Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760120-17493S1

Date of Document: 1997-04-09

شهر سالم، شهروند سالم تلويزيون و ميهمان نوازي ايراني ها سنت هاي قومي و ملي همواره از نسبيتي شگفت برخوردارند، چندان كه گاه يك ارزش اجتماعي به ضدارزش تبديل مي شود يا با سپري شدن دوران يك فلسفه روي كردي اجتماعي، ديگر جاي آن رامي گيرد. تحولاتي از اين گونه بسيارپيچيده و ظريف و حساس اند وشناخت لحظه تاريخي سپري شدن عمر يك پديده تاريخي يافرهنگي، از هر كسي ساخته نيست. چنين روي كردي خاصه در موردپاره اي سنت هاي نوروزي مصداق دارد و ارزيابي چند وچون آن از عهده كارشناسان ورزيده برمي آيد. در اين كه از عصر اساطيري نوروز تا زمانه ما هزاران سال فاصله افتاده و در چنين گذراني، بسياري از باورها زير و زبر شده اند، گماني نيست; اما رسانه اي هم چون تلويزيون كه در روزهاي نوروزي پرسش آميزترين برنامه ها را به خورد مردم مي داد، مي تواند سنتهايي را كه تاريخ كاركردشان به سرآمده به شيوه اي خردپذيرانه مورد ارزيابي قرار دهد ولي حق ندارد به بزرگ نمايي پديده اي بپردازد كه وجود خارجي ندارد يا هنوز به يك قاعده مبدل نشده است: امسال، يكي از مولفه هاي تكراري بسياري از شبه كمدي هاي تلويزيون همچنان هماورد پنهان و آشكار ميزبان ها و ميهمان ها برسرمصرف ميوه و شيريني و تنقلات بود. اين روي كرد موهوم در شبكه هاي تلويزيوني، آن قدر تكرار و تكرار شد كه بسياري از مردم و به ويژه خارجي هايي كه شاهد اين برنامه ها بودند دچار ترديد شدند كه نكند ميهمان نوازي ايراني ها سرابي بيش نيست و اينجا مردمي زندگي مي كنند كه وسايل پذيرايي را تنها براي تجمل بر ميز مي گذارند و با مصرف كننده آن به سختي يا در قالب واژگاني لوس و توهين آميزمي ستيزند! به راستي در كجاي جهان، يك استثناي بسيار اندك ياب را به قاعده تبديل مي كنند و باجار و جنجال هاي دروغين، باورها و اخلاقيات اجتماعي خود را چنين وارونه جلوه؟ مي دهند خسرو