Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751226-16864S1

Date of Document: 1997-03-17

پيشگيري به جاي تاسف چگونه با سوانح طبيعي مقابله كنيم (بخش آخر ) اگر دانسته هاي فني به درستي فهميده يا نشوند، اينكه نامناسب باشند ويا در جهت درست هدايت نشده باشند و توسط مجريان به كار گرفته نشوند، به تنهايي نقشي در كاهش تلفات و خسارات زلزله ايجاد نخواهند كرد. نيازهاي تحقيقاتي دهه كاهش توسط كميته اي از انجمن تحقيقات مهندسي زلزله امريكا در به 1987سال شرح زير طبقه بندي شده است: - 1 اندازه گيري حركات شديد زمين - 2 گردآوري اطلاعات پس از زلزله تحليل و بررسي آنها - 3 سرويسهاي اطلاع رساني - 4 مقاوم سازي ساختمانهاي بتني و ديگر سازه هاي آسيبپذير - 5 گسترش تكنيكهاي غيرسازه اي براي كنترل خرابي - 6 بررسي كمكهاي مالي وبيمه - 7 مطالعات پهنه بندي لرزه اي - 8 طرح ساخت و نوسازي امكانات زيربنايي بحراني - 9 تدوين استانداردهاي طراحي مقاوم در مقابل زلزله - 10 بررسي آمادگي مشتمل بر پاسخ و پشتيباني با اجراي برنامه هاي يادشده در طول دهه كاهش متخصصان علوم زمين، مهندسان دانشي وجامعه شناسان، را پايه ريزي مي كنندتا همگان بتوانند از آن دراسكان، طراحي، ساخت وساز، آماده سازي جامعه در هنگام وقوع زلزله و قبل از آن در پيشگيري از سانحه استفاده كنند. بررسي هاي جامعه شناسان به شناخت مشخصه هاي پاسخ اجتماعي به حوادث معطوف خواهد بود. در واقع امرفعاليت آنان بررسي واكنش عموم مردم در گستره آمادگي و پيشگيري در مقابل سوانح، با تاكيد بر پاسخگويي به پرسشهاي زير خواهد بود: - 1 نحوه گسترش و تدوين دانسته هاي علمي و دسترسي به آن در ميان جامعه اجرايي - فني چگونه؟ است - 2 نحوه ارتباط علمي - فني بين عوامل تحقيقاتي واجرايي چگونه؟ است - 3 عاملهاي كنترل كننده استفاده از يافته هاي علمي؟ چيست - 4 چگونه مي توان بين محققان و دست اندركاران اجرا همكاري به وجود آورد وبه منظور تقويت آن چه بايد؟ كرد - 5 گسترش تمايل سياسي جامعه در جهت استفاده ازنيروهاي كنترل كننده براي به كارگيري و تقويت سياستهاي ايمني در مقابل زلزله چگونه؟ است بايد اذعان داشت كه اگردانسته هاي فني به درستي فهميده نشوند، يا اينكه نامناسب باشند و يا درجهت درست هدايت نشده باشند و توسط مجريان به كار گرفته نشوند، به تنهايي نقشي در كاهش تلفات و خسارات زلزله ايجاد نخواهند كرد. آموزش مداوم در جهت انتقال اطلاعات، دانسته هاي جديد و تكنولوژي به بخش گسترده اي از محققان، مجريان و دست اندركاران ساخت و ساز هر كشور به طور مبرم مورد نياز در است مورد انتخاب برنامه هاي تحقيقاتي بايد براساس موازين زيرتصميم گيري كرد: - افزايش دانسته ها براي كاهش خسارات و بالا بردن مهارتهاي تخصصي. - پاسخ به اين پرسش كه آيا دستاوردهاي علمي اين پروژه، دانش كافي را به منظور عميق كردن درك متخصصان، مهندسان و قابليتهاي آنان در اختيار؟ مي گذارد - اشتراك مساعي: آيا يك برنامه اهداف ومنابعي را براي تكميل وتكامل برنامه هاي موجود ودر نتيجه بالا بردن ميزان تاثير و به كارگيري آنها خواهد ؟ داشت - فعال كردن: آيا اين برنامه در جهت ارتقاء كيفي ديگربرنامه ها، نقشي ايفا ؟ مي كند - مرزهاي نوين: آيا برنامه به اطلاعاتي جديد دست خواهد؟ يافت درگستره تحقيقاتي نو به ايجاد همكاريهاي مثبت بين مراكز مختلف كه در وضعيت عادي وجود ندارند، منجر خواهد؟ شد آيا مرزهاي دانسته هاي علمي را فراتر؟ مي برد يكي از اهداف عمده همكاريهاي دهه كاهش بلاياي طبيعي اين است كه هر مركز يا متخصص بتواند، حداقل در يك برنامه مشاركت داشته باشد. واضح است كه در ساماندهي اين همكاريها مشكلاتي از قبيل داشتن انگيزه، توان سرمايه گذاري و همچنين مديريت و رهبري پروژه ها مي تواند سد راه شود. در اين صورت مي توان با تشكيل جلسه هاي هماهنگي، مشكلات را از پيش روي برداشت. تجربه ايالات متحده درسال 1989 در تشكيل جلسه هاي متعدد بين مراكز مختلف و حل اينگونه مشكلات، موفقيت در تشكيل كميته ملي كاهش بلاياي طبيعي و انجام تحقيقات گسترده در اين زمينه دال بر صحت اين مدعاست. اميد مي رود كه با انجام برنامه هاي تدوين شده دردهه كاهش بتوان به مقاصد زير نايل آمد: - پيش بيني و پيشگيري به جاي برخورد منفعلانه درمقابل سانحه. - تطبيق و هماهنگي مداوم بين تدابير كاربردي پيشگيرانه و تمهيدات آماده سازي جامعه در مقابل سانحه با زمان و پيشرفتهاي علمي، هر دو امر بايد مستقل از سانحه و مرزهاي جغرافيايي گسترش يابند. - هماهنگي كامل بين فعاليتها و تحقيقات انجام شده در مراكز تحقيقاتي و كاربردي كه هر كدام مسئوليت ويژه اي را در خصوص برنامه هاي دهه كاهش از قبيل تدوين آئين نامه ها و آموزش، سياستگذاريها، پيش بيني مديريت وهشدار، بحران، امدادرساني و بازسازي برعهده دارند. - استفاده از فرصتهاي مناسب به منظور ايجاد تغيير در رفتار اجتماعي، مشتمل بر تدوين برنامه هاي گسترش شهري با نيم نگاهي به مخاطره پذيري، سياستگذاريها و بكارگيري سياستهاي ايمني و استفاده مناسب و خلاق از امكانات مالي نظير بيمه و ماليات. در خصوص همكاريهاي بين المللي - كه يكي از اهداف ديگردهه كاهش است - بايد خاطر نشان كرد كه تبادل اطلاعات و همكاريهاي دو يا چندجانبه، تجارب ارزنده اي رابراي هر طرف به دنبال خواهد داشت. هر ملتي مي تواند از تاريخ گذشته خود بياموزد و اين آموخته ها به هنگام انتقال به ملل ديگر كه مشكلات مشابهي را تجربه كرده اند، ارزش زيادي پيدا خواهد كرد. دكتر بهروز گتميري