Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760224-19743S1

Date of Document: 1997-05-14

جايگاه و موقعيت ورزش علمي در صحنه هاي ورزشي ايران سهم ما از ورزش علمي چقدر؟ است ديري است كه انسان با دويدن حركت، و تغيير حالت فيزيكي به حركات موزون و فرحبخش دست يافت. حركاتي كه مي توانست در بخش توانايي او مثمرثمر باشد، پس بدين سان ورزش شكل گرفت و داراي اشكال و ساختار گرديد. ورزش حركات موازي تكنيكي وتاكتيكي است كه علاوه برسالم سازي و تندرستي كاربردوسيعي در زندگي اجتماعي وجود دارد باشگاهها، فدراسيون و سازمانهاي تربيت بدني باعث تحكيم ورزش شده است. دانشگاهها در زمينه ورزش و رشته هاي جديد ورزشي، ايجاد آن و تربيت فارغ التحصيلان نقش اساسي دارند. تجربيات و يافته هاي بشري در زمينه ورزش تا به آنجا پيش رفته كه مي تواند تمامي حركات فرد را دربرگرفته و تحت كنترل نظم قرار دهد. در گذشته ورزش بيشتر محدودبه ورزشهاي بومي، محلي (سنتي )و يا ورزشهاي رزمي، دفاعي بود. اما درحال حاضر بيشتررشته ها و شاخه هاي ورزشي داراي فدراسيون باشگاه و ورزشكاران با تنوع گوناگوني در تمامي جوامع بدون توجه به نياز و براساس علاقه يافت مي شود. امروزه به ورزش به عنوان يك علم نگريسته مي شودو به مرور از كيفي به كمي رسيده به طوري كه براي پرورش نسل ورزشكار، برنامه ريزي هاي كلان، ساختارها و سازمانهاي گوناگون با افرادي كارآزموده و باتجربه استفاده مي شود و هر برنامه اي براساس اهداف آن تدوين مي شود. امروز ديگر همه آموزشها يكسان نيست و حتي انتخابها نيز براصل علم و تجربه صورت مي پذيرد. علم و تجربه درهم آميخته و اصول محكم و پايداري را تشكيل داده است تا هم نتايج قابل پيش بيني باشد و هم صدمات كمتري متوجه ورزشكاران باشد. كشورهاي زيادي در اين زمينه گامهايي را برداشته اند و برخي به نتايج مهمي نيز دست يافته اند كه قابل بررسي است، اما سهم ما از ورزش علمي چقدر است و ورزشكاران و ورزش دوستان چقدر با ورزش صحيح و اصولي آشنايي؟ دارند آيا ورزش تنها به انجام حركات محدود مي شود و يا عوامل ديگر مثل تغذيه، نوع حركت، ميزان (مقدار ) حركت در آن سهم دارد. آقاي هاشمي طباء رئيس تربيت بدني مي گويد: در بسياري از زمينه ها استفاده از كلمه علم استنباط غلط ايجادمي كند و اين درمورد ورزش نيز صدق مي كند، چرا كه ورزش را نمي توان با مقياسهاي علمي اندازه گيري كرد، اما مي توان از علم در ورزش استفاده نمود. سرحدي دبير فدراسيون واليبال مي گويد: قبل ازاينكه به ورزش علمي بپردازيم بايد اول ورزش را بشناسيم و از ورزش علمي يك تعريف مشخص داشته باشيم، هدف خود را تعيين كنيم و بعد به ورزش علمي بپردازيم. در كشورهاي پيشرفته طراحي و برنامه ريزي هدفمندي در ورزش وجود دارد يعني اين كه جايگاه ورزش مشخص گرديده كه ورزش كجاست و بعداز آن به مسائل مختلف ديگر ورزش پرداخته اند. مهندس فائقي معاون امورفني فدراسيونها مي گويد: طيف علمي براي همه چيز وجود دارد وهرچيزي برنامه خاص خود رادارد. در همه جنبه هاي ورزش تحقيق و بررسيهاي گوناگوني شده است مثل درست راه رفتن، درست دويدن (بهتر و سريع دويدن ) طرز، صحيح حركات. بعضي از كشورها نيز به آن پرداخته اند مثل شوروي، كانادا يا چينيها. در ادامه مي افزايد: اگر به دقت به اين جوامع نگاه كنيم مي بينيم كه قبل از ورزش علمي تفكر ورزش علمي به وجود آمده است و بعد با برنامه ريزي به آن پرداخته اند. دكتر خبيري استاد دانشگاه مي گويد: ورزش را مي توان ازجنبه هاي گوناگون نگاه كرد ورزش قهرماني، سالم سازي (بهداشت و سلامتي ) تفريحي، (اوقات فراغت ). ورزش علمي نياز به اعتقاد دارد. يعني اين كه در جامعه ورزشي اين اعتقاد ايجاد شود كه بايد از يافته هاي علمي درورزش استفاده كرد چرا كه ورزش با تغذيه، فيزيولوژي، روانشناسي، آسيبشناسي و... ارتباط دارد. پس با ايجاداعتقاد، ما خودبه خود به دنبال آن خواهيم رفت چرا كه ورزش علمي چيزي نيست كه يك باره به وجودبيايد بلكه نياز به بودجه زمان، و افراد متخصص دارد. دكتر كاشف مديركل تحقيقات تربيت بدني و استاد دانشگاه مي گويد: ورزش علمي يا علمي كردن ورزش يك طرح يا يك پروژه نيست كه ما به عنوان يك تشكيلات به آن نگاه كنيم و بعدطرح را اجرا كنيم و پس ازاتمام طرح بگوييم ورزش ما علمي شده است; بلكه ورزش تاروپود درهم تنيده است كه ريشه در عوامل مختلف نگاه دارد علمي به ورزش داشتن نياز به ايجاد پستوي مناسب براي ورزش دارد يعني مهياكردن عوامل مختلف فرهنگي، اقتصادي، سياسي، علمي دارد. در ادامه مي افزايد: درجامعه اي كه رمل و اسطرلاب جاي پزشك را گرفته و هنوز درحمامها مفاصل دررفته راجامي اندازند چطور مي توانيم ازورزش و يا ورزش علمي صحبت كنيم و بخواهيم ورزش علمي رادر جامعه خود پياده كنيم. اينگونه حركتها نياز به آماده سازي زمينه هاي فرهنگي و بعد اقتصادي، اجتماعي و علمي دارد كه بتوان به نتيجه رسيد. امير خادم مدير تيمهاي ملي كشتي ايران مي گويد: حقيقتي هست كه در كشور ما ورزش علمي وجود ندارد و براي ايجاد ورزش ابتدا بايد امكانات اوليه مانند وسايل ورزشي و مكانها به وجود بيايد، فرد با ورزش آشنا شود و بعداز آشنايي به ورزش كم كم بپردازد نياز جنبه هاي ديگر ورزش بروز خواهد كرد و پس از بنيادي نمودن ورزش، مي توان به ورزش علمي پرداخت و آن را ازنظر كيفي بهبود بخشيد. يكي از بازيكنان تيم ملي كه نخواست نامش فاش شودمي گويد: ورزش در كشور ماتنها براي گرفتن مدال و ورود به بازيهاي قهرماني است. اگر ما هم ورزش مي كنيم براي اين است كه طبق برنامه يا مسابقه داريم و يا تمرين براي مسابقات، به صورت ديكته شده حركاتي را انجام مي دهيم بدون آن كه از خود ورزش، و مسائل ديگر آن اطلاعاتي داشته باشيم. در ادامه تاكيد مي كند: بيشتر بازيكنان تيم ملي يا قهرماني از بسياري اطلاعات روز محروم هستند قهرماناني كه هر روز با ورزش درارتباطند و يا به عبارتي ورزش مي كنند حال وضعيت مردم عادي كه ورزش مي كنند معلوم است. براي ايجاد ورزش علمي بايد زمينه ها ايجاد شود، برنامه ها تدوين گردد از كارشناسان استفاده شده واز موفقيت و راههاي طي شده جوامع استفاده نمود تا بتوان به معناي واقعي ورزش را بنيان نهاد. آقاي اعتماد مقدم عضو هيات علمي دانشگاه تربيت بدني مي گويد: در بحث ورزش، بويژه ورزش علمي، كه سطح سرانه فضاي سبز هر دانش آموز بيش از 2 سانتي متر نيست چطور مي توان از علمي كردن ورزش صحبت كرد. ورزش امكانات مي خواهد، بودجه مي خواهد كارشناس و زمان مي خواهدو امكاناتي كه با ورزش آشنا شد. بيست سال است كه در دنيا از عمر ورزش علمي مي گذرد اما هنوز امكانات براي ورزش در كشور ما نيست. ادامه دارد