Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751205-15617S1

Date of Document: 1997-02-24

پيوند خانه و مدرسه را منحصر به كمكهاي مالي نكنيم نگاهي به فعاليت هاي انجمن اوليا و مربيان - بخش آخر هدايت 19 ميليون دانش آموز بدون همكاري نزديك و هماهنگ مدارس و خانواده ها ممكن نيست بهره گيري از تجربه هاي مفيد پدران ومادران براي تحكيم روابط فرهنگي خانه ومدرسه ضروري است راه را نزديك كنيم انجمن هاي خانه و مدرسه ديروز واوليا و مربيان امروز، با اين هدف به وجود آمد كه پيوند وارتباط ميان خانه و مدرسه به منظور دستيابي به بهترين شيوه هاي تعليم و تربيت و ايجادهماهنگي ميان محيطهاي گوناگون تربيتي را تسريع بخشد. اما اين انجمن ها به نسبت توان و ابتكارو انگيزه اعضاي تشكيل دهنده آن عملكرد داشته است. حاصل كار انجمن ها در بعضي از مدارس خوب بوده است اما در بسياري از انجمن ها برنامه ها و نشست و برخاست ها از حد مذاكرات و پاره اي رايزني ها فراتر نرفته از است سوي ديگر، در سال هاي اخير عمده ترين مسايل و تنگناهاي مدارس را مشكلات و كمبودهاي مالي تشكيل داده است. به همين دليل، به محض آنكه نامه يا پيغامي از سوي انجمن هاي اولياء و مربيان براي خانواده ها فرستاده مي شود، دريافت كنندگان نخست بر اين گمان اند كه بايد مبلغي را بپردازند تا مشكلي از مسايل مدرسه برطرف شود و در اين ميان نقش انجمن ها، در برقراري ارتباط نزديك تر ميان خانه و مدرسه به طور اعم كمرنگ تر بوده است. شايد توقع اين باشد كه انجمن اولياء و مربيان علاوه برتلاش هايي كه براي رفع كاستي هاي مدرسه دارد، نسبت به برقراري ارتباط نزديك تر خانواده ها با مدارس نيز فعال تر عمل تغييراتي كند كه در كتابهاي درسي به خصوص در خلال يك دهه اخير پيش آمده، توان مادرها و پدرها را براي كمك به فرزندان كاهش داده به است همين دليل ميزان مراجعات اوليا براي كسباطلاعات تازه پيرامون روش هاي تدريس، حتي در دوره بيشتر ابتدايي، شده است. انجمن اولياء ومربيان مي تواند با شناخت اين قبيل مشكلات، زمينه را براي تشكيل نشست ها و جلساتي با حضور پدران و مادران و مسئولان يا آموزگاران مدارس فراهم كند تا اولياي دانش آموزان پس از كسب اطلاعات لازم، نقش و فعاليت بيشتر و هماهنگ تري براي پيشرفت تحصيل فرزندان خود و كمك به مدارس بر عهده گيرند. در بعضي از مدارس نيز، در جلسات نخست تشكيل انجمن اوليا و مربيان، شركت كنندگان، شوق زيادي براي قبول اين مسئوليت اجتماعي نشان نمي دهند و در نتيجه عضويت افراد، تا چند سال دوام پيدا مي كند و نيروهاي جديد، به انجمن راه نمي يابند. براي حل اين مشكل صداوسيماي جمهوري اسلامي ايران مي تواند، در قالب ميزگردها و حتي فيلم و سريال با تاكيد بر ضرورت ارتباط بيشتر پدران و مادران با مدارس و حضور فعال در انجمن هاي اوليا و مربيان به مثابه بخشي از مشاركت هاي مهم اجتماعي در افزايش و رشد آگاهي هاي جامعه سهم بيشتر و موثرتري داشته باشد. دومين بخش از گزارش مربوط به همكاري خانه و مدرسه را با نقل قول هايي از اولياء و مربيان مي خوانيد. بي تقصير نيستيم! س - حسيني پدر يكي از دانش آموزان كه خود عضو انجمن اولياء و مربيان است در زمينه طرز تلقي مردم نسبت به انجمن مي گويد: هميشه تا مشكل جدي نسبت به تحصيل فرزندانمان پيش نيامده هيچ گاه به مدرسه مراجعه نمي كنيم اما وقتي دانش آموز دچار افت تحصيلي مي شود ناگزير مربيان و معلمان را مقصر اعلام مي كنيم، در حالي كه از همان ابتدا بايد بپذيريم كه خود در اين مسئله بي تقصير نيستيم! چندي پيش يكي از دوستان متوجه شد كه پسرش در درس رياضي دچار مشكل اساسي است، او تصور مي كرد كه معلم مدرسه در تفهيم درس كاستي نشان داده، در حالي كه نشانه ها حاكي از آن بود كه فرزندش دچار افت تحصيلي در درس رياضي است. پيوند خانه و مدرسه موجب سهولت تربيت دانش آموزان مي شود، اگر بپذيريم كه تربيت يك جريان مستمر و مداوم است بنابراين ارتباط بين خانه و مدرسه مي تواند در بهبود تربيت كودك موثر باشد چرا كه بخشي از وقت دانش آموز در خانه و بخش ديگر در مدرسه مي گذرد و هماهنگي بين اين دو نهاد رسمي و غيررسمي مي تواند موجب تسهيل رفتارهاي تربيتي باشد. تربيت و نقش پذيري كودكان بدون ارتباطهمگن و مناسب امكان پذير نيست. پيوند خانه و مدرسه مي تواند نوعي هماهنگي بين اين دو نهاد سنتي و مدرن بوجود آورد، اگر هريك ندانند كه از چه الگوهايي براي تربيت دانش آموزان پيروي مي كنند خودبخود موجب تعارض رفتاري در آنان خواهد علاوه شد بر آن همه ما به تناسب تجربه و علم خويش مي پنداريم هرآنچه را كه كسب كرده ايم درست است لذا بدون ارائه راههاي تربيتي و نقد و بررسي آنها نمي توان سره را از ناسره تشخيص داد، چه بسا برخي از والدين بتوانند با ارائه تجارب خود به فرايند آموزشي تربيتي شتاب بيشتري بدهند و يا تا زماني كه اين تجارب غلط در جمع والدين و مربيان مطرح نشود بي ترديد تا سالهاي بعد اين رفتار ناهنجار تربيتي در آنان ماندگار خواهد شد، نقد و بررسي نگاههاي غلط مي تواند در تعديل رفتاري والدين موثر علاوه باشد بر آن هريك از والدين از توانمنديهايي برخوردار هستند كه مي توانند به نوعي مشكلات آموزش و پرورش را حل نمايند، ارتباط مستمر بين خانه و مدرسه مي تواند در شناسايي و استفاده بهينه از اين توانائيها موثر باشد. بايد پذيرفت كه ارتباط موثر خانه و مدرسه علاوه بر مزاياي فوق، يك جنبه نظارتي نيزدارد، خانواده ها هرقدر بيشتر با مدارس درارتباط باشند ناظر عملكرد مدرسه و مربيان خواهند بود، كه اين نظارت در نهايت باعث افزايش كارايي دست اندركاران آموزشي از يك طرف و رفع برخي از نيازهاي مدرسه از سوي ديگر خواهد شد. با توجه به مزاياي بسياري كه پيوند اولياءو مربيان دارد پس چرا برخي از اولياء ازمدرسه رفتن واهمه؟ دارند پدران يا مادران،؟ كداميك البته بايد گفت كه برخي از والدين اينگونه اند و نمي توان حكم قطعي در مورد همه آنان صادر كرد، چرا كه اگر هر روز به خيل عظيم دانش آموزان مدرسه رو نگاه كنيم متوجه خواهيم شد كه چه كساني به تعليم و تربيت كودكان خود بيش از همه بها مي دهند. بدون هيچ داوري مغرضانه بايد بپذيريم كه مادران بيش از همه به تعليم و تربيت ومسائل آموزشي فرزندان خود بها آمارهاي مي دهند، آموزش و پرورش نيز نشانگر آن است كه بيش از 75 درصد والدين شركت كننده در جلسات انجمن اولياء و مربيان مادران بوده اند. با اينحال كاستي هاي موجود در رفتار فرهنگي مناسب در مدارس نيز به اين نوع توهم گريزاز مدرسه والدين دامن مي زند. - 1 مربيان مدارس در برخورد با والدين معمولا آمرانه رفتار مي كنند و با شيوه رفتار اداري و رسمي خود نه تنها آنان را در حيطه تربيت دخيل نمي دانند بلكه وظيفه تربيت پذيري را مختص خود مي دانند. بنابراين نبايد انتظار داشت كه خانواده ها در قبال چنين رفتارهاي يك سويه بي منطق تن به همكاري بدهند. بهرحال اگر در برخي از مدارس مربيان اينگونه رفتار مي كنند بايد به گريز والدين از مدرسه حق داد. - 2 نهاد رسمي آموزشي به تناسب وظايف خودهميشه خود را در تربيت فرزندان محق مي داندو هرگاه كاستي يا ناهنجاريهايي را در رفتار دانش آموزان مشاهده كند ناخواسته خانواده ها را مقصر اعلام مي كند. انداختن تقصير به گردن خانواده ها نه تنها موجب انسجام اين ارتباط نخواهد شد بلكه رشته هاي گسسته را گسسته ترخواهد نمود. - 3 اغلب اوقات والدين صرفا براي دريافت كمك هاي مالي و نقدي به مدارس دعوت شده اند، در اينكه مدارس براي رفع نيازهاي خود به كمك هاي والدين محتاج هستند حرفي نيست، اما اگر به اين باور برسيم كه والدين صرفا كاركرد مالي ندارند خودبخوداين ارتباط ناهمگن، دچار كاستي هايي نخواهد شد. بازنگري در ارتباط بين خانه و مدرسه وارائه روش هاي مناسب براي جذب والدين مي تواند راه كار مناسبي براي پيوند مجدد بين خانه و مدرسه باشد. بي ترديد هدايت 19 ميليون دانش آموز با همياري يك ميليون كادر آموزشي بدون كمك گرفتن از والدين امكان پذير نخواهد بود، همچنين بدون بهره گيري از روش هاي علمي و تربيتي نمي توان نسل فردا را براي اجتماعي شدن و پذيرش نقش هاي آتي تربيت نمود.