Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761014-36677S1

Date of Document: 1998-01-04

توقعات پزشكان بايد در حد امكانات جامعه باشد با توجه به مطلبي كه تحت عنوان پايان تحصيلات پزشكي، آغاز مشكلات در تاريخ هاي 21 و 22 مرداد ماه 1376 آن روزنامه به چاپ رسيده است ضمن آنكه توجه و علاقه مندي به مشكلات اجتماعي و صنفي اقشار مختلف جامعه را، مهمترين وظيفه مطبوعات مي دانم كه از اين طريق افكار عمومي جامعه مي توانندنظرات و مشكلات خود را به گوش مسئولين ذيربط برسانند، اما در ارتباط با موضوع مقاله مورد بحث توجه به چند نكته را ضروري مي دانم. مطلب نخست تا حدودي جنبه كلي و عمومي دارد و به رهيافت كلي در پرداختن به مشكلات اقشار مختلف مردم برمي گردد. اگر چه هر صنف يا هر قشر اجتماعي نيازها و مشكلات خاص خود را دارد كه مي بايست از سوي مسئولين مربوطه مورد توجه خاص قرار اما گيرد، در مجموع نگرش صنفي به بسياري ازمسائل و مشكلات جامعه، به ويژه در مورد مسائل معيشتي رهيافت صحيحي به نظر نمي رسد. در اين خصوص هم مسئولين و هم كساني كه كمك به اقشار مختلف مردم را وجهه همت خود قرار مي دهند، در پرداختن به مسائلي ازقبيل بي كاري، مسكن، تامين هزينه هاي زندگي و... نبايد به يك قشر يا يك صنف بخصوص بيش از سايرين توجه نشان دهند، به عبارت ديگر عدالت اجتماعي ايجاب مي كند كه دراين قبيل مسائل كه براي همه آحاد ملت به يك اندازه اهميت دارد، در صدد يافتن راه حل هايي جامع و فراگير باشيم. همان گونه كه يك پزشك جوان نگران آينده شغلي ومعيشتي خود است، فارغ التحصيلان هر رشته دانشگاهي ديگر نيز انتظارات و نگراني هاي مشابهي دارند. بعلاوه اين نگراني منحصر به آنان نيست. با توجه به سرعت رشد جمعيت در كشورمان، هر سال بطور متوسط قريبيك ميليون نفر به نيروي كار جوان مملكت اضافه مي شود و آنچه به عنوان معضلات 2 هزارفارغ التحصيل 3يا رشته هاي پزشكي مطرح درمورد مي شود، همه آنان مصداق دارد. مطلب دوم به اهميت پزشكي به عنوان يك حرفه مربوط مي شود. مسئولان كشور در افزايش ظرفيت آموزش پزشكي در دانشگاههاي كشورقبل از آن كه به مسائل شغلي يك صنف خاص توجه نمايند، نيازهاي كل جامعه را مدنظرقرار داده اند با اين هدف كه فارغ التحصيلان اين رشته مي بايست هرچه بيشتر در خدمت مردم محروم و نيازمند به خدمات درماني باشند. اگر چه منكر نيازهاي اين صنف نيستم، اماهيچ دليلي وجود ندارد كه به دليل باورهاي غلط بجا مانده از گذشته، بخواهيم براي پزشكان جامعه شرايط زندگي فراهم كنيم كه باساير اقشار جامعه تفاوت داشته باشد. اگر هدف از انتخاب رشته پزشكي كسب ثروت و مكنت است، بهتر است كه اينها همانند برخي پزشكاني كه به كار بساز و بفروشي مي پردازند، به كارهاي جنبي بپردازند. در غير اين صورت نبايد انتظار داشته باشند كه صرفا به دليل رشته تحصيلي خود، از مزايايي بيش از ساير فارغ التحصيلان دانشگاهها كه به كار در ادارات دولتي اشتغال دارندبرخوردار باشند. خلاصه كلام در اين است كه پزشكان جوان مابايد توقعات خود را به اندازه امكانات جامعه و متناسب با ساير اقشار پايين بياورند. گو اين كه به دليل تحصيلات عالي مورد احترام هستند. رسول صادقي