Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760327-21784S1

Date of Document: 1997-06-17

به همت مرمت كاران ايتاليايي تابلوي شام آخر از نابودي نجات يافت پس از نوزده سال تلاش مرمت كاران، سرانجام تابلوي شام آخر اثر داوينچي به تماشا گذاشته مي شود. براي احياي اين اثر تاكنون مبلغ 5 ميليون مارك هزينه شده است تا پايان امسال و پس از گذشت 19 سال وقفه تابلوي شام آخر اثر لئوناردو داوينچي نقاش، معمار، تكنسين و مخترع ايتاليايي كه در صومعه سانتا ماريا دلا گراتسي قرار دارد و يكي از شاهكارهاي نقاشي دنيا محسوب مي شود، مجددا با درخششي نو در معرض ديد عموم علاقه مندان قرار خواهد گرفت. به نوشته مجله بونته يكي از علتهاي شهرت اين اثر، منقوش بودن آن بر روي ديوار صومعه سانتا ماريا مي باشد كه آن را به صورت يكي از شاهكارهاي جهاني درآورده و آن را اين چنين ارزشمند ساخته است. در حالي كه 17 اثر ديگر از داوينچي در دست مي باشد. داوينچي در سال 1494 تا 1497 بر روي ديوار خشك و نه بر روي ديوار مرطوب اين اثر را برجاي گذارد. اما اكنون اين ديوار به ديواري مرطوب تغيير يافته در است سال 1517 هنگامي كه فقط بيست سال از عمر اين نقاشي مي گذشت اين اثر ارزشمند دچار ضايعه شد و در سال 1556 در نقاطي از اين نقاشي فقط نقش ديوار بر جاي مانده بود. در سال 1978 هنگامي مرمت از اين شاهكار شروع شد، كه تقريبا اين نقاشي رو به نابودي مي رفت و فقط متخصصان از روي اشكال سايه مانند آنها، مثل رنگها و /410/9 30xتصاوير قادر به شناسايي اين تصاوير بودند. در پانصد سال اخير تلاشهاي زيادي براي نجات اين اثر باارزش انجام گرفت. اكثر آنها به صورت كارهاي زمخت و نامناسبي ارائه شدند. به عنوان مثال در بلوتي 1726سال يكي از نقاشان ايتاليايي تصاوير انسانها را با رنگهاي تازه، مرمت كرده بود و نقاش ديگري به طور اشتباه شش انگشت براي يكي از حواريون نقاشي كرده بود. البته كاري را كه داوينچي بر روي ديوار و آن هم درآن زمان انجام داد، كاري اشتباه محسوب نمي شد. چرا كه آن موقع اين ديوار كاملا خشك بوده و به تدريج ديوار مرطوب شده و بدتر آنكه، هنگامي كه يكي از راهبهاي ناآگاه در آن هنگام، در صومعه را بر روي ارتش ناپلئون باز مي كند و ناپلئون آنجا را با اصطبل اشتباه مي گيرد. بعدها اين سالن عظيم كه تابلوي شام آخر در آنجا قرار گرفته، تبديل به انباري، زندان و پادگان مي شود. در سال 1943 بمبهاي متحدين باعث تخريب اين محل مي شود و فقط از اين سالن، ديواري كه اين شاهكار برروي آن نقش بسته است، باقي مي ماند. امروزه به همين دليل و به خاطر عدم نابودي اين شاهكار هزاران نفر از بازديدكنندگان از اين اثر، سپاسگزار مي باشند. رياست افراد مرمت كار به عهده خانم پنين برامبيلامي باشد. همكاران او توسط فرچه هاي فلزي و اطوهاي مخصوص، تمامي تلاشهاي بيهوده گذشته، گچ، سريش، سيمان، موم و خاك قرار گرفته در شكافهاي اين نقاشي را دور كرده و تا آنجا كه مقدور بوده، به اصل آن دست يافته اند. البته اين نكته را بايد متذكر شد كه هرگز اين اثر شگفت انگيز به صورت اولش درنخواهد آمد. اما زيبايي آن، دوباره به اين اثر بازگشته است. زيبايي از پيروزي اي كه داوينچي به آن دست يافته بود. او به خاطر پشتكارش، ساعتها مشغول كار بر روي اين اثر عظيم بود و هنگامي كه سرپرست صومعه از بيكاري خودش گله مي كند، داوينچي به او مي گويد: روح هاي برجسته، وقتي كه حداقل كار كنند، حداكثر كار را انجام مي دهند. در واقع، زماني آنها موفق مي شوند اختراعي را انجام دهند و به ايده هاي موفقي دست يابند كه عقل آنها را درك مي كند و دستها آنها را به نمايش درمي آورند. شرح عكس: قسمتي از تابلوي مرمت شده