Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760327-21790S1

Date of Document: 1997-06-17

نخستين نشانه هاي هنر يافته هاي علمي در سال 1996 به نقل از ديسكاور ژانويه 1997 برپايه اسطوره هاي مردم بومي استراليا، چند صخره ماسه سنگي در شمال غرب استراليا، محلي است كه روحي به نام جينميم (Jinmium) در، تلاش براي فرار از چنگ تعقيبكنندگانش خودرا به سنگ بدل كرد. سال گذشته، باستان شناسان خبر كشف كهنترين آثار هنري شناخته شده را در اين محل اعلام كردند. برپايه اين گزارش ها، در جينميم، بر چهره يك صخره ماسه سنگي به بلندي 13 فوت (نزديك به 4 متر ) و نيز سنگهاي اطراف آن هزاران فرورفتگي كم عمق حلقوي به قطر يك اينچ و عمق نيم اينچ كنده شده اند. برپايه بررسي هاي انجام گرفته اين نشانه ها 60000 سال پيش بر اين سنگها نقش شده اند، دو برابر كهنتر از قديمترين نقاشي هاي غارهاي اروپا كه تاكنون بعنوان نخستين آثار هنري آفريده دست بشر شناخته مي شده اند. ريچارد فولاگار، يابنده اين آثار باستان شناسي از موزه استراليا (Australian museum) در سيدني او است نخستين بار در سال 1992 همراه با لسلي هيد، همسر زمين شناس به اين محل آمد. اگر چه او در آن هنگام قدمت آن آثار را در اما نيافت، به گفته خودش من از تراكم اين چيزها متحير شدم، درآنجا سنگ هايي به اندازه يك فولكس واگن وجود دارند كه تماما با اين نشانه ها پوشيده ظاهرا شده اند آنها باقطعات كوارتز به اندازه توپ تنيس كه فولاگار در همان محل يافته نقش شده اند. او برآورد مي كند كه براي نقش كردن هركدام از اين نشانه ها نيم ساعت تا يك ساعت وقت صرف شده. بنابراين آنچنانكه برمي آيد اين نخستين هنرمندان چندين هزارساعت وقت صرف آفرينش اين آثار كرده اند. اما با اين همه، اهميت اين نشانه ها و هدف از ساختن آنها در پرده اسرار باقيمانده است. در واقع با وجود سادگي ظاهري، بنظر مي آيد كه اين نشانه ها بخشي از يك سيستم بزرگتر و پيچيده تراند كه تا 62 آكر گسترش يافته است. تخته سنگهاي پوشيده با اين فرورفتگي ها، خطوط موازي و كماني را تشكيل مي دهند كه صدها يارد امتداد دارند و پناهگاهي سنگي را بهم پيوند مي دهند و گاه تا درون تونل هايي در درون سنگ ها، كه يك نفر مي تواند با جمع كردن خود از آنها عبور كند، ادامه مي يابند. علاوه بر آن فولاگار محل مشابه ديگري را در 20 مايلي شمال آنجا يافته كه Granyilpi نام دارد. بگفته او برپايه اسطوره شناسي بوميان استراليا، روح جينميم سفر خود را از آنجا آغاز كرده و در جينميم به پايان برده است. اما با اين وجود، در آن اسطوره ها هيچ چيزي در مورد خاستگاه و يا اهميت آن نشانه ها وجود ندارد. از سوي ديگر، هنگامي كه فولاگار حفاري برگرد پايه صخره ماسه سنگي را آغاز كرد، دريافت كه نشانه ها تا عمق سه فوتي (تقريبا يك متري ) زيرزمين ادامه دارد. علاوه بر آن او ابزارهاي سنگي را در آنجا يافت كه در لايه هاي عميقتر رسوب دورادور صخره قرار داشتند و ظاهرا قديمي تر از نشانه ها بودند. در جريان بررسي هاي آزمايشگاهي، فولاگار مقداري از آن رسوبات را به روش Thermoluminescence سن سنجي كرد. در اين روش، زماني كه دانه هاي كوارتز در زير رسوبات ديگر دفن شده و انباشتن انرژي آزاد شده در اثر واپاشي عناصر پرتوزا ( راديواكتيو ) در آنها آغاز شده، تعيين مي شود. نتايج سن سنجي او را شگفت زده كرد. پايين ترين - و محتملا قديمي ترين - آثارروي اين صخره برپايه اين آزمايش ظاهرا با توجه به سن رسوبات دربرگيرنده آنها حدود 60000 سال سن دارند. سن سنجي دقيق ابزارهاي سنگي امكان پذير نيست، اما آنها در زيررسوباتي دفن شده اند كه 116000 سال سن دارند. ترجمه: احمدرضا حائري اردكاني