Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760125-17835S1

Date of Document: 1997-04-14

قرن آينده; هجوم به كلانشهرها امروزه هر هفته يك ميليون نفر به حومه شهرهاي بزرگ مهاجرت مي كنند شهرها خاستگاه تمدن، فرهنگ، دانش، اقتصاد و ابتكارات بشر هستند. در قرن اخيرشهرنشيني با رشد شتاباني در جهان روبه رو بوده است. در سال 1950 جمعيت روستايي /1 8جهان ميليارد نفر و جمعيت /0 7شهري ميليارد نفر پيش بيني بود مي شود كه در سال 2025 جمعيت روستايي جهان بالغ بر 3 ميليارد نفر و جمعيت شهري /5 3جهان ميليارد نفر گردد. در سال 2025 ساكنان %حدود 65 كره زمين در شهرهازندگي خواهند كرد و هفت شهر جمعيتي بيش ميليون 20از نفر خواهند داشت. در دوران باستان مهاجرت به شهرها به آرامي صورت مي گرفت، اما از قرن نوزدهم اين حركت شتاب بيشتري به خود گرفت. امروزه هر هفته يك ميليون نفر به حومه شهرهاي بزرگ مهاجرت مي كنند، شهرهايي كه در آنها نبض فعاليت هاي اقتصادي مي تپد. در اواسط سده بيستم، فقط دوشهر جمعيتي بالغ بر ده ميليون نفر داشتند. امروزه جمعيت اين دو شهر دو برابر شده و بيست شهر با حومه هايشان جمعيتي برابر با 5 تا 10 ميليون نفر را در خود جاي داده اند. بيشتر اين شهرها در نيمكره جنوبي زمين يا به معني ديگر در بخش فقير دنيا قرار گرفته اند. به عنوان مثال دولت چين در برنامه ريزي هاي خويش در حدود 250 شهر با جمعيت 20 ميليون نفر را پيش بيني كرده است. جمعيت شهرهاي آينده موضوع بحث 9000 نماينده اي بود كه به همت سازمان ملل از 31 ماه مه تا 12 ژوئن در شهر استانبول گرد هم آمده بودند. يك سقف براي همه آياجايي براي بروز ابتكارات واستثناهايي كه تمدن را به وجود مي آورند به جا شهر؟ مي گذارد سنتي با آداب شهرنشيني مطلوب همگان است. در حالي كه يك ابرشهر ناامني ودشواريهاي بسيار را به ياد آدمي مي آورد. چنين است كه چندي پيش براندوبورگ، در حومه ي شهر برلن از پيوستن به پايتخت آلمان سرباز زد. نكته جالب ديگر برگزيدن شهراستانبول براي اين گردهمايي بود. در طي چند سال گذشته نرخ افزايش جمعيت اين شهر چنان بوده كه امروزه % كل 67 شهرنشينان تركيه در استانبول زندگي مي كنند. بخش مهمي از اين جمعيت در حومه هاي فقير استانبول سكني يافته اند. آنچه كه امروزه در ابرشهرهاي دنيا مي گذرد متخصصان وكارشناسان را در باره آينده شهرهاي بزرگ به هراس انداخته است. وقايع يوگسلاوي شهرهايي پيشين، كه صربها نابودكردند، آنچه كه در پايتخت مونرويا، ليبريا كشتار مي گذرد، همگاني كه در بي تفاوتي همه، محله به محله رخ گاز مي دهد، سمي پراكنده شده در مترو توكيو، انفجار ساختماني در آتلانتا به توسط تروريست هاي ضد دولتي آمريكايي و موارد ديگر نشان مي دهند كه ديگر شهر مظهر آزادي ها نيست، بلكه مكاني جهنمي است كه شايد ساكنان آن ديگر تمايلي به حفظ آن ندارند. تظاهرات، راهپيمايي ها و اعتصابها نشان دهنده بي اعتمادي يا بي تفاوتي شهروندان به محيط زندگيشان است. فاجعه شهرهاي بزرگ نكته اي است كه در سال 1938 يكي از بزرگترين متخصصان تاريخ شهري به آن اشاره كرده بود. لوئيس مامفرد عقيده داشت كه افزايش تعداد شهرهاي بزرگ همواره نشاندهنده سقوط يا نابودي يك تمدن است. عده زيادي از نمايندگان گردهمايي استانبول، شهرداران بودند كه هريك راه حل هاي خاص شهر خود را در گردهمايي مطرح مي كردند. اگرچه در نگاه اول، بين سياست شهر افريقايي اونده و شهر بزرگ بندري دانكرك ارتباطي نيست، اما تبادل نظر شهروندان اين شهرها ديدگاه را تغيير داده، مسوولان به اهميت شهروند پي مي برند. شهرهاي باستاني براي آزادسازي انسان ها به وجود آمدند. فلسفه، نمايش، بازار و حق راي، تفكر مستقل و توسعه را در اين جوامع شهري شكل دادند. امروزه مسوولان بيش از پيش به نقش آراي مردم، اعتماد، اطمينان، آرامش و آسايش مردمي كه در اين شهرها زندگي مي كنند پي برده اند.