Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751227-16978S1

Date of Document: 1997-03-18

شهر سالم، شهروند سالم حريم عدالت و امنيت يك ضربالمثل كهن روسي مي گويد: از قانون نترس، از قاضي بترس. قياسي مع الفارق كه اماروي سخنش با مجريان قانون است. اگر قانون بر آن است كه امنيت را برتابد، پس حق بابرتراندراسل، است كه مي گفت: تنها عدالت مي تواند امنيت را تامين كند و حريم عدالت از حوزه حرمت شهروندان مي گذرد. در هفته هاي گذشته، يك بار ديگر بي حرمتي به نواميس قانوني در كسوت برخوردهاي غيرمسئولانه و گاه اهانت آميز برخي ماموران ومجريان قانون با خبرنگاران عكاس مطبوعات اوج گرفته است. دوستي مي گفت به يك ميهمان خارجي كه مي خواست از پارك جمشيديه (يكي از زيباترين بوستان هاي كشور ) عكس بگيرد به شدت بي احترامي كردند. گيريم كه عكس هاي اين فرد در سراسر جهان به نمايش در مي آمد آياتبليغي از اين بهتر هم مي تواند براي دستاوردهاي يك كشور صورت؟ گيرد عكاسي ازيك نمايشگاه نقاشي چه پيامدهاي زيان باري به بار مي آورد كه مسئولان گالري جلوي آن؟ راگرفتند خبرنگار عكاس همشهري را در روزسيزدهم اسفند ماه به جرم عكاسي از سر در تالارانديشه چنان مجروح كردند كه آثار جراحت وي هنوز بر چهره اش باقي است. برخي از كاركنان اين سازمان در حالي خبرنگار ما را زير مشت ولگد گرفتند كه او هماهنگيهايي با مسئولان همان سازمان و با روابط عمومي سازمان، پيش از عكسبرداري انجام داده بود. همين خبرنگاررا برخي از نيروهاي بسيجي در ارديبهشت سال گذشته به جرم عكسبرداري از صحنه واكسيناسيون فلج اطفال در ميدان راه آهن تهران به باد كتك گرفتند. او مي گويد: اين، تنهامشكل من نيست، خطري است كه همه خبرنگاران وخبرنگاران عكاس را تهديد مي كند. يكي ديگر از خبرنگاران عكاس همشهري را باوجود هماهنگي هاي قبلي با روابط عمومي حراست مجلس، هنگام تهيه عكس از نماي بيروني ساختمان مجلس به باد اهانت گرفتند و پس ازساعت ها حبس در يك اتاق كوچك تنها هنگامي او را آزاد كردند كه فيلم هايش مصادره شده بود. گيريم كه يك يا چند عكس هم برانبوه عكس هايي كه از نماي مجلس وجود دارد افزوده شود، در اين صورت چه پيامدهاي ناگواري ممكن است به بار؟ آيد همين خبرنگار از فاجعه اي كه دوسال پيش بر او گذشته با لحني غمگينانه سخن مي گويد: در حالي كه او و جمعي از خبرنگاران عكاس داخلي و خارجي را فرا مي خوانند كه از راه پيمايي حزبالله به سوي مقرسازمان ملل در تهران عكس اما بگيرند، هنگامي كه او سرگرم عكاسي ازنماي بيروني اين ساختمان است بافرياد و بگير و ببند برخي ماموران روبه رو مي شود و با وجود اعتراض ديگر خبرنگاران او را به ضرب مشت و تهديد اسلحه به روزنامه مي آورند، فيلم هايش را در آتليه همشهري ظاهرمي كنند و با حذف بخش هاي مربوط به ساختمان سازمان ملل (كه به يقين ربطي به نيروي انتظامي نداشت ) و پس از ساعت ها آزار روحي دست از سرش برمي دارند. خبرنگار ديگر همشهري به يكي از مظالمي كه در چند سال گذشته بر اورفته بسنده مي كند: در جريان سقوط هواپيماي جنگي در خلال مانور روز 29 فروردين سال 74 يك سرهنگ نيروي انتظامي در منطقه تهران 17 با كوهي اهانت او را توقيف مي كند و از بازداشتگاهي به بازداشتگاه ديگر مي فرستد. در حدود 12 ساعت بعد تنها به يمن پا درمياني مسئولان روزنامه است كه خبرنگار همشهري از اسارتگاه آزاد مي شود. ريشه هاي اين همه هول و هراس ازدوربين عكاسي در؟ چيست اگر قرار نيست آنچه را كه هزاران چشم بينا مي بينند برنوار سلولوئيد بيايد مي توان جلوي كار عكاسان را گرفت اما ضرب و شتم و بازداشت و زندان در شان مجريان قوانين جمهوري اسلامي نيست ويك بار براي هميشه بايد جلوي بي بندوباري هايي از اين گونه گرفته شود. چندي پيش از قول كنفوسيوس حكيم پيش از ميلاد چين نوشتيم كه جنگلي با انبوه درندگان وحشي از شهري كه در آن قانون حاكم نيست به مراتب ايمن تر اينك است اما تاكيدمي كنيم كه لازمه رعايت حقوق شهروندي احترام به قانون است و در صف مقدم اين بايد فرايند، مجريان قانون ايستاده باشند.