Hamshahri corpus document

DOC ID : H-761014-36674S1

Date of Document: 1998-01-04

مبارزه از طريق گفت وگو گفت وگو با دكتر نبيل شعث وزير برنامه ريزي و همكاري هاي بين المللي حكومت خودگردان فلسطين اشاره: پس از پايان جنگ سرد، مهمترين پديده در شكل دادن به نظم جديد، كنفراس مادريد به شمار مي رود. در اين كنفرانس اعراب و اسرائيل بر سر يك ميز، موضوع صلح خاورميانه را به بحث گذاشتند از آن زمان تاكنون فلسطيني ها كه گمان مي كردند به حقوق از دست رفته خود در اين چارچوب مي توانند دست يابنده عده اي از جمله پروفسور ادوارد سعيد بر اين امر اصرار دارند كه در خاورميانه صلحي صورت نمي گيرد، بلكه اين اعراب و فلسطيني ها هستند كه به ويژه پس از قرارداد اسلوبه رژيم صهيونيستي تسليم شده اند، در ميان كشورهاي مسلمان، جمهوري اسلامي ايران نيز همواره براين امر اعتقاد داشته و اين اعتقاد را اعلام كرده از آنجا كه مباني صلح خاورميانه غيرعادلانه است، لذا هيچگاه به سرانجام مطلوبي نخواهد رسيد، گفت وگويي كه در زير از نظر شما خوانندگان گرامي مي گذرد طرح برخي ازجزييات حركت غيرعادلانه رژيم صهيونيستي در گفت وگوهاي صلح خاورميانه است كه توسط خبرنگاران همشهري احمد زيدآبادي ويوسف بني طرف در حاشيه اجلاس سازمان كنفرانس اسلامي در تهران باوزير برنامه ريزي و همكاري هاي بين المللي حكومت خودگردان فلسطين انجام شده است. سرويس مقالات o همشهري: شما فلسطيني ها قرارداد اسلو را بر اين مبنا تفسيرمي كنيد كه اسراييل بايد از 90 درصد سرزمين هاي اشغال شده عقبنشيني كند اما اين امر در قرارداد اسلو نيامده است، آيا آمريكا و اروپانيز همانند شما اين تفسير را؟ مي پذيرند نبيل شعث: عقبنشيني به اين شكل در قرارداد ذكر نشده است اما آن چه كه ذكر شده آن است كه قبل از پرداختن به مذاكرات نهايي ميان ما و آنان، اسرائيل بايد از همه سرزمين ها البته به جز بخش هايي كه در راه حل نهايي پيرامون آنها گفتگو خواهد شد، عقبنشيني كرده باشد. جاهايي كه در راه حل نهايي درباره آنها گفتگو خواهد شد عبارتند از: شهر قدس و كوچ نشين ها. مساحت شهر قدس و كوچ نشين ها در مجموع از 10 درصد كمتر است لذا 90 درصد باقي مي ماند كه نه كوچ نشيني در آن هست و نه در چهارچوب شهر قدس مي گنجد. قدس تنها شهري است كه در راه حل نهايي پيرامون آن گفتگو خواهد شد. لذا پيش از آغاز گفتگوهاي نهايي آنان بايد از 90 درصد سرزمين ها عقبنشيني كنند. وقتي گفتگوهاي نهايي فرا برسد دست كشيدن از حتي يك وجب خاكمان را نيز نخواهيم پذيرفت. o همشهري: اما چرا آمريكايي ها مي گويند كه توقع فلسطينيان در اين زمينه از واقعيت به دور؟ است نبيل شعث: سه مرحله براي عقبنشيني در نظر گرفته شده است: مرحله نخست بايد در هفتم ماه مارس گذشته انجام مي شد كه اسراييلي ها طي اين مرحله فقط 2 درصد از زمين را به ما پس مرحله دادند دوم بايد در هفتم سپتامبر گذشته انجام مي شد كه يهوديان براي اين مرحله تاكنون چيزي پس نداده اند. مرحله سوم باقي مي ماند كه بايد تا پيش از پايان ماه ژوئن انجام گيرد. آمريكايي ها مي گويند آن چه را كه در مرحله سوم مي خواهيد يعني سي درصد زمين ها - يك سوم نوددرصد - زياد است. زياد در اينجا به چه؟ معناست معنايش آن است كه نتانياهو را در برابر دولتش به دردسر مي اندازد و دولت نتانياهو نمي تواندعقبنشيني به ميزان سي درصد را در مرحله دوم تحمل كند اما در پايان مرحله سوم مي توان اين مساحت ها يا زمين ها را - كه از آنها عقبنشيني نشده - با هم جمع كرد يا در واقع در مرحله سوم از آنها عقبنشيني خواهد شد. اين را آمريكاييان مي گويند. o همشهري: اگر دولت نتانياهو در حكومت باقي بماند آيا فكر مي كنيد مي توانيد با آنها به صلح؟ برسيد نبيل شعث: ما در اين قضيه واقعا شك داريم و حتي شك داريم كه بخواهد از 20 درصد و حتي 10 درصد سرزمين ها عقبنشيني كند. دولت نتانياهو وقت گذراني مي كند و مي كوشد وقت را بكشد. وي فكر مي كند هر چه زمان طولاني تر فلسطينيان شود، دچار گسستگي و جنگ داخلي خواهند شد زيرا به چيزي دست نيافته اند و در نتيجه اسراييل مي تواند از مسئوليت هاي خود شانه خالي كند. اين نوعي شرطبندي روي زمان است و آمريكا نيز تاكنون فشار واقعي بر اسراييل وارد نكرده است. o همشهري: شما در اين شرايط چه خواهيد؟ كرد نبيل شعث: ما در واقع چندين وظيفه را پيش رو داريم كه بايد انجام دهيم و به طور مستمر هم انجام داده ايم. بايد هر وجب و هر كيلومتر از زمين هايي را كه تاكنون به دست آورده ايم حفظ كنيم و از هر گونه حقوق و هر دستاوردي كه به دست آورده ايم محافظت كنيم. هر گاه ديديم اسراييل با هر يك از اصول توافق شده مخالفت مي كند واز اعطاي حقوقمان خودداري مي ورزد بايد دنيا را از فريادهاي اعتراض آميزمان پر كنيم تا به اسراييل فشار وارد شود. همچنين وقتي اسراييل حقوقمان راناديده بگيرد، همانند آن چه كه در تونل زير مسجدالاقصي رخ داد، بايد بر فريادهاي اعتراض آميزمان بيفزاييم و همبستگي اسراييليان را هدف قرار دهيم و با زبان پرحرارت سنگ و كوكتل مولوتف و رويارويي توده اي با آنان صحبت كنيم. o همشهري: آيا اين بدان معناست كه ممكن است عمليات انتحاري را نيز تشويق كنيد تا بر اسراييل فشار؟ آوريد نبيل شعث: خير، افزايش رويارويي توده اي در خيابان ها مورد نظرماست. زيرا اين امر به جامعه اسراييل و بر افكار عمومي جهان فشار وارد مي كند. اگر به اين نتيجه برسيم كه آنان واقعا خواستار صلح نيستند و صلح هيچ ثمره اي در برنداشته است و به عنوان يك ملت و يك رهبري به نبرد مسلحانه روي مي آوريم، در اين صورت كاربرد هر نوع سلاحي مباح خواهد بود. اما در اين مرحله و تا هنگامي كه مبارزه مبارزه ما، از طريق گفتگو و رويارويي توده اي است، اين دو سلاح فقط براي ماكاربرد خواهند داشت. در اين صورت فشار سياسي داخلي و خارجي روي سرنتانياهو پياده خواهد ما شد نمي توانيم به طور همزمان در دو نبرد شركت كنيم. اين براي ما سودمند نيست و اگر اين كار را بكنيم ضررخواهيم كرد. وقتي با يكي كشتي مي گيري يا با كسي به مشت زني مي پردازي اين بازي ها تاكتيك هاي خاص خود رادارند، اما وقتي با كسي شطرنج بازي مي كني نمي تواني به او مشت بزني زيرا جهان شما را مي پايد. اگر امت اسلام همراه با ما مي جنگيد، نيازي به مذاكره نداشتيم. اگر ارتش هاي امت اسلام همراهمان مي جنگيدند نيازي به مذاكره نداشتيم، اما، ما وقتي پاي در ميدان گفتگو گذاشتيم كه معتقد شديم هيچ امكاني وجود ندارد تا ارتش هاي امت عرب و اسلام در كنار ما و در برابر اشغالگراني كه سرزمين ما را غصب كرده اند، قرار بگيرند و بر ماست كه از همه ابزارهاي موجود در اين جهان براي رهايي كشورمان استفاده كنيم. o همشهري: پرفسور ادوارد سعيد حكومت خودگردان فلسطين را متهم مي كند كه قبل از خواندن قرارداد اسلو آن را امضا كرده است. ما اين سخن را از شخصيت هاي ديگري هم شنيديم، ديدگاه شما درباره اين موضوع ؟ چيست نبيل شعث: ما به همه ديدگاه هاي مخالف احترام مي گذاريم و حتي براي كساني كه عمليات انتحاري را انجام مي دهند نيز احترام قايليم زيرا آنان در ميان ما زندگي مي كنند. ما در حال گفتگوي مستمر با همه انديشه ها هستيم و از كسي توقع نداريم كه به ما بگويد قرارداد اسلو از مبارزه مسلحانه بهتر است. خير، اگر نبرد مسلحانه مردم فلسطين نبود قرارداد اسلو حاصل نمي شد. ما با مقوله اي كه بگويد قرارداد اسلو چيزسترگي است مخالف هستيم. ما قرارداد اسلو را نوعي از هوشمندي و گونه اي از استفاده از ممكنات در جهان دشوار كنوني مي دانيم. امت اسلامي پراكنده و گسسته است. ما در چنين وضعي و پس از هفتاد سال نبرد مسلحانه قرارداد اسلو را مدخلي براي بازپس گيري سرزمين مان مي دانيم و آن را پايان همه چيز نمي دانيم. اگر قرارداد اسلو موفق شود چه بهتر و اگر نشود بقيه درهاي مبارزه رابه روي خود نمي بنديم. دكتر ادوارد سعيد حرف هاي خوبي مي زنداما من ترجيح مي دادم كه آقاي دكتر به ما ملحق مي شد و در سرزمين مان حضور پيدا مي كرد و با ما همسنگر مي شد. o همشهري: دكتر نبيل شعث نظر شما درباره اختلاس ها و فساد مالي حكومت خودگردان فلسطين چيست، گويا قرار بود در دولت خودگردان و وزيران آن تغييراتي ايجاد شود. اين اتهام ها بسياري از وزيران و از جمله شما را در بر؟ گرفته اند نبيل شعث: متهم كردن افراد آسان است اما رسيدن به عدالت واقعي دشوار. تفاوت در آن است كه در ميان ما افرادي هستند كه از اين اتهام ها به عنوان ابزار مبارزه سياسي دروني استفاده مي كنند. خوشبختانه ما ملتي داريم كه با اسلحه به جان هم نمي افتد امامتاسفانه برخي از ما با ترور شخصيت و بدنام كردن وترور كرامت افراد به روشن شدن شعله هاي جنگ دروني دامن مي زند. o همشهري: گروه هاي حقوق بشر در غرب و جهان عرب و اسلام، بارها نقض فاحش حقوق بشر در مناطق فلسطيني تابع حكومت خودگردان را مطرح كرده اند، در صورتي كه ما مايليم فلسطينيان چهره خوبي در اين زمينه داشته باشند. پرسش اين است كه آيااين انتقادها صحت؟ دارد زيرا گروه هاي حقوق بشر فلسطيني نيزبه آنها؟ پرداخته اند نبيل شعث: ما وقتي وارد فلسطين شديم و حاكميت خود رابرپا كرديم، اين برپايي حاكميت به معناي حكومت و به معناي نظام بود. دموكراسي به اين معنا نيست كه هر كس سرخود عمل دموكراسي كند اصولا بايد قواعدي داشته باشد. مادر فلسطين درباره قواعد دموكراسي از دو مشكل رنج مي بريم، مشكل اول اين است كه آيا به سازمان هاي متعدد و مسلح كه خواستار استقلال در تصميم گيري هستند اجازه فعاليتي بدهيم يا؟ ندهيم زيرا آنان هر وقت بخواهند اسلحه با خود حمل مي كنند يا گاهي اسلحه را از پليس مي ربايند و... اين مشكل بزرگي از است نظر ما اگر افراد رزمنده براي روز مباداآماده شوند; روزي كه همگي براي جنگيدن آمادگي داشته ديگر باشيم، نيازي به اين همه سازمان هاي مسلح نيست. لذا دررويارويي با شبه نظاميان مسلح قدري كند عمل كرديم. دو سال صبر كرديم بي آن كه كسي را دستگير كنيم يا سلاح كسي رامصادره نماييم، زيرا مي دانستيم كه نبرد ميان ما و اسراييليان در هر زماني ممكن است رخ دهد. اما پس از مدتي معين، ديگرنمي توان دولتي را اداره كرد كه سه تا چهار دولت موازي دردرون خود داشته باشد. هر دولتي كه شماري از افراد مسلح داشته باشد در هر گونه رفتار و تصميم گيري اش دچار مشكل مي شود. لذا همين كه قضيه خلع سلاح و جمع آوري آن و نيز اصراربرگرفتن مجوز حمل اسلحه مطرح شد، برخي از مشكلات پيش برخي آمد، از افراد بازداشت شدند و از آنها بازجويي به عمل آمد. طي بازجويي مشخص شد كه چندين گروه و سازمان، سرخود و بدون توجه به وجود حكومت خودگردان عمل مي كنند. بي گمان كساني كه بازجويي كردند و افراد را دستگير كردند، خود فدايياني بودند كه در زندان هاي اسراييل زنداني بودند. يعني پليس فلسطين، يا رزمنده ارتش آزادي بخش فلسطين است. ياسال هاي طولاني در نبرد مسلحانه شركت داشته يا مبارزي ازمبارزان انتفاضه مي باشد. ادامه دارد