Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751216-16257S1

Date of Document: 1997-03-07

پژوهشهاي مهندسي ژنتيك در زلاندنو; تلاش براي زنده كردن جانوران منقرض شده . واحد رسانه هاي خارجي: در نيوزيلند ( زلاندنو ) دانشمندان و كشاورزان دست به دست هم داده و روي يك طرح مهندسي ژنتيك ويژه براي بهسازي نسل دامها و جانوران ديگر در جزيره جنوبي زلاندنو (Island South) كار مي كنند. اگر طرح آنها موفقيت آميز باشد، شكل و صورت اين صنعت تغيير اساسي خواهد يافت. تاكنون استخوانهاي دايناسورها را براي تماشاي عموم درموزه ها نگهداري اما مي كردند در حالي كه پژوهشهاي ژنتيكي و روشهاي كشاورزي مدرن پيشرفت مي كنند، دانشمندان از ديدگاه كاملا جديدي به اين مجموعه استخوانها نظر مي دوزند. يك دانشمند مي گويد: ما بر اين اعتقاديم كه موزه ها محل هاي خوبي براي نگهداري بانكهاي ان عظيم دي. اي ( DNA) يا كدهاي وراثت هستند. ما مسئول نگهداري اين گنجينه ها براي آينده هستيم. نگهداري استخوانها كه در آنها ( DNA) وجود دارد، از اين پس تغيير اساسي خواهد كرد. زيرا روشهاي كنوني نگهداري (DNA)هاي، موجود در آنها را از بين مي برد. سالهاي طولاني پرورش گوسفند و اصلاح نژاد آن توسط كشاورزان زلاندنو، آنان را قادر ساخته است تا هم كيفيت و هم كميت گوشت و پشم آنها را بهتر سازند. مورد ديگر پرورش شترمرغ است كه البته در زلاندنو هنوز نسبتا نوپا است. دانشمندان و كشاورزان اين كشور، مي خواهند همان برنامه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند را در مورد شترمرغ هم اجرا كنند. شترمرغ يك جانور بومي آفريقا در است اين مورد علم ژنتيك و بستگان دور شترمرغ مي توانند اين فرايند را به اندازه چندين دهه جلو بياندازند. گونه شترمرغ به سرعت خود را با شرايطاقليمي زلاندنو وفق داده است. از اين رو، كشاورزان ودانشمندان اين كشور مي خواهند پرورش آن را يك گام بزرگ به جلو ببرند. مانند فيلم پارك ژوراسيك (كه در آن دايناسورها را دوباره زنده كردند ) در، زلاندنو مي خواهند نوعي شترمرغ به نام موئر را كه بومي اين سرزمين است و نسل آن 400 سال پيش منقرض شده است دوباره زنده كنند. بقاياي داينوموس جايگنتيوس كه نام يكي از يازده گونه موئرهااست، در زلاندنو وجود دارد. همچنانكه از نام اين پرنده برمي آيد (Gigantius) مرغي با جثه اي عظيم بوده است. اين مرغ بزرگترين جثه را در ميان موئرها داشته است. ارتفاع سر اين پرنده از سطح زمين حدود 3 متر بوده است. تخريبمحيط زيست اين پرنده حدود 400 سال پيش توسط گونه هاي ديگرسبب انقراض نسل آن شد. اما بيشتر بقاياي موئرها پس ازچندين قرن به خوبي حفظ شده است به طوري كه دانشمندان مي توانند به آساني (DNA) آنها را از الياف باقيمانده ازبدن يا استخوانهايشان استخراج كنند. ابتدا اين الياف باقيمانده از بدن موئرها را سپس مي تراشند محلول نمك طعام يا الكل اتيليك به آن اضافه مي كنند. به اين ترتيب (DNA) جداسازي مي شود. در مرحله بعد، پس از خالص سازي قطعات ( DNA)موئر را به تخم بارور شترمرغ تزريق مي كنند. به اين ترتيب كوشش مي شود نسلي ازموئرها را كه منقرض شده بودند، دوباره زنده كنند. يك كارشناس مي گويد: شباهت ميان شترمرغ وموئر چنان زياد است كه به رغم تفاوت هاي روشن و واضح مانند نبود كامل بال ها درموئر، مي توان به اين آزمايش ها ادامه داد. كشاورزان زلاندنو تخم هاي شترمرغ لازم را براي آزمايشها اهدامي كنند. آنان مي دانند كه به محض موفقيت آميز بودن آزمايشها، آنها در بازار جهاني دست بالا را خواهند داشت. يك كشاورز مي گويد: ما بايد صبر كنيم ببينيم چه مي شود. شايد، شترمرغ حاصل از اين طرح مانندموئر روزي يك تخم بگذارد. شايد، حيوان اصلاح شده مانندموئر صد سال عمر كند. مي دانيد عمر شترمرغ 80 سال است. چه كسي مي تواند؟ مي داند خيلي چيز جالبي باشد، اگر ما نخستين دارندگان چنين جانوري باشيم. اگر اين طرح موفقيت آميز باشد، اين اولين آزمايش دوباره زنده كردن جانوري از يك نسل منقرض شده است. اگر جانوربه وجود آمده تخم گذاري كند نه تنها اولين پيشرفت علمي در اين زمينه است، بلكه اولين شترمرغ موئر زلاندنو پا به عرصه وجود نهاده است.