Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751219-16403S1

Date of Document: 1997-03-10

پژوهشگران، كوازارها را در دل تصادمهاي كهكشاني مي يابند .واحد رسانه هاي خارجي: اخترشناسان بر اساس تصاوير به دست آمده از تلكسوپ فضايي هابل اعلام كرده اند كه كوازارها، پر انرژي ترين اجرام آسماني، در محل تصادم كهكشانها تشكيل مي شوند. به گفته جان باكال، اختر فيزيكدان سازمان ملي فضا و هوانوردي امريكا ( ناسا );بالاخره هابل توانسته است چهره واقعي كوازارها را به ما نشان دهد. كوازارها تقريبا هر چيزي را كه دم دستشان باشد، مي بلعند. به گزارش تلويزيون سي. ان. در ان، دهه هاي گذشته دانشمندان گمان مي كردند كه كوازارهااجرام آسماني برهنه اي هستند كه در فضاي لايتناهي شناورند، اما تصاوير جديدي كه از تلسكوپ هابل به دست آمده است اين نظريه را رد مي كند. به گفته باكال و اين همكارانش، تصاوير نشان مي دهند كه كوازارها در قلب كهكشانهانوعي همزيستي مسالمت آميزدارند و از مواد كهكشاني دورو بر خود تغذيه مي كنند، و در فضايي به اندازه منظومه شمسي خودمان تقريبا 1000 برابر يك كهكشان كامل انرژي گسيل مي كنند. كوازارها نور خيره كننده اي دارند، اما دانشمندان سعي دارند بفهمند اين روشنايي مانند نوعي صاعقه كيهاني است كه فقط 10 ميليون سال به طول مي انجامد - مدت زماني كه در مقايسه 15 ميليارد سال عمر جهان چشم بر هم زدني بيش نيست - يا اين كه دوام بيشتري دارد. به نظر مي رسد در اين كهكشانها، كوازارها باسياهچاله ها زندگي همزيستي دارند. سياهچاله ها اجرامي ريز، تاريك و نامرئي هستند كه در عين حال قدرت بلعيدن همه مواد دور و بر و حتي كهكشان اطراف خود را دارند. دانشمندان هنوز نمي دانند كه آيا اين سياهچاله ها هميشه درقلب كهكشانها وجود دارند وفقط وقتي نمايان مي شوند كه تصادم كهكشان ها باعث روشن شدن كوازار مي شود، يا اينكه كوازارها و سياهچاله ها هر دو از يك تصادم ايجاد مي شوند. آخرين تصاوير رسيده از هابل نشان مي دهند كه تصادم كهكشانها همچون رقص پرسروصدايي است كه نهايت منجر به اين مي شود كه جرم بزرگتر، جرم كوچكتر را ببلعد. انرژي صرف شده در اين فرايند باعث مي شود مواد كهكشاني به همه سو پرتاب شود و انرژي لازم براي كوازارها فراهم آيد. به گفته مايك ديزني از ديگر اخترشناسان ناسا احتمالا در حدود 10 ميليارد سال پيش زمان اوج تصادمهاي كهكشاني بوده است. تصاوير به دست آمده از هابل به دليل عاري بودن از تداخل مشاهده شده در بهترين تلسكوپهاي زميني، تصوير روشني از كوازارها در اختيارمي گذارد، چون تا پيش از اين، درخشندگي بيش از حد كوازارها مانعي بر سر راه بررسي آن ها در اخترشناسي بوده است. كوازارها، كه در سال 1963 كشف شدند در تصاوير قبلي به صورت نقطه هاي روشني بودند كه هاله اي نوراني آنها را در بر گرفته بود. به همين جهت برخي از دانشمندان نظر دادند كه كوازارهابرهنه اند - يعني جدا از تشكيلات آسماني بزرگي همچون كهكشانها هستند. اما تصاوير جديد هابل نشان مي دهد كه كوازارها دركهكشانهايي قرار دارند. بنابراين گرچه ممكن است كوازارهايي باشند كه در كهكشانهاي كوچكتري قرار دارند و به قول اخترشناسان لباس سبك به تن كرده اند، هنوز نشاني از كوازارهاي برهنه به دست نيامده است. از بين 20 كوازاري كه باكال و همكارانش رصد كرده اند، همه در ميان كهكشاني قرار داشتند. اما از اين 20 مورد مورد 3فقط تصادمهاي واقعي بودند. ساير كوازارها بر اثر ادغام تقريبا بي سرو صداي كهكشانهاتشكيل شدند. كوازارها پديده نادري هستند از هر يك ميليون كهكشان، يكي در دل كوازار خود، دارد. دانشمندان اميدوارند تحقيقات بعدي نشان دهد كه كوازارها بيشتر در دل چه كهكشانهايي تشكيل مي شوند.