمع آوري قاچاقچيان حرفه اي و ازبين بردن باندها و شبكه هاي بزرگ قاچاق كه اين امر با مشاركت مردمي و قواي سه گانه ميسر است و با انسجام بيشتر نيروها مي توان ازفعاليت هاي سوداگران مرگ جلوگيري كرد. شايان يادآوري است كه وسايل ارتباط جمعي مي توانند با آگاه كردن خانواده بويژه جوانان و بازگويي پيامدهاي خطرناك اعتياد، آنهارا از خمودگي به پويايي و شادابي در عصر نوين سوق دادو بايد اشاره كرد كه به تصوير كشيدن رويدادهاي واقعي به صورت مستند از عوارض و عواقب اعتياد و پرده برداشتن از رازهاي تاريخ كه سبب انحلال بعضي از حكومت ها شده است (برخي حكومت ها تنها به دليل اعتياد شاهان منقرض شدند )مي تواند بسيار جذاب و قابل توجه باشد. بويژه دركشور ما كه داراي گرايشات ديني، ملي و فرهنگي است اين امر بسيار موثرتر خواهد بود. گزارش از: مهدي ميرصادقي