Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760322-21478S1

Date of Document: 1997-06-12

رويكرد روز افزون جهان به خودروهاي همگاني حمل و نقل همگاني در شهرهاي جهان - از 2 سال 1988 تا 1992 تعداد مسيرهاي اتوبوسراني هنگ كنگ از 245 مسير به 313 مسير و طول مسيرها از كيلومتر 3200 به 4500 كيلومتر افزايش يافته است دستگاه 2750 وسيله نقليه در هنگ كنگ /1 1سالانه ميليارد مسافر را جابه جامي كنند روند فزاينده آلودگي هاي زيست محيطي، مشكلات روزافزون ترافيكي و هزينه هاي سرسام آور ناشي از كاركرد خودروهاي شخصي، راه را بر كاربرد هر چه بيشتر خودروهاي همگاني در مهم ترين شهرهاي جهان هموار كرده است: از آمريكا تا غرب اروپا و از اروپاي شرقي تا كشورهاي آسيايي برنامه ريزان مسائل ترافيكي در تكاپوي آنند كه بار سفرهاي درون شهري را يك سره بر دوش وسائل نقليه همگاني بيندازند و در اين زمينه موفقيت هايي بس چشمگير نيز به بار آمده است. در نخستين بخش اين گزارش، فرايند حمل و نقل همگاني در برخي از مهم ترين شهرهاي جهان از نگاه گذشت و اينك ادامه آن مطلب را پي مي گيريم. جمعيت گوانگزهو بيش /3 5از ميليون نفر است. خدمات حمل و نقل منطقه رااداره تسهيلات عمومي از طريق دو شركت اتوبوسراني، يك شركت اتوبوس برقي و يك شركت حمل و نقل آبي و يك شركت تاكسي و ميني بوس انجام مي دهد. در حدود 160 مسير اتوبوس با مسافت 2750 كيلومتر و هفت مسير اتوبوس برقي با مسافت 50 كيلومتر در اين منطقه وجود دارد. مسيرهاي اتوبوس در خلال اين مدت گسترش زيادي داشته اند در حالي كه مسيرهاي اتوبوس برقي كمتر افزايش داشته است. كاركرد متوسط اتوبوس در سال 64 هزار كيلومتر و كاركرد متوسط اتوبوس برقي در سال 40 هزار كيلومتر است. تحليل اطلاعات مربوط به اتوبوسراني مشكل است زيرا اين خطوط شامل مسيرهاي حومه اي و مسافات دور نيز مي شود و مجزا كردن اطلاعات مربوط به آنها مقدور نيست. تعداد كل مسافران اتوبوس در هر سال در حدود 790 ميليون نفر برآورده اما مي شود آماري كه براي مسافران اتوبوس گزارش شده نشان مي دهد تعداد آنها از حدود 727 ميليون نفر به 592 ميليون نفر و مسافران اتوبوس هاي برقي از 86 ميليون نفر به 70 ميليون نفر كاهش يافته براي است كاهش حدود 150 ميليون مسافر علت معلومي ذكر نشده است. علاوه بر اين در حدود 110 ميليون مسافر در سال از طريق راه هاي آبي رفت و آمد مي كنند. هنگ كنگ هنگ كنگ داراي جمعيتي در /5 5حدود ميليون نفر است. شركت هاي اتوبوسراني عمده آن كولون موتورباس (Bus Motor Kowloon) و چاينا موتورباس. (Bus Motor China) هستند. همچنين دو نوع سرويس ميني بوس يكي براي برنامه هاي مشخص و ديگري براي برنامه هاي غيرمشخص وجود دارد. سيستم هاي ديگر حمل و نقل عمومي عبارتند از: يك سيستم ترام كه در جزيره هنگ كنگ رفت و آمد مي كند، يك سيستم راه آهن سبك در سرزمين هاي جديد، يك سيستم مترو در جزيره و در كولون، يك سيستم راه آهن سنگين در كولون و سرزمين هاي جديد و يك سرويس حمل و نقل آبي ميان هنگ كنگ، كولون و سرزمين هاي جديد. اتوبوسراني كولون موتور اين جزيره در خلال اين مدت، رشد ثابتي داشته است اگرچه با تامين سيستم راه آهن سبك در سال 1988 مسيرها و مسافران آن كاهش يافته اند. از سال 1988 تا 1992 تعداد مسيرها از 245 مسير به مسير 313 و طول مسيرها از 3200 كيلومتر به 4500 كيلومتر افزايش يافته است. در اين كشوروسيله 2750 نقليه وجود دارد كه به طور متوسط هر يك هزار 70 كيلومتر راه رادر سال طي مي كنند و در /1 1مجموع ميليارد مسافر را جابه جا اتوبوسراني مي كنند چايناموتور 120 مسير به طول كيلومتر 1165 را پوشش مي دهد. در حدود 1000 دستگاه اتوبوس وجود دارد كه از اين تعداد 800 دستگاه در ساعات شلوغ فعال اين هستند وسايل نقليه هر كدام به طور متوسط در سال 55000 كيلومتررا طي مي كنند و جمعيتي در حدود 310 ميليون نفر را در سال جابه جا مي كنند. ازاول سپتامبر 1993 اتوبوسراني جديد سيتي باس ( Bus City) خدمات خود را با وسايل نقليه تهويه دار در 26 مسير در جزيره هنگ كنگ از طرف شركت چايناموتورباس آغاز كرده است. تعداد مسافران كه توسط ميني بوس ها در روزسفر /1 6مي كنند ميليون نفر برآورد مي شود. سيستم ترام با هشت مسير مسافتي حدود 65 كيلومتر را با 161 دستگاه ترام پوشش مي دهد. هر ترام به طور متوسط در سال 40000 كيلومتر طي مي كند ميليون 130وجمعا نفر مسافر را جابه جا مي كنند. با كشيدن خط متروي موازي اضافي كاهش حمل مسافر كه پيش بيني مي شد اتفاق نيافتاد و در نتيجه سرمايه گذاري در سيستم مترو ادامه پيدا كرد. راه آهن مسافرت انبوه از بدو تاسيس آن در سال 1979 به تدريج توسعه يافته و با افتتاح گذرگاه لنگرگاه شرقي در سال 1989 طول مسير فعلي به 55 كيلومتررسيده اين است سيستم ركورددار جابه جايي بيشترين مسافران در ساعات شلوغ درجهان است (بيش از 80000 مسافر در ساعت ) تعداد واگن ها نيز به 700 دستگاه مي رسد كه در سال به طور متوسط هر كدام مسافتي در حدود 110 هزار كيلومتر را طي مي كنند. تعداد آنها از 630 ميليون به 751 ميليون نفر رسيده است. راه آهن كولون و كانتون، خدمات راه آهن سنگين را تا مرز چين در لووو (LOWO) يعني مسافتي به طول 34 كيلومتر را بر عهده دارد. سيستم مذكور در دهه 1970 مقدار زيادي مدرنيزه شد و اكنون داراي دو مسير است و با برق كار مي كند. تعداد واگن ها بين سال هاي 1988 تا 1992 از 240 واگن به 351 واگن افزايش يافت و هر واگن در حدود 200 هزار كيلومتر را در سال طي مي كند. حمل مسافر تقريبا از 153 ميليون نفر به 200 ميليون نفر در سال رسيده است. راه آهن كولون و كانتون در سال 1983 به عنوان يك شركت دولتي تاسيس شد و اكنون داراي سيستم فرعي راه آهن سبك است كه درسرزمين هاي جديد فعاليت مي كند. اين سيستم در سال 1988 فعاليت خود را شروع كرد و شش مسير به طول 55 كيلومتر را پوشش مي دهد. سيستم مذكور داراي 100 واگن ( واگن 30 اضافه 1992در شده است ) و هر واگن در سال 1992 مسافتي حدود كيلومتر 64000 را پيموده است. تعداد مسافران جابه جا شده در سال 1990 به 73 ميليون نفر و در سال 1992 به 90 ميليون نفر رسيده است در حال حاضر اين سيستم از مترو و راه آهن كولون و كانتون جدا است اما وقتي به راه آهن كولون وكانتون وصل شود انتظار مي رود تعداد مسافران به ميزان بسيار زيادي بيشتر شوند. حمل و نقل آبي استارفريز داراي 12 قايق در سه مسير عرض لنگرگاه با مجموع مسافتي درحدود هفت كيلومتر است. حمل مسافر از سال 1988 تا 78 1992 از ميليون نفر به 64 ميليون نفر كاهش يافت كه اين در نتيجه احداث دومين مسير تونل بود. ساير سرويس هاي حمل و نقل توسط شركت حمل و نقل آبي هنگ كنگ و يوماتي انجام مي شود اين شركت داراي قايق هاي معمولي و همچنين هوركرافت است و مي تواند مسافر و وسايل نقليه را با هم حمل كند. مجموعه اي از 20 كشتي 49 ميليون مسافر را در سال 1988 از لنگرگاه عبور دادند. اين رقم به علت افتتاح تونل دوم در سال 1992 به ميليون 23 نفر كاهش يافت. بر عكس تعداد مسافراني كه به سرزمين ها جديد در همان مدت برده شدند از 16 ميليون به 18 ميليون نفر افزايش پيدا تعداد كرد كل رفت و آمد وسايل نقليه در تمام مسيرها در اين مدت /3 7از ميليون /1 4به ميليون سفر كاهش يافت.