Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760217-19274S1

Date of Document: 1997-05-07

راهي نو بينديشيم كشوري كه آراسته به مترقي ترين دين تاريخ است در سرآغازقرن بيست و يكم بايد پيش آهنگ رشد و توسعه باشد پس از 8 سال جنگ خانمانسوز و تحميلي چند سالي است كه ايران اسلامي دوران سازندگي را آغاز كرده است، برنامه اول به پايان رسيد و ما در نيمه راه برنامه دوم هستيم. البته هيچكس هم منكر بعضي كاستي ها و ايرادات به برنامه هاي اجرا شده نيست. در حال حاضر حدود 6000 پروژه عمراني در حال اجراست پيشرفت فيزيكي اين پروژه ها بين صفر تا 95 درصد است. يك پروژه عمراني تا به مرحله اجرا برسد در شركتهاي مهندسين مشاور، واحدهاي اجرائي يا كارفرما و بالاخره سازمان برنامه و بودجه و در نهايت كميسيونهاي تخصصي مجلس و نهايتا در جلسات عمومي به اصطلاح از هفت خوان مي گذرد. تمام اين 6000 پروژه عمراني از اين مراحل عبور كرده اند و حال با كمال تعجب برخي از برادران كه تا ديروز طرفدار پر و پاقرص اين پروژه ها بودند تيغ بر كشيده اند و معتقدند آن دسته از پروژه هاي عمراني كه توجيه اقتصادي ندارند بايد متوقف شوند. خيلي جالب است مگر خداي نكرده در اين كشور دستگاهي جرات كرده بدون تصويب سازمان برنامه و بودجه و مجلس پروژه اي را آغاز كرده و اگر چنين كرده حتما از يك محلي خارج از بودجه ملي بودجه اش را تامين كرده است بنابراين حال كه بر بودجه عمراني كشور تحميل نيست بگذاريد به كارش ادامه دهد. در اينكه تعداد پروژه هاي عمراني بيش از توان اجرائي وفني كشور است جاي هيچ شك و شبهه اي نيست اما ما در ايران انقلابي زندگي مي كنيم كشوري كه غيرممكن ها را ممكن مي سازد. مگر نه اينكه پيمانكار پروژه هاي اصلي و عمده سپاه، ارتش، جهاد و نيروهاي انتظامي هستند، همان ها كه يك جنگ غيرممكن و نابرابر را با رشادت و نيروي الهي با پيروزي به پايان رساندند. به عبارت ديگر نيروهائي كه در همه دنيا تخصص آنها ستيزبا بيگانه است امروز متخصص سازندگي شده اند و آنها كه نمي دانند خوب بدانند كه خارجيها چهار چشمي مواظبندببينند اين ها چه مي كنند، آنها در آرزوي شكست اين جوانان ثانيه شماري مي كنند. در جريان ساخت ديوار آب بند زير هسته رسي اين سد كاملا روشن شد كه در دانش فني هم خارجي ها چيزي بيش از ما ندارند اما تنها مشكل ما يك دستگاه حفاري هيدرفرزاست كه به فضل الهي و لطف رياست جمهور خريداري و حمل شده است. زمزمه تعطيل برخي از پروژه هاي عمراني حرف تازه اي نيست درست در گرماگرم جنگ تحميلي گمانم در سال 1364 درسازمان برنامه و بودجه آن زمان وزارت برنامه و بودجه درست زماني كه قيمت نفت كاهش يافت و هنوز ترمينال والفجر راه اندازي نشده بود و دولت با مشكل كسر بودجه مواجه بود هم اين بحث تحت عنوان تخمين ظرفيت مطرح شده بود. مي گفتند بيائيم و ظرفيتهاي اجرائي كشور را بررسي و تخمين بزنيم و ببينيم ظرفيت ما در بخش نفت و گاز، برق، مخابرات، كشاورزي، صنعت و... چه قدر است و سپس براساس ظرفيتهاي موجود پروژه ها را رتبه بندي كنيم و آن دسته پروژه هائي را اجرا كنيم كه توان اجرائي كشور اجازه مي دهد. اين بحث آن زمان به هيچ نتيجه ملموسي نرسيد و آزموده را آزمودن خطاست. تاريخ از آنها كه مسئوليتي را مي پذيرند انتظار كار نو وفكر نو دارد، در ادامه راه سازندگي ميهن اسلامي رئيس جمهور و دولت و مجلس و ملت همه بايد يد واحده باشند. ما تنها 3 سال فرصت داريم و تاريخ داور بي رحمي است. كشوري كه آراسته به مترقي ترين دين تاريخ است در سرآغاز قرن بيست و يكم بايد پيش آهنگ رشد و توسعه باشد، اگر قرار است در فضاي لايتناهي گروهي بنشينند و فعاليت بقيه مردم جهان را نظاره كنند بطور قطع مومنين اصلح ترند. امضاء محفوظ