Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760123-17634S1

Date of Document: 1997-04-12

حفظ منافع جامعه يا ابراز كسب؟ درآمد باز هم درباره قانون اينجل فينگر اشاره: در ادامه انتشار مجموعه مطالببررسي روابط روزنامه نگاران و دانشمندان وهمچنين به دنبال انتشار بررسي نظرات مختلف در مورد قانون اينجل فينگر و ذكر اين نكته كه بيشتر روزنامه نگاران، مخالف اين قانون و بيشتر دانشمندان، موافق اين قانون بوده اند، اين بار دلايل ديگري را كه روزنامه نگاران در رد اين قانون اعلام كرده اند، از جمله انگيزه كسب منافع اقتصادي و ساير دلايل مورد بحث و بررسي قرار گرفته است كه در پي مي آيد: يكي از پيامدهايي كه قانون اينجل فينگربراي نشريات تابع اين قانون به دنبال داشت، افزايش تيراژ و منفعت اقتصادي، به دليل افزايش آگهي ها بود. تيراژ نشريه پزشكي نيوانگلند در سال 1977 به 175 هزار نسخه، يعني دو برابر ميزان پيش از طرح قانون اينجل فينگر رسيد و از آن تاريخ تا سال 1996 نيز به 238 هزار نسخه بالغ مي شود. تعداد صفحات آن نيز از آن تاريخ تاكنون 30 درصد افزايش يافته است. نشريات پزشكي امريكا سالانه بيش از 300 ميليون دلار از راه چاپ آگهي ها به دست مي آورند. در اين ميان، قانون اينجل فينگر به ابزار كسب درامد براي نشريات تابع آن تبديل شده است، زيرا نشريات پزشكي خصوصي كه از اين قانون پيروي مي كنند، درامد قابل ملاحظه اي از انتشار مقالات بدست مي آورند. مقالات منتشره در اين گونه نشريات از نوعي امتياز كپي رايت برخوردارند، زيرا انتشار مطلبي در اين نشريات بدين معناست كه اين مطلب در جاي ديگري به چاپ نرسيده است. يو رينهارت، اقتصاددان از دانشگاه پرينستون، منفعت خالص اقتصادي نشريه پزشكي نيوانگلند را در سالهاي پيش از طرح قانون اينجل فينگر در حدود 100 هزار دلار مي داند. وي همچنين معتقد است منفعتي كه اكنون عايد اين نشريه مي شود از مرز چندين ميليون دلار نيز فراتر رفته است. حيات نشريات علمي نيز مانند سايرروزنامه ها و مجلات به ميزان خوانندگان وتيراژ آن بستگي دارد. قانون اينجل موجب فينگر، شده تا تيراژ بسياري از نشريات پزشكي بالا رود و اين نشريات براي صاحبان سوددهي خود، فراواني را به دنبال داشته رابرت باشند بروك، محقق برجسته سياستهاي بهداشتي در دانشگاه كاليفرنيا در اين زمينه مي گويد: اين گونه نشريات به نام قانون اينجل فينگر و حفظ تازگي خبر و دفاع از كپي رايت، در واقع درصدد جذب منافع بيشترهستند و براي دستيابي به آن نيز از محدودساختن جريان آزاد اطلاعات و وادار ساختن دانشمندان و پزشكان به سكوت نيز هراسي ندارند. در گردهمايي كه از سوي پزشكان و جراحان دانشگاه كلمبيا در سال 1982 براي بررسي قانون اينجل فينگر و تاثير آن بر انتشار مسائل پزشكي برگزار شده مارك بود، بلوم، گزارشگر علمي مي گويد: خود شاهد بوده ام كه نويسنده مقاله پزشكي در يك گردهمايي پزشكي از دادن پاسخ به سوالات متعددي در مورد مقاله خود سرباز زد. هنگامي كه از او علت را جويا شدم، وي توضيح داد به دليل رعايت قانون اينجل فينگر و اين كه شانس انتشار مقاله اش در نشريه پزشكي نيوانگلند را از دست ندهد، از پاسخ به اين پرسش ها امتناع ورزيده است. بلوم، با ذكر مورد مشابه ديگري مي گويد: در اين مورد نيز نويسنده مقاله با انگيزه اي مشابه از ارائه مقاله اش در كنفرانس خودداري كرده و حتي مقاله اش را پس گرفت. در هفتم سپتامبر 1995 مركز كنترل وپيشگيري از بيماري ها گردهمايي در آتلانتا ترتيب داد تا شيوه هايي كه نشريات علمي تابع قانون اينجل فينگر اتخاذ كرده اند را مورد بحث قرار دهد. مايكل گريج به مخالفت با قانون اينجل فينگر پرداخته و آن را براي بهداشت عمومي، زيان آور مي خواند; وي مي گويد: بسياري از پژوهشگران پزشكي را مي شناسد كه از اعلام يافته هاي خود سرباز مي زنند; حتي يافته هايي كه مي تواند تاثير مستقيمي بر بهبود سلامت جامعه و بهداشت عمومي داشته باشد. آنان تنها انگيزه خود را امكان كسب وجهه از طريق انتشار مقاله شان در نشريات تابع قانون اينجل فينگر ذكر مي كنند. در هانس مارس 1996 ويگزل رئيس انستيتوكارولينسك در استكهلم باانتقاد شديد از عملكرد دو نشريه علمي نيچر وساينس مبني بر ممانعت از اعلام يافته هاي تازه در مورد درمان بيماري ايدز توسط دو گروه از دانشمندان، مي گويد: عملكرد اين دو نشريه علمي، بسيار كاسبكارانه بوده و چنين اقداماتي براي نشريات علمي معتبر، ننگ آور است. با وجود اين كه بسياري از دانشمندان، مدافع قانون اينجل فينگر هستند، دكتراستيون رزنبرگ، سرپرست بخش جراحي موسسه ملي سرطان، همواره مخالفت خود را با اين قانون ابراز داشته است. به اعتقاد دكتر رزنبرگ، قانون اينجل فينگر، به نحوي بر ايجاد ارتباط دانشمندان و پزشكان با عموم مردم تاثير گذارده و آن را محدود وي مي سازد معتقد است كه اين قانون به زيان مردم، روزنامه نگاران و حتي پزشكان است. در گردهمايي علمي رسمي كه در اوايل سال 1996 برگزار شد شركت كنندگاني كه مايل بودند از عكس ها و پوسترهاي ارائه شده در گردهمايي عكس بردارند، با مخالفت هيات برگزاركننده روبه رو شدند; هيات برگزاركننده، تنها دليلي را كه براي شركت كنندگان ارائه داد، عبارت نقض قانون اينجل فينگر بود. اين مسئله خشم روزنامه نگاران بسياري را برانگيخت. دانشكده هاي پزشكي، دهها سال است كه به دانشجويان خود مي گويند به زودي در خواهنديافت كه نيمي از آموخته هايشان، صحت علمي ندارند. نشريات علمي، بويژه نشريات پزشكي نيز به عنوان منابع اطلاع رساني به دانشجويان پزشكان، پزشكي و مردم شناخته مي شوند; از اين رو، مطالب منتشره در اين گونه نشريات از اهميت ويژه اي برخوردار خواهند بود. مدافعان قانون اينجل فينگر معتقدند كه ارزيابي دقيق پيش از انتشار، از ترديد در پذيرش مطالب علمي منتشره در مطبوعات از سوي دانشجويان پزشكي و مردم خواهد اما كاست به اعتقاد مخالفان اين قانون، تا مطالب مختلف علمي و پزشكي در مطبوعات منعكس نشوند، بحث و تبادل نظر در مورد مسائل مختلف پزشكي ميان دانشجويان و پژوهشگران روي نخواهد داد و مطالبي كه صحت شان مورد ترديد است، در ابهام باقي خواهند ماند. به اعتقاد آنان، ايجاد محدوديت در امر تبادل آزاد مسائل پزشكي، درنهايت به ضرر بيماران تمام خواهد شد. زيرادر صورت برقراري تبادل آزاد يافته هاي پزشكي، پزشكان مختلف از دستاوردها و يافته هاي يكديگر زودتر آگاه شده و مي توانند پس از انجام آزمايش هاي لازم، روش هاي تازه را در مورد بيماران خود به كار گيرند. به راه اندازي سيستم اطلاع رساني مدلاين كه از طريق كتابخانه ملي پزشكي، اطلاعات و يافته هاي تازه پزشكي را به پژوهشگران و پزشكان سراسر جهان انتقال مي دهد، امري است كه تاكنون به نفع بيماران بسياري در سراسر جهان بوده در است كنار انتشار اطلاعات تازه علمي نيز هياتي به بررسي مطالب ارائه شده خواهد به پرداخت اعتقاد بسياري از روزنامه نگاران، قانون اينجل فينگر با جريان آزاد اطلاعات پزشكي امروز هماهنگي نداشته و بايستي به دست فراموشي سپرده شود. منبع: لنست مترجم: مريم تاج فر