Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760211-18877S1

Date of Document: 1997-05-01

عكاسي و مسئله كپي برداري آئينه عروس در مراسم آوردن جهيزيه، محمد ابراهيم صافي - مشهد گزارشي از بخش عكس چهاردهمين جشنواره سراسري ودومين جشنواره بين المللي سينماي جوان اسكويي: عكس هايي رامي بينيم كه كاملا از روي يك عكس موفق خارجي كپي شده اند و اين ديگر به نظر من واقعاابتذال است چهاردهمين جشنواره سراسري و دومين جشنواره بين المللي سينماي جوان 16 تا 21 فروردين در محل فرهنگسراي بهمن تهران برپا بود. هر سال در كنار اين جشنواره بخش نمايشگاه عكس نيز وجوددارد كه در دو بخش آزاد وهنرجويان انجمن مسابقه اي برگزار كه مي كند از قطعه 3530بين عكس ارسالي 128 قطعه عكس به بخش مسابقه راه يافته است. در بخش عكاسان آزاد 66 قطعه و عكاسان آماتور 62 قطعه عكس بوده است. امسال نمايشگاه عكس جشنواره سينماي جوان تفاوت هايي را با سال هاي قبل داشت كه از عمده ترين آنهاحضور امير علي جواديان عكاس با سابقه جنگ به عنوان دبير بخش عكس و درنتيجه حضور كادري متفاوت از داورهاي سال هاي پيش بود. داوران بخش آزاد فخرالدين فخرالديني، نيكل فريدني، نصراله كسرائيان، محمد كاشفي و احمد ناطقي و دربخش هنرجويي محمد تهراني، علي قلم سياه، محسن راستاني، كريم ملك مدني و جواد پور صمد بودند. همچنين نمايشگاه هاي جنبي از عكس هاي پرتره آقاي فخرالدين فخرالديني ومنظره و نمايشگاهي ديگر از عكس هايي كه به مسابقه راه نيافته اند برپا بود. ضمنا از حدود 35 نفر از اساتيد و عكاسان با تجربه كشور دعوت شده بود كه در ايام جشنواره طي نشستهايي به گفتگو با شركت كنندگان درجشنواره مي پرداختند. نفرات برگزيده بخش آزادعبارت بودند از علي ساجدي، سعيد خامسي پور، جعفر براتي مهر و محمدابراهيم صافي و بخش هنرجويي: مهدي حمزه اي، زهرا جليلي، حسن قماشي ونويد عزيزي. اميرعلي جواديان دبيربخش عكس نمايشگاه در خصوص فعاليت هايي كه براي اين نمايشگاه انجام شده و تغييرو تحولاتي كه امسال در اين بخش ايجاد شده گفت: من براي اولين بار به انجام يك كار اجرايي پرداختم واحساس كردم بايد تحولي در عكاسي بوجود بياوريم. عكاسي كه ارتباطي تنگاتنگ با روحيه عكاسان نيازمند دارد، يك هواي تازه هواي است، تازه به اين معني كه جامعه عكاسي ما نيازمند يك صفا و صميميتي است. متاسفانه در سالهاي گذشته اختلاف سليقه ها گاهي باعث شده بود تا اين انسجام به هم بخورد و به عكاسي لطمه زده شود. در مورد داورها سعي كرديم داوراني با تجربه را انتخاب كنيم كه خوشبختانه در اين امر موفق بوديم و داوري بسيار خوبي داشتيم. داوران از اساتيد شاخه هاي مختلف عكاسي پرتره، تبليغات، طبيعت بودند و حتي سعي كرديم تا از نسل انقلاب هم در تيم داوري داشته باشيم وخوشبختانه در زمينه داوري حتي يك اعتراض هم بدست مانرسيد. اين جشنواره ها به رغم صرف هزينه، نيازمند آن است كه نتيجه گيري شود. و امسال بابرپايي نشست هايي با حضوراساتيد وعكاسان باتجربه دركنار نمايشگاه سعي كرديم انديشه ها و تجربيات متعدد ومختلف را به ميدان بياوريم و عرضه كنيم، چرا كه در اين جشنواره هاست كه مي توانيم تجربيات را منتقل كنيم نفر 350امسال به سخنراني دعوت شدند و اغلب آنها اين دعوت را قبول كردند به طور متوسطاگر هر كدام از اين ها سال 3حدود تجربه شان را در اختيارهنرجويان قرار داده باشندمي بينيم كه هنرجويان بيش از صد سال تجربه كسب كرده اند. مهر داد اسكويي فارغ التحصيل رشته سينما 4 سال است كه عكاسي مي كند و كار عكاسي وفيلم كوتاه را با انجمن سينماي جوان آغاز كرده و خود نيز با چند فيلم كوتاه و عكس در نمايشگاه حضور دارد در اين خصوص مي گويد: در مورد نمايشگاه بگويم كه خيلي از نظر كيفي با نمايشگاه سال قبل يا سال هاي قبل تفاوتي نمي بينم تنها تفاوت تغيير داوران است كه امسال نوع ديدگاه آنها متفاوت بود. يكنواختي عكس ها و عدم وجود خلاقيت و نوآوري نه تنها در مورد سوژه بلكه حتي از نظر كادربندي، مشكلي است كه در عكاسي معاصر خود و نمونه بارز آن در نمايشگاه عكس سينماي جوان شاهد آن هستيم. نمي دانم شايد تغيير هر ساله دبيربخش عكس نمايشگاه و در پي آن هيئت داوران در مسابقات مختلف و يا دعوت از عكاسان بزرگ دنيا براي داوري و غيره (كاري كه هيچوقت در ايران انجام نشده است ) و برپايي نمايشگاه هايي از عكاسان خارج از مرز و ديدن عكس هاي جديد دركتابها و مطبوعات خارجي بتواند تحولي در اين زمينه ايجاد كند. هرسال براي تهيه كتابهاي عكاسي جديد دلمان به نمايشگاه بين المللي كتابخوش بود كه آن هم چند سالي است كه بنا به دلايلي از كتابهاي عكاسي خبري نيست و اگر هم باشد مربوط به عكاسان 50 سال 100تا گذشته است كه به صورت موزه اي در آمده اند و از تكنيك و عكس هاي جديد خبري نيست. موضوعات تكراري نمايشگاه هاي عكس انجمن سينماي جوان نيز هر ساله به اين قضيه كمك مي كند تاآنجا كه اين روند درنمايشگاه هاي انجمن بيشتر حس مي شود. امير علي جواديان در اين خصوص مي گويد: البته اين موضوعات را برنامه ريزان ثابت انجمن تدارك ديده اند و من برنامه ريز ثابت نيستم. البته تعيين موضوع فكر نمي كنم زياد نقش داشته باشد چرا كه موضوعات تعيين شده نسبتا خوب است مثلا كشور ما با آئين هاي بسيار متنوع و ريشه دار ونقاط مختلف جغرافيايي اش جاي كار بسيار دارد. خوببه هر حال بعضي موضوعات هم عوض مي شود مثلا به جاي موضوع شادي براي جشنواره، موضوع طبيعت در نظر گرفته شد. اسكويي در اين زمينه مي گويد: من فكر مي كنم موضوعاتي كه از طرف سينماي جوان براي بچه ها تعيين مي شود خيلي ذهن آنها را محدود مي كند، يعني موضوعاتي مانند شادي يا دوستي كه خيلي موضوعات تعريف پذيري نيستندو كليت بسيار گسترده اي را در برمي گيرند كه گنگ و مبهم است و باعث مي شود تا عكاسان در حين عكاسي به آنها فكر كنند و من خودم بارها در جاهايي كه عكاسان هنرجو عكاسي مي كرده اند حضور داشته ام، كه مثلا در برخورد با يك موضوع مي گويند عجب سوژه اي است، به درد موضوع شادي انجمن سينماي جوان مي خورد يادوستي يامحيط زيست و... اين باعث مي شود تا ديدگاه خلاق عكاس در لحظه از او سلب شود. او سعي مي كند طوري عكاسي كند كه بتوانددر جشنواره شركت كند و نظر داوران را برآورده كند و يا حتي برگزيده شود. در حالي كه در آن لحظه عكاس در اين فكر نيست كه عكس خوبي بگيرد كه در وهله اول خودش را راضي كند. اين باعث مي شود تا عكاسان از خودشان و آن چيزي كه با تمام تجربه و اطلاعات و تكنيك و تفكري كه دارند به سراغش مي روند تا آن را ثبت كنند، دور مي شوند. اين مسئله باعث مي شود تا عكس ها به نوعي يكدست و يك شكل به نظر بيايند و به اين دليل است كه عكاسان ذهنشان درگير جايزه و نوع نگاه داوري است. من امسال برخي از عكس هايي را كه به نمايشگاه راه نيافته بودند، مشاهده كردم كه البته عكس هاي مستند اجتماعي خوبي هم بوده و دقيقا با سليقه داوران سال هاي قبل تهيه شده اند. ولي اين عكسها امسال به دليل نوع نگاه متفاوت داوران جديد مورد بررسي قرار نگرفتند. سليقه داوران دوره هاي پيش به گونه اي عكاسان را به سمت و سويي هدايت كرده كه آن نوع عكاسي را مي طلبيد. و عكاسان نيز طبق عادت آن كار را مي كردند. ولي ناگهان دبيربخش عكس عوض شد وداوران و در نتيجه نوع نگاه نيز عوض شد. حال در بخش حرفه اي تر وكلي تر درعكاسي، جنگ وانقلاب عكاسي ما رابه سمت و سوي عكاسي مستند و شكار لحظه هاي زندگي سوق داد. البته يك مقدار سيستم آموزشي ما اشكال دارد. كتاب و نشريات تخصصي كم به دستمان مي رسد و انتقال تجربه و اطلاعات عكاسان آن سوي مرز و حتي عكاسان خوبكشور خودمان خيلي كم است وگراني مواد عكاسي باعث كم كاري مي شود، فكر مي كنم مقداري هم نوع ديدگاه متفاوت را در عكاسي نداريم. مشكل ديگر ما كپي برداري است چرا كه مثلا عكس هايي را مي بينيم كه كاملا از روي يك عكس موفق خارجي كپي شده اند و اين ديگر به نظرمن واقعا ابتذال است. زهره سليماني ادامه دارد