Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761015-36716S1

Date of Document: 1998-01-05

دانشگاه و دانشجو در آيينه رهنمودهاي مقام معظم رهبري تهيه و تنظيم: دفتر مقام معظم رهبري (مديريت ويژه نشر آثار ) ( ) 51 خطرات موجود در راه فعاليت سياسي كار سياسي دانشجويي با آفات و خطراتي روبه روست، كه از ابتدا بايستي با هشياري با آن برخورد داشت به تناسب، به برخي از آنها اشاراتي صورت گرفت; اما در نگاهي جامعتر، مجموعه زير را مي توان ارايه داشت: ) 1 فعاليت سياسي دانشجويي نبايد قالب يك حزب سياسي را پيدا كند; زيرا ويژگي عنصر دانشجويي نهاد دانشگاه - كه عنصر متبدل و غيرماندگار در محيط دانشگاه است - با ويژگيهاي عضو يك حزب سياسي كاملا متفاوت است. در يك حزب سياسي، عضو مراحلي را طي مي كند: در ابتدا علاقه مندي پيدا مي كند، بعد سمپات و هوادار مي شود، سپس به عضو ساده حزب مبدل مي شود و بعد مراحل ارتقا را يكي پس از ديگري مي پيمايد و... گذر از اين مراحل، ساليان طولاني را ايجاب مي كند كه فرد از مرحله اي به مرحله ديگر در آيد; و اين دقيقا چيزي است كه با حضور حداكثر چهارساله دانشجو در محيط دانشگاه همخوان نيست. از اين رو، اصولا نبايستي فعاليت سياسي دانشجويي را در قالب يك حزب سياسي ديد و آن را در چارچوب احزاب برنامه ريزي كرد: من به خود آن بچه هايي هم كه دراين يكي، دو دوره اخير انتخابات ليست دادند و جنجال كردند و مثل يك حزب كار كردند و خيال كردند فعاليت سياسي يعني اين، گفتم كه اشتباه مي كنند. ) 2 شعارزدگي خطر ديگري است كه فعاليت سياسي دانشجويي ممكن است دچار آن شود. سن جواني كه تركيبي از لهيب و التهاب را با قوام نيافتگي و نپختگي با خود دارد، در مواردي نه چندان اندك، جنبش دانشجويي را به شعارزدگي سوق داده است. ويژگي اساسي اين رويه آن بوده و هست كه شعارهاي عرضه شده، از پشتوانه تحليلي كافي برخوردار نبوده و با تحليلي سطحي ارائه شده اند: بعضي كار سياسي را در دانشگاه عوضي معرفي مي كنند; كه كارسياسي دانشگاه فقط اين است كه در انتخابات يا درغيرانتخابات، بدون هيچ گونه تحليلي، بدون هيچ گونه ديدي از مسايل، دانشجو يك پلاكارد دستش بگيرد و به نفع يكي و به زيان ديگري شعار بدهد. كار سياسي اين نيست. واجبترين كار سياسي در دانشگاه اين است كه جوان دانشجو قدرت تحليل پيدا كند. ) 3 مخالف خواني نق زني جنجال آفريني و.. مخاطره ديگري است كه بر سر راه فعاليت سياسي دانشجويي قرار بخشي دارد از فعالان جنبش دانشجويي كشور، حيات و ممات سياسي دانشگاه را در حجم و گستره غوغاسالاري در آن تصور مي كنند و گمان مي برند كه هر قدر داد و فرياد و زنده باد و مرده باد و... در دانشگاه بيشتر باشد، حضور و شوق دانشجويي را در فعاليتهاي سياسي نشان از مي دهد اين رو، با اين شاخصه، به برنامه ريزي سياسي مي پردازند و به گمان خويش، با داغ كردن مسايل و حاد جلوه دادن امور، تنور سياست را در دانشگاه گرم نگاه مي دارند: بايد توجه كنند كه جوانان وبچه ها را به عنوان كار سياسي به جنجال نكشانند. مبادا خيال كنند كه غوغاگري و جنجال و به اين و آن پريدن، كار سياسي است... كار سياسي، يك كار مقدس است و فرق دارد با اين كه يك نفر يا جمعي بنا كنند به اين و آن پريدن; به خيال آن كه مي خواهند كار سياسي بكنند. ) 4 غلبه سياست بر دين ازمخاطرات جدي روزگار چه ماست بسيار كساني كه به انگيزه دين و با روحيه ديندارانه، وارد سياست شدند; اما پس از چندي، چندان غوغاهاي سياست آنان را در خود فرو برد كه از مايه هاي نخست دينداري نيز غفلت ورزيدند و يا حتي به اعراض از آن روي آوردند. اين خطر، در فعاليتهاي سياسي دانشجويي نيز وجود دارد. جذبه هاي عالم سياست چنان است كه گاه درگرما گرم مباحثات و دعواهاي سياسي، اصول و ارزشهاي ديني از خاطر مي روند; و اين مطلب، بويژه در محيط جوانانه دانشگاه كه در معرض لغزشهاي افراطي است، جديتر چه است بسيار دانشجوياني كه با صفا و معصوميتي فرشته گون، پاي در وادي سياست نهاده اند و ديوخو از باتلاق سياست بازي برون آمده اند! در دوروبرمان دهها و صدها نمونه از آن را مي توان ديد و نشان داد. راه علاج، نه انعزال و انفصال از سياست است; راه درمان، حساسيت ديني و افزايش پايبندي و تعصب درست مذهبي است: آفت ديگري كه در دانشگاههاي ما وجود دارد و مربوط به مذهبيهاست، غلبه سياست بر دين است; يعني يكسره مجذوب كارهاي سياسي و احيانا دسته بندي سياسي شدن. اين، متاسفانه در دانشگاه وجود دارد.