Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760308-20619S1

Date of Document: 1997-05-29

بحران بازيگري در تئاتر نگاهي به مشكلات بازيگران تئاتر يكي از دلايل مهم جذببازيگران تئاتر به سينما وتلويزيون وجود مشكلات فراوان اقتصادي است يكي از مسائل مبتلا به تئاتر در كشورما، روي آوردن بازيگران اين رشته به سينما و پس از مدتي از سينما به تلويزيون است. اين موضوع كه گاه از آن به عنوان بحران بازيگري ياد مي شود، ما را بر آن داشت تا ضمن گفت وگو با چند تن ازبازيگران و صاحبنظران اين نقطه هنر، نظرات آنها را نيز در اين خصوص جويا شويم. گلاب آدينه سرپرست گروه تئاتري مرواريد و بازيگرسينما وتلويزيون ضمن ذكرايده آلهاي يك مي گويد بازيگر:من، براي اينها تفكيك زيادي قايل نيستم. چرا كه به نظرم يك بازيگر هر گاه نقشي را دوست داشته باشد، خواه در تلويزيون، تئاتر يا سينما، مايل به ارائه آن است. اين مساله به نظرم چيز زيادپيچيده اي نيست. هر بازيگر بسته به ايده آل هايش، نوع زندگي وخواسته هايش مختار است كه كاررا در جايي قبول كند يا نكند. پرويز پرستويي، بازيگر . پرويز پرستويي كوچ بازيگران از تئاتر به سينما را به خودي خود بحران نمي داند، او دراين مورد مي گويد: بازي هنرمندان تئاتر در تلويزيون و سينما ناشي از بحران بازيگري نيست. زيرا فكر مي كنم، اينها هر كدام مخاطب و خصوصيات خاص خودش را داراست. جذابيت و فراگير بودن سينماو تلويزيون از ديگر دلايلي است كه مي تواند بازيگران تئاتر را به اين سو بكشاند.. شبنم طلوعي نويسنده و بازيگر تئاتر معتقد است: ساده ترين دليل اين مساله جذابيت سينما است چرا كه درمملكت ما تبليغات تئاتر ازحد پوستر فراتر نمي رود، در حالي كه سينما و تلويزيون مخاطبان بيشتري دارند و باعث شهرت بازيگر مي شود. علاوه بر اين امكان استفاده از نماهاي نزديك و بسته دوربين است كه از يك بازيگر، يك ابر فرد مي سازد. مشكلات مالي بازيگران تئاتر از جمله مسايل بسيار مهمي كه باعث جذب بازيگران تئاتر به سينما و تلويزيون مي شود، وجود مشكلات عديده اقتصادي است. گلاب آدينه دراين باره مي گويد: البته در مواقعي نيزممكن است به خاطر اجبار، به طور مثال ركود تئاتر، بازيگربه سمت و سويي كه نمي پسنددكشانده شود. شهره سلطاني كارگردان تئاترو بازيگر تئاتر، سينما و تلويزيون نيز گفته است: خيلي ساده است. همان طوري كه همه مي دانند، بازيگران تئاتر وقتي مي بينند كه از نظر مالي تامين نيستند و به تئاتر آن طور كه بايد و شايد توجه نمي شود به تلويزيون و سينما رو چرا مي آورند كه سينما و تلويزيون نه فقط مشهورشان مي كند، بلكه ازنظر مالي هم بهتر است. پرويز پرستويي نيز معتقداست: اين موضوع كه بازيگران تئاتر فقط به سينمايا تلويزيون مي پردازند، ازجمله مشكلات اين رشته محسوب مي شود كه من ريشه اش را عدم امكانات مالي مي دانم. سياوش تهمورث بازيگر وكارگردان تئاتر، ضمن ابرازتاسف از اين موضوع كه در اين مورد بارها سخن گفته شده ولي توجهي به آن نشده، گفته است: به نظر من اين موضوع ريشه درمشكلات مادي و معنوي دارد. مساله مادي چيزي جز مسايل اقتصادي نيست. درحال حاضرتئاتر به خودي خود نمي تواندخودكفا باشد و نياز به كمك ومساعدتهاي همه جانبه دارد و چون هنرمندان اين رشته با مشكلات اقتصادي روبه رو هستند به ناچار آن را رها كرده و در عرصه هاي ديگر به فعاليت مي پردازند. شبنم طلوعي نيزضمن اشاره بر مشكلات اقتصادي و رفاهي بازيگران مي گويد تئاتر:در، سينما يا تلويزيون حتي كم تجربه ترين بازيگران به غيراز دستمزدي كه براساس قرارداد خود دريافت مي كنند از امكانات ديگري نظير; خوراك سر صحنه و حمل و نقل روزانه نيز بهره مندند كه در تئاتر برخلاف سينما يا تلويزيون نه تنها از هيچ گونه امكاناتي برخوردار نيستند، بلكه به علت نبود قرارداد، حتي امكان دارد كه بعداز مدتها تمرين و اجرا مبلغ مورد توافق هم به آنها پرداخت نشود. نبود حمايت معنوي. سياوش تهمورث. گفته است: وقتي كه يك هنرمند متعهد تئاتر مي بيند هركسي با كمترين دانش و تجربه، هر كار كم ارزش يا بي ارزشي را بر صحنه مي برد، ديگر حاضر نمي شود در اين رشته به فعاليت بپردازد و حيثيت هنريش را خدشه دار كند. از سويي ديگر، برخي از مسئولان، متاسفانه هنوز تفاوت بين غيرحرفه اي و حرفه اي را نمي دانند، كه اين بي توجهي باعث دلسردي هنرمندان تئاتر مي شود. حضور هنرمندان قديمي تئاتردر كارهايي ضعيف گاهي هنرمندان قديمي و حرفه اي تئاتربا حضور در برخي از برنامه هاي غيرحرفه اي تلويزيوني و يا سينمايي كه متاسفانه ازعمق و معناي چنداني برخوردارنيست، باعث تعجب علاقه مندان و تماشاگران فهيم مي شوند. به اعتقاد بسياري از بازيگران تئاتر اين موضوع نيز ريشه درمشكلات اقتصادي دارد. اماشهره سلطاني گفته است: به عقيده من يك بازيگر تئاتر تحت هيچ شرايطي صحنه را خالي نمي كند و باوجود تمام مشكلات، لااقل هرچند وقت يك بار تئاتري را برروي صحنه مي آورد. بهزاد فراهاني نيز مي گويد: هنرمند تئاتر بايد به كارش ايمان داشته باشد، كه اگر چنين نباشد براي پاسخگويي به نيازهاي اقتصادي زندگي در كارهاي بي ارزش نيز بازي كند. ركود تئاتر. پرويز پرستويي معتقد است: تئاتر در كشور ما دچار ركوداست و همين ركود باعث شده كه حتي بازيگران حرفه اي تئاتر نيز ديگر قادر به گزينش نباشند و به هر پيشنهادي كه براي كار به آنها مي شود، پاسخ مثبت بدهند و به اين ترتيب تعهد هنري را زيرسوال ببرند. همچنين سياوش تهمورث اعتقاد دارد: از چندين كاري كه به يك بازيگر حرفه اي پيشنهاد مي شود، فقط يكي را كه فكر مي كند بهترين است، برمي گزيند. حال اگر آن يكي هم ضعيف از كار دربيايد ديگر تكليف روشن است. شبنم طلوعي مي گويد: گاهي بازيگران حرفه اي تئاتر رادر برخي از جنگ ها ياميان پرده هاي كم ارزش تلويزيوني مي بينيم تنها به اين علت كه دستمزد آن برنامه كه 2 روز وقت برده چندين برابر دستمزد 2 روز بازي در صحنه است. ازطرفي نيز معتقدم انسان در شرايط احتياج، مادامي كه به شرافت انسانيش خدشه وارد نشود، حق دارد كسب درامد كند. اميدوارم با حل مشكلات اقتصادي، هنرمندان تئاتر از تبديل شدن به عرصه تمرينهاي دبيرستاني نجات يابند. مازيار شيباني فر شرح عكس: پرويز پرستويي، بازيگر