Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761016-36827S1

Date of Document: 1998-01-06

همين حالا بنويس! آيابا نوشتن مي توان يادگيري رياضيات و علوم را سرعت؟ بخشيد ياددهندگان اعم از معلم، پدر و مادر، چگونه و ازكجا بايد بدانند ياد دادنهاي موفقيت آميز داشته اند وموفقيتهاي آنها در ياددادنها تا چه ميزان بوده؟ است ما نمونه هاي بسيار زيادي داريم كه فرزندان دانش آموزمان مي فهمند و ياد هم مي گيرند، ولي نمي توانند آنچه را كه فهميده اند يا ياد گرفته اند، بيان كنند و به موقع از آنها سود ببرند. نوشتن توان بيان خود است. خود مجموعه اي است ازدانستنيها، آگاهيها، بينشها و طرزتلقي هايي كه در اثريادگيريهاي انجام شده، به دست هر مي آيند آگاهيها قدردانستنيها، و بينشها بيشتر باشد، نشان دهنده اين است كه يادگيريها موفقيت آميزتر بوده اند. در اين حالت بيان خود دقيق تر، روشن تر، ساده تر و گيراتر اتفاق مي افتد و هر قدر بيان خود با دقت كمتر، ابهام بيشتر، منطق ضعيف تر و تشتت محسوس تر صورت بپذيرد، نشان آن است كه درجه و ميزان يادگيريهاي موفقيت آميز پايين بوده است، يا سرسري انگاشته شده است. ما ياددهندگان، اعم از معلم، پدر يا مادر، چگونه و ازكجا بدانيم ياددادنهاي موفقيت آميز؟ داشته ايم وموفقيت هاي ما در ياددادنها تا چه ميزان بوده؟ است پاسخ اين سوال آنقدرها كه فكر مي كنيم، ساده نيست. هركس مي تواند به زعم خود، نسبت به ميزان دانش، آگاهي، بينش و حتي تجربه هايي كه در اين زمينه دارد، جواب آماده اي داشته باشد. شايد ساده ترين و متداول ترين پاسخ اين باشد نمره كه امتحان، ياامتيازهايي كه بچه ها در آزمونهاي مختلف كسب مي كنند درجه و ميزان موفقيت يا عدم موفقيت يادگيريهاي آنان را معلوم مي دارد. اين پاسخ و پاسخهاي مشابه به هيچ وجه قانع كننده نيستند. زيرا به تجربه دانسته ايم كه بچه ها يادمي گيرند تا نمره بگيرند. ياد نمي گيرند تا از آن بهره ببرند. يادگيرندگان ما كمتر مي توانند آنچه را ياد گرفته اند، در زندگي فردي، خانوادگي و اجتماعي خود دخالت دهند و به كمك آموخته هاي خود كيفيت زندگي كردن را ارتقا بخشند. اگر ما ياددهندگان بتوانيم به يادگيرندگان خود ياد بدهيم به آنچه ياد مي گيرند، بينديشند و انديشه شان را بيان كنند، به سخني ديگر، خودشان را در يادگيريهايي كه مي كنند، دخالت دهند، هيچ وقت آموخته ها را از ياد نخواهند برد، يا آنچه را ياد مي گيرند سرسري نخواهند انگاشت. ما نمونه هاي بسيار زيادي داريم كه فرزندان دانش آموزمان مي فهمند و ياد هم مي گيرند، ولي نمي توانند آنچه را فهميده اند، يا ياد گرفته اند، بيان كنند و به موقع از آنها سود ببرند. در اين صورت بايداعتراف كنيم كه آنها نفهميده اند، يا بهتر است بگوييم يادگيريهاي موفقيت آميز نداشته اند. متخصصين و انديشمندان زيادي روي اين موضوع كاركرده اند و تلاشيده اند علت بروز اين مشكل را كشف كنندو براي آن، راهكارهاي عملي و قابل اجرا به دست آورند. يكي از راهكارها متعلق به چهار استاد دانشگاه است كه اين مشكل را درك كرده اند و به فكر چاره افتاده اند. جينين ريان ( ) 1 استاد تعليم و تربيت و دستيار تحقيقات دانشگاه ايالتي آريزونا در شهر Tampe است. پيتر ريلرو ( ) 2 جوگله لند ( ) 3 و ران زامبو ( ) 4 به ترتيب دستياران آموزش علوم، زبان آموزي و آموزش رياضيات در دانشگاه ايالتي آريزوناي غربي در شهر پونئيكس (Phoenix) هستند. اين استادان دانشگاه در شماره سپتامبر 1996 ماهنامه حرفه اي معلمان ( ) 5 در مقاله اي با عنوان همين حالا بنويس مي گويند: ما معلمان علوم و رياضي مدام در جستجوي انديشه هاي نوو هيجان آفريني هستيم كه دانش آموزان را برانگيزاند تابه آنچه در كلاس درس مي گذرد، همراه شوند. به هرراهكار نو و تازه اي كه فكر مي كنيم، به اين نتيجه مي رسيم كه درسهاي رياضي و علوم بايد بانوشتن هم آويز شوند. چون نوشتن توان استفاده از آموخته هاي علمي را ارتقاء مي بخشد و پيشرفت شاگردان را تقويت مي كند. ترفندهمين حالا بنويس، برنامه اي است به منظور نوشتن براي ياد گرفتن در درسهاي رياضيات و علوم. برنامه اي كه فقط چند دقيقه وقت كلاس را مي گيرد، اما به طرز معني داري، هم به نفع شاگردان و هم به نفع معلمان است. اين ترفند، نه تنها اين فرصت را براي دانش آموزان فراهم مي كند تا به مبادله انديشه ها و باورهاي خود بپردازند، بلكه علاقه آنها را نسبت به موضوعي كه ياد مي گيرند، افزايش مي دهد. ياد دهندگان نيز از اين شيوه سود مي برند، چون به محض اين كه دانش آموزان به كلاس مي آيند، مشغول كارمي شوند و معلمان به خوبي مي توانند به ديدباني ميزان پيشرفت و قدرت درك و استنباط شاگردان خود در زمينه موضوع درس بپردازند. اجراي آسان مراحل اجراي همين حالا بنويس خيلي آسان است. دانش آموزان وارد كلاس مي شوند و مي بينند سوالي كه پاسخ آن به شخص خودشان مربوط مي شود به طور واضح روي تخته سياه نوشته شده است. هر دانش آموزي بايد به تنهايي به اين پرسش پاسخ دهد و آنچه را در درس ( هاي ) گذشته ياد گرفته است، به دقت بنويسد. پاسخ دادن به اين پرسش وقت زيادي نمي گيرد. معمولا چند دقيقه، آنهم قبل از شروع درس. اين چند دقيقه درست همان زماني است كه معلم مي تواند علاوه بر ديدباني پيشرفت يادگيري دانش آموزان، به حضور و غياب آنها هم توجه كند و ساير كارهايي را كه مقدمتا براي شروع درس تازه لازم است، انجام دهد. وقتي بچه ها نوشتن را تمام كردند، معلم از چند نفرمي خواهد داوطلبانه پاسخشان را بخوانند. البته هرداوطلب بايد دقيقا آنچه را روي كاغذ نوشته بخواند است. چون، نوشتن پاسخ براي او مجالي فراهم كرده است تا افكارش را جمع و جور كند و تا آنجا كه توانسته است، به تصحيح اشتباههاي فكري و نوشتاري خود بپردازد. محيط باز پس از آن كه چند دانش آموز داوطلب پاسخهاي خود رامي خوانند، معلم به طور پراكنده از ساير دانش آموزان نيز مي خواهد همين كار را بكنند. بايد توجه داشته باشيم دادن هر نوع امتياز يا نمره منفي يا مثبت در اجراي اين برنامه ممنوع است. زيراامتياز دادن به شكست برنامه مي انجامد. ولي اجراي آزاد آن، سبب مي شود محيطي به وجود آيد كه دانش آموزان بتوانند عقايد و نظريات خود را بيان كنند و تخيل و تفكرشان را تا آنجا كه توان دارند، به كار گيرند. در انتها، بچه ها نوشته هايشان را نزد خود نگاه مي دارندو مي توانند هر وقت فرصتي به دست بياورند موردبازبيني قرار دهند. با توجه به پاسخهاي نوشتاري دانش آموزان، معلم به خوبي متوجه مي شود كه آنها درس گذشته را فهميده اند يا نفهميده اند. اگر نفهميده باشند به اين فكر مي افتد كه آن را تكرار كند و اين بار شيوه ديگري به كار مي گيرد تا بچه ها درس او را درك كنند. نوع سوالها پرسشهاي خوب و مناسب آنهايي هستند كه بتوانند جوي به وجود آورند كه در آن دانش آموزان قادر موضوع باشند، را با زندگي روزمره خود ارتباط دهند و اين ارتباط را با تمام وجود حس كنند. بهترين سوالهايي كه در اين راهكار كارآيي پرسشهاي دارند باز پاسخ ( ) 6 است. ممكن است نوشتن پاسخ اين گونه سوالها در ابتدا مشكل به نظر برسد، اما با تكرار اين فرصت هاي سودمند كاملا آسان خواهد شد. در ترفندهمين حالا بنويس: معلم مجاز نيست پرسشي بكند كه باآري يانه پاسخ داده مي شود. اين نوع پرسش، مشكلات بچه ها را سبك جلوه مي دهد و آنها را محدود به پاسخ يك كلمه اي مي كنند كه به تفكرشان بها نمي دهد و ملال آور مي شود. معلم بايد اطمينان پيدا كند هر پرسش او سبب مي شود با آنچه كه بچه ها انتظار دارند در بيرون مدرسه با آن دمخور و درگير شوند، ارتباط داشته باشد. اين ويژگي به آنها كمك مي كند احساس كنند آنچه را كه در درسهاي رياضي و علوم مي خوانند، واقعا براي آنها اهميت دارد. آنها متوجه خواهند شد كه درسهاي رياضي و علوم مي توانند براي فعاليتهايي كه در زندگي روزمره مي كنند و مدام در آنها شركت مي جويند، كمك موثر و كارسازي باشد. معلم مي تواند از دانش آموزان بخواهد در نوشتن سوالها نيز به او كمك كنند. اين مسئله اطميناني در بچه ها به وجود مي آورد كه پرسشهاي معلم به آنچه كه در فكر و احساسشان وجود دارد، مربوط مي شود. معلم بايد سعي كند با پرسشهاي خود، ميداني براي ابراز عقيده باز بگذارد. به كلاس آيد پرسشهاي اوبايدنظرمدار ( ) 7 باشند. پرسشهاي نظرمدار سبب مي شوند بچه ها عقيده ها و نظرهاي خودشان را مهم بشمارند. به اين ترتيب، احساس مثبت بيشتري نسبت به رياضي و علوم به دست مي آورند، چون، موضوع را در سطحي مي بينند كه عميق تر است و به شخص آنها مربوط مي شود. ادامه دارد