Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751129-15295S1

Date of Document: 1997-02-18

يادداشت روز خدمات خادمان را پاس بداريم نايب رئيس محترم كميسيون خارجي مجلس شوراي اسلامي در گفت وگويي در شهر لندن كه خبرگزاري انگليسي رويتر آن را نقل و به سراسر جهان مخابره كرده، پيرامون اولويتهاي رئيس جمهوري آينده ايران گفته است كه دولت بعدي ايران بايد برنامه اصلاحات اقتصادي را در كشور اجرا كند. وي افزوده است كه اگر جناح دلخواه ايشان در انتخابات آينده رياست جمهوري پيروز شود، دولت آينده ايران اقتصاد كشور را جاني تازه خواهد بخشيد، سياست پولي محكمي را اجرا خواهد كرد، بر بانكها نظم حاكم خواهد شد، امنيت سرمايه را خواهد افزود، بخش خصوصي را تقويت خواهد كرد، دولت را از تصدي در امور اقتصادي بازداشته و ابعاد آن را كوچك خواهد كرد. نماينده مجلس شوراي اسلامي، دراين گفت وگو همچنين تلويحا ازدولت كنوني انتقاد و ساختاردولت ايران راآماس كرده وناشايست خوانده و از جمله كوتاهي ها و اتهامات وارده بردولت را عدم اتخاذ يك سياست پولي محكم، جدي نگرفتن استقلال بانك مركزي و در اولويت قرار ندادن فرآيند خصوصي سازي عنوان كرده است. در حركتي مشابه كه خط يك تحرك سازمان يافته را به ذهن متبادر مي كند، يكي از روزنامه هاي هم جناح عصر تهران، در يادداشتي تحت عنوان واقع بيني رياست محترم جمهوري را رسما و علنا متهم به گمان نادرست از دستاوردهاي انقلاب كرده و نوشته است كه برخلاف اظهارات رئيس جمهوري به رسانه هاي بيگانه، انقلاب به همه اهداف خود نرسيده و رياست محترم جمهوري با پاك كردن صورت مساله واقعيات را ناديده انگاشته و به گونه اي ديگر جلوه داده اند. در تمام اين اظهارات، نكته جالب توجه اينجاست كه اين تحركات آنهم در سطحي كاملابين المللي، درست در فرداي تاكيد حكيمانه مقام معظم رهبري مبني بر لزوم هوشياري در برابرفتنه گريهاي دشمن در انتخابات رياست جمهوري صورت گرفته كه در همان شماره همان روزنامه عصر به عنوان تيتر نخست صفحه اول انتشار يافته است. دنياي سياست، دنياي غريبي است. در اين دنيا، مي توان هرگونه مصاحبه وانعكاس نظريات در رسانه هاي بيگانه حتي به صورت خنثي را محكوم كرد و توطئه و گناه خواند، اما در وقت مقتضي خود اين همه رسانه داخلي - و در راس آنها صداوسيما - را رها كرد و به شهر لندن رفت و به انتقاد از دولت ايران پرداخت. اما در اينجا هدف ما طرح اين دوگانگي ناهنجار در شعارها و عملكردها نيست. هدف اين گفتار، طرح غريبي شگفتي است كه خدمات دولت آقاي هاشمي رفسنجاني - حتي در زمان رياست جمهوري اين سردار بزرگ سازندگي - بدان دچار آمده است. واقعيت اين است كه تمام وعده هاي نايب رئيس محترم كميسيون سياست خارجي مجلس شوراي اسلامي در مورد عملكردهاي درخشان دولت موردپسند ايشان، همان سياستهايي است كه در تمام 8 سال گذشته فعالانه در دولت آقاي هاشمي دنبال شد و در تمام سال 4 گذشته دائما مورد انتقاد و گله گزاريهاي بعضا كسالت بار جناح مرتبط با ايشان قرار داشت. مثلا در تمام 8 سال گذشته اين دولت هاشمي بود كه مي خواست با سرعت بخشيدن به روندهاي سرمايه گذاري و اقتصاد توليد، را جاني دوباره ببخشد و به گواه اسناد رسمي چنين نيز كرد، اما در عين حال در تمام اين مدت، جناح مورد نظر بر اين سرعت و سمت وسو لگامي موثر زد; اين هاشمي بود كه امنيت سرمايه را پي مي گرفت و متقابلا گروهي ديگر جز ناامن كردن فضاي سرمايه گذاري براي خود رسالتي ديگر نمي شناختند; اين هاشمي بود كه فعال كردن بخش خصوصي مولد و خصوصي سازي واقعي را دنبال مي كرد و متقابلا گروهي ديگربخش خصوصي را تنها دردلالان و بازاريان و بازرگانان متجلي مي ديدند و مي بينند و در عمل حركت بخش خصوصي مردمي و مولد را چندان خوش نمي دارند; اين دولت هاشمي بود كه براي كوچك كردن دولت و بازداشتن آن ازآماس و ناشايستگي به تعديل نيروي انساني پرداخت و در مقابل گروهي ديگر، سوار بر موج احساسات و با هدف درو كردن آراء مردم در برابر آن ايستادگي كردند; .... پرسش عمده گفتار حاضر ازمنتقدان محترم دولت كنوني كه حتي در زمان صدارت و حضور آن به وارونه جلوه دادن دستاوردهاي شگرف آن پرداخته اند (و اين اوج غربت اين دولت است ) اين است كه اگر اين سياستها و رهنمودهالازم و بايسته است - كه هست -پس چرا در تمام 4 سال گذشته اين چنين جانانه و فعالانه درصددلگام زدن بر آن؟ بودند آيا جزاين است كه در زمان اجراي عملي اين سياستها توسط آقاي هاشمي، منتقدان از خرده گيري بر سختي هاي عمدتا گريزناپذير كار بهره بر مي گرفتند و اكنون از ثمرات اين سياستها بهره؟ مي جويند به علاوه، اكنون كه در زمان به ثمرنشستن خدمات ارزنده وشگرف دولت آقاي هاشمي رفسنجاني رياست محترم جمهوري بر اين خدمات و معمار بزرگ آن چنين جفا روا داشته مي شود، آيااميدي هست كه در آينده اي دور ونزديك اين خدمات را؟ پاس بداريم اگر چنين نيست، ملتي كه از فرزندان و مردان خدمتگزار خود به نيكي ياد نكند، آيا قادر به پرورش دوباره امثال آنها خواهد بود و آيا خود در معرض تكذيب و ترديد آيندگان نخواهد؟ ايستاد