Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760304-20334S1

Date of Document: 1997-05-25

شناسايي و حفظ حريم خاطره هاي جمعي متاسفانه امروز بعضي ها تجددگرايي را حتي در بي هويت ترين و افراطي ترين جنبه هاي آن ترجيح مي دهند! چندي پيش يكي از جرايد صبح پايتخت ميزگردي تحت عنوان: شيوه هاي معنويت بخشي به فضاهاي شهري تشكيل داده بود كه كارشناسان شركت كننده در آن ميزگرد نكات سودمند و اساسي و جالبي را به بحث كشاندند. يكي ازشركت كنندگان در آن ميزگرد در موردهويت گريزي درشهرها اعلان خطر كرده بود. در آن ميزگرد سوال شده بود: چرا شهرها هرچه گسترش مي يابند از حال و هواي اوليه خود دور مي شوند و به عبارت ساده تر بي روح تر مي شوند، حال و هوائي كه اغلببراي ما همراه با خاطره انگيزي و معنويت؟ است باغ ملي يك شهر را هرچه مي خواهيد اسم بگذاريد مختاريد ولي بهترين و زيباترين نام باغ خاطره هاي سالهاي زندگي مردم هر شهر مي باشد و به قولي: حريم خاطره هاي جمعي است در آن ميزگرد گفته شد: موضوع خاطره بدون شك يكي از ساز و كارهاي مهم روح انسان است و ثابت شده است كه فقط هم از ميان موجودات زنده انسان است كه خاطرات خود را كاملا حفظ كرده است و با آنها زندگي مي كند و فضاي شهري هم بخشي از خاطرات انسان ها را با خود دارد و شهرها تجلي خاطره هاي جمعي هستند. صاحبنظر ديگري در آن ميزگرد گفت: تاكيد مي كنم كه ما به طور حتم بايد نشانه ها و آثار مربوط به خاطره جمعي ملي را از اولويتي اساسي در برنامه ريزي هاي شهرسازي برخوردار كنيم. وي افزود: متاسفانه امروز اغلب تجددگرائي را حتي در بي هويت ترين و افراطي ترين جنبه هاي آن ترجيح مي دهند. بنابراين خيلي اهميت دارد كه در فضاهاي كالبدي ماحريم خاطره هاي جمعي شناسائي شده و حفظ شود. با كمال تاسف در اغلب شهرهاي ما نوعي نوگرايي بي هويت در حال شكل گيري است و اقدام به تخريبباغ ملي شهر ما لاهيجان يكي از نمونه هاي جالب در اين مورد است. هنگامي كه در سوم شهريور ماه سال گذشته در يكي ازروزنامه هاي عصر مردم شهر ما مي خوانند: شهرداري قصدبازسازي باغ ملي را با اختصاص بودجه اي به مبلغ دوميليارد ريال دارد. هيچگاه در خاطرشان خطور نمي كرد كه براي اين به اصطلاح بازساي بيل هاي الكتريكي شهرداري لاهيجان و مقاطعه كار مربوطه بايد خاك باغ ملي اين حريم خاطره هاي جمعي مردم لاهيجان را به توبره بكشند! مسئولين امر بازسازي باغ ملي را با تعريض خيابانها و معابر و مكان هاي عادي و بي هويت يكسان گرفتند و همانگونه كه در آن موارد بيل هاي الكتريكي به حركت درمي آيند در اين مورد شديدتر و مخربتر به حركت درآوردند. من از مسئولين شهرداري تعجب مي كنم با وجود اينكه شاهد بازسازي مسجد قديمي و تاريخي مسجد جامع شهرلاهيجان بودند و ديدند كه دست اندركاران بازسازي آن مسجد بدون اينكه كوچكترين تخريبي در فضا و مكان آن به عمل آورند آن را به نيكوترين و شايسته ترين فرم بازسازي نمودند. چرا در اين مورد كار آنان را سرمشق قرار ندادند. به همين جهت امروز آن پيرمرد نابيناي مسلمان شهر مابه كمك همان عصائي كه قبل از بازسازي مسجد جامع ازپله هاي مسجد بالا مي رفت و خود را به فضاي روحاني آن مي رساند. به همان آساني باز هم بعد از نوسازي از پله هاي آن بالا مي رود و خود را به فضاي روحاني آن كه هويت اصلي خود را از دست نداده است مي رساند. ولي وقتي همين پيرمرد نابينا به مجاورت باغ ملي مي رسد آن را نمي يابد و اگر به او بگويند اينجاباغ ملي است سخت باور مي كند زيرا با همان چشم هاي نابينا احساس مي كند كه باغ ملي هويت خود را از دست داده است! اكنون بسياري از كارشناسان و خيرخواهان درخصوص بازسازي شهرهاي مناطق جنگي به مسئولين مربوطه هشدارمي دهند كه در بازسازي آن مناطق كه بعضا به كلي ويران شده است از بي هويت سازي شهرها پرهيز كنند جا دارد كه دست اندركاران امر با مراجعه به آلبوم عكس هائي كه از باغ ملي شهر در آرشيو شهرداري و كتابهاي مختلف و حتي آلبوم خانواده هاي لاهيجاني، ايده هاي مفيدي بگيرند و در بازسازي هرچه سريعتر و صحيح تر و به هويت اصلي نزديك تر ساختن اين حريم خانواده هاي جمعي مردم لاهيجان اقدام كنند. ان شاءالله لاهيجان - دكتر بهمن مشفقي