Hamshahri corpus document

DOC ID : H-760118-17258S1

Date of Document: 1997-04-07

بازوان كودكان وسيله جديد امرار معاش در پاكستان كودكان تنها اجازه دارند روزانه 30 دقيقه صرف استراحت و خوردن غذا كنند و اگر به هنگام كار به خواب فرو بروند و يا اشتباهي بكنند، شديدا تنبيه خواهند شد در يك صبح گرم روستايي در پنجاب، بازرگان صديق، فرش در گفتگو با ميرزا كه يك كارگر ساده ساختماني است از مزاياي كارپسروي به عنوان يك شاگرد بافنده فرش مي گويد: پسر شما زرنگ و كاري است. او در طول شش ماه مهارتهاي عملي بيشتري نسبت به مدرسه خواهد آموخت. فرش بافان ورزيده به او آموزش خواهند داد و دستمزد او نيز بيشتر خواهد شد شكي نيست كه پسر شما از فرصتي كه در اختيارش گذاشته ايد از شما تشكر خواهد كرد. ميرزا نگران به نظر مي رسيد شايد به خاطر اينكه پسرش نديم تنها هفت سال داشت و شايد بخاطر اينكه چندين بار ناراحتيهاي حاصله از كار كودكان همسايه را به چشم خود ديده بود ولي توهمات او تحت الشعاع فقر قرار گرفته ميرزا بود مضطرب و پريشان است همچون بسياري ديگر با جسارت تمام خواستار دستمزد بيشتر فرزند خويش است چرا كه به گفته او بقاء خانواده به دستمزد پسرش استوار است. كودكان كارگر سراسر پاكستان رافرا گرفته اند و كار كودكان به گونه اي بي عاري فراگير مبدل گشته است. شايد آمار اعلام شده غيرقابل اعتماد باشد ولي كميسيون حقوق بشرپاكستان كه يك سازمان غيردولتي ناظر بر چنين مواردي است تعداد كودكان كارگر اين كشور رايازده تا دوازده ميليون نفر برآورد كرده است. حداقل نيمي از اين تعداد كودكان زير ده سال هستند. عليرغم قوانين اخيري كه كاركردن كودكان را ممنوع مي سازد كودكان يك چهارم نيروي كار غيرمتخصص پاكستان را كه درآمدي ميانگين يك سوم درآمد بزرگسالان دارند تشكيل مي دهند. صنايع مشخصي همچون فرش بافي و آجرسازي بدون وجود كودكان دوام نيروي نمي يابد كار كودكان اگرچه اندك و ناچيز است ولي پايان ناپذير است و اين امر مديون نرخ بالاي زاد و ولد در پاكستان و نظام آموزشي است كه تنها براي يك سوم كودكان مدرسه اي كشور موقعيت تحصيلي فراهم مي سازد. سالانه ميليونها كودك وارد بازاركار مي شوند جائيكه با بزرگترها و حتي اولياء خود به رقابت مي پردازند. در بسياري از مناطق نيروي كار ارزان قيمت كودكان بازار كار بزرگسالان را به قدري كساد كرده است كه حال دستمزد يك پدر و پسر بر روي هم كمتر از دستمزد سال گذشته پدر است. تا هنگاميكه كودكان به كار كشيده مي شوند فقر در پاكستان گسترش خواهد يافت. در شهر سيالكوت منطقه اي واقع در هفتاد مايلي لاهور كه به مركز توليد لوازم ورزشي شهرت يافته است دهها كودك كه اغلبآنان را كودكان پنج الي ده سال تشكيل مي دهندتنها با دريافت روزانه چهل روپيه سرگرم وصله كردن و دوختن توپهاي فوتبال هستند. كودكان اين منطقه هفته اي هشتاد ساعت در محيطي تقريبا تاريك و در سكوتي مطلق كار مي كنند. به گفته سركارگر تاريكي هم از جنبه اقتصادي مدنظر است و هم نوعي احتياط است چرا كه فعالان حقوق كودك در صورت تاريكي و كمي نور در گرفتن عكس با مشكل مواجه مي شوند سكوت نيز ابزاري براي تعيين كيفيت كالا محسوب مي شود. كودكان تنها اجازه دارند روزانه سي دقيقه را صرف استراحت و خوردن غذا كنند و در صورتيكه اين زمان طولاني شود شديدا تنبيه خواهند شد. اين كودكان اگر به هنگام كار به خواب فرو روند، ميز كارشان نامرتب باشد، مواد زيادي مصرف كنند. قطعه اي را اشتباها برش دهند و يا نزد خانواده خود از موقعيت كاري گله كنند و حتي با فردي غريبه گفتگو كنند تنبيه خواهند شد. فهرستي از تخلفات نيز كه برروي ديوار نصب شده كاري را پيش نمي برد چرا كه كودكان بي سواد هستند. صنعتگران و مسئولان كارگاهها نيز هنگاميكه باسوالات يك فرد خارجي در مورد سوء استفاده از كودكان كارگر مواجه مي شوند تنها به دوطريق جواب مي دهند يا اينكه سخنراني بلندمدتي را در مورد نقش كودكان در توسعه وسازندگي پاكستان ارائه مي دهند و يا اينكه به سوي فرد سوال كننده حمله ور مي شوند. اين نوع حملات هميشه جزئي و لفظي نبوده است و گاها با زدو خورد نيز همراه بوده است به عنوان مثال ماه ژوئن گذشته برخي از اعضا هيئت اتحاديه بازرگاني نروژ كه به منطقه معروفي از كار كودكان سفر كرده بودند شديدا مورد ضرب و شتم قرار گرفتند به طوري كه به بيمارستان انتقال يافتند. يكي از صادركنندگان فرش در شهر لاهور كه معاونت اتحاديه توليد و صادرات فرش پاكستان را نيز برعهده دارد مي گويد كاركردن كودكان سنت و رسم ديرينه پاكستان است و غرب آن را درك نمي كند. كشور از همان اوايل تاريخ از كمبود نيروي كار رنج مي برده است ولي كودكان اين كمبود را جبران كرده اند و به كمك توسعه و پيشرفت صنعت پاكستان شتافته اند. مشاور وزارت كار پاكستان براين باور است كه غربي ها وقتي به پاكستان مي آيند تاريخ شرم آور گذشته خود را فراموش مي كنند. اروپائيان تنها پس از اينكه خود به موفقيت دست مي يابند از كار كودكان و بردگي در پاكستان سخن به ميان مي آورند چرا كه در پيشرفتهاي صنعتي ما پا به پاي آنها پيش مي رويم. ما گام اصلاحات و سازندگي را تندتر برمي داريم به اميد روزي كه كار كودكان در كشور را ريشه كن كنيم. در گوشه ديگري از پاكستان در يك كارگاه فرش بافي شاگرداني به چشم مي خورند كه اغلب آنان را كودكان زير ده سال تشكيل مي دهند. ساعت كار آنان از ساعت شش بامداد آغاز مي شود و تا هشت بعد از ظهر نيز بطول مي انجامد تازه بعضي اوقات هنگاميكه اربابان مجبور به تحويل فرش بيشتر به صادركنندگان مي شوند كودكان را وادار به كار شبانه روزي مي كنند. اين كودكان ضعيف، لاغر و دچار سوء تغذيه هستند و به دليل عدم تحرك ستون فقرات آنها خميده شده و پشت فرش بافندگي چنباتمه زده اند. دستانشان پوشيده از زخم است و تنفس با مشكل صورت مي گيرد گويا نشانه اي از ابتلا به بيماري سل است. بيماري جان نيمي از كودكان كارگر پاكستاني را پيش از اينكه به سن دوازده سالگي برسند مي گيرد. در اين ميان اگر بخواهيم سخني از سازمانهاي حقوق بشر در پاكستان به ميان آوريم نام جبهه آزاديبخش كارگران پاكستان كه گويا موفقترين گروه حمايت از كودكان بوده است نبايستي فراموش گردد. جبهه آزاديبخش كارگران از زمان تاسيس در سال 1988 تاكنون مبارزه اي را عليه كار و بردگي كودكان در پاكستان رهبري كرده و بيش از سي هزار كودك را از اسارت كوره هاي آجرپزي، كارگاههاي فرش بافي و مزارع كشاورزي رهانيده است و يازده هزار كودك را تشويق به ادامه تحصيل در مدارس كرده است. در صورتيكه كارگري حال چه كودك و چه جوان درخواست كمك كرده و يا عليه فردي شكايت كند جبهه آزاديبخش كارگران هر اقدام قانوني را كه لازم براي تضمين امنيت او باشد اتخاذ خواهد كرد. ولي با اين حال اين گروه با حملات وانتقادات برخي گروههاي حامي كار كودكان مواجه شده است و با تاثيرپذيري از اين انتقادات هويت اصلي خود را تا حدودي گم كرده است. در صورتي كه حملات عليه جنبش آزاديبخش كارگران پاكستان تنها گروه طرفدار كودكان كارگر، پايان نيابد اين گروه با خطر نابودي مواجه خواهد شد و آنگاه بايد بگوئيم كه براستي بر سركودكان پاكستان چه خواهد؟ آمد منبع: Sunday on Independent ,April مترجم: فرزاد مددي