Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751128-15181S1

Date of Document: 1997-02-17

چاره؟ چيست چگونه با حسادت كودكانمان برخورد؟ كنيم (بخش آخر ) تدابير عملي بچه را در كارهاي نوزاد سهيم سازيد مثلا وقتي مي خواهيد نوزادرا عوض كنيد بگذاريد كهنه تميز را او بياورد. حتي يك طفل نوپا هم مي تواند در حد خود كمك كند، بيشتر آنها دوست دارند به عنوان شخصي مفيد و به دردبخوربه حساب آيند. از كساني كه به ديدن شمامي آيند بخواهيد قبل از ديدن نوزاد چند دقيقه اي را با او بگذرانند. آنها براي ديدن نوزاد آمده اند اما بهتر است براي مدتي توجهي خاص به آنكه بزرگتراست نشان دهند، تا مپندارد كنار گذاشته شده است. از نزديكان بخواهيد اگر براي نوزاد هديه اي مي آورند براي او نيزتحفه اي كوچك داشته باشند. براي نشان دادن نوزاد به مهمانان از او كمك بخواهيد، درهر حال او نيز از اين پس عضوخانواده است. مثلا از او بخواهيدمهمان را به گهواره كودك راهنمايي كند و راجع به نوزاد با آنهاحرف بزند. بزرگتر بودن او را در نظرآريد. اگر با ورود نوزاد جديدعصبي است، شايد 10 دقيقه بيشتر تماشاي تلويزيون قبل ازخواب يا تماشاي فيلمهاي كارتون، تاحدي از ناراحتي اش بكاهد. هر تحولي كه نشان دهنده بزرگتر بودن و بزرگ شدن او باشد مفيد است. با او صادق باشيد. هيچ اشكالي ندارد كه نزدش اعتراف كنيد، نگهداري و مراقبت از نوزاد كار خسته كننده اي است و گاهي شما واقعا كلافه مي شويد. اما مراقب باشيد زياد روي اين موضوع تاكيدنكنيد چون فكر مي كند كه بچه رادوست نداريد. - اين منصفانه نيست! او هميشه بيشتر از من دارد. يااو اجازه دارد ديرتراز من بخوابد و اين منصفانه نيست. اين قبيل گلايه ها براي بيشتر خانواده ها آشناست. حسادت بين بچه ها طبيعي است چون هر يك مي خواهند توجه، وقت و علاقه والدين را به خود اختصاص دهند. بحث ها و جدلهاي خانوادگي برخي اوقات از حسادت بين بچه هاناشي مي شود. ناسازگاري دو تا از بچه ها مي تواند تمام خانواده راتحت تاثير قرار دهد. بچه اي كه دايما حسادت مي كند، معتقداست ديگران در هر چيز سهمي بيش از او دارند. پس اگر بچه درموردي اعتراض دارد و مي گويد: اين منصفانه نيست. اعتراضش را ناديده اگر نگيريد او آنقدر احساس قدرت مي كند كه بگويد چيزي كه ديده منصفانه نبوده است و عقيده اش را راحت بيان مي كند، پس ارزش آن را دارد كه به حرفهايش گوش دهيد. بپرسيد چرا چنين فكري دارد. شكايت او شايد به نظر شما ناموجه آيد - چون به طور حتم تفاوت سن را درنظر نمي گيريد - با اين حال به حرفهايش گوش دهيد و سعي كنيد پاسخ قانع كننده اي برايش داشته باشيد. گاهي اوقات غيرممكن است بتوان از بروز رقابت بين بچه ها جلوگيري كرد. خود ما اغلب بدون آنكه متوجه باشيم، براي تشويق كودكي به داشتن رفتار بهتر يا بهتر خواندن درسش، او را با خواهر يا برادرش مقايسه مي كنيم. و صد البته كه اين كار نتيجه خوبي نخواهد داشت و حسادت شديدي بين بچه ها به وجود مي آورد. اگر بخواهيد با مقايسه بچه كوچكتر با خواهر و برادرش، درمورد او قضاوت كنيد، تنهااحساس بي كفايتي را در او تقويت كرده ايد. پس به جاي مقايسه آنها بگذاريد مثلابچه كوچكتر كه تقلا مي كند خواندن را ياد گيرد از كمك خواهر بزرگترش بهره گيرد. بعضي اوقات والدين به طور ناخودآگاه نسبت به يكي از بچه ها ديد بهتري دارند. شايد دليلش اين باشد كه او انعطاف پذيرتر و يا خوش اخلاق تر است. نكته مهم آن است كه دليل شما هر چه باشد، با مشاهده توجه و محبت ناعادلانه، غول حسادت از خواب بيدار مي شود. پس متوجه رفتارتان با هر يك از بچه ها باشيد. چون تاثيري كه اين رفتار بر سايرين دارد بسيارعميق است. - چاره؟ چيست - 1 به هر يك از بچه ها توجه خاص خودش را داشته هرچه باشيد تعداد بچه ها بيشتر باشدسرتان شلوغ تر است. اما هرچقدر هم كه گرفتار باشيد بايد براي هر بچه زمان مشخصي را اختصاص دهيد. - 2 هر بچه رفتاري متفاوت مي طلبد. شايد بچه اي پيش از رفتن به مدرسه نياز به نوازش وآغوش شما داشته باشد درحالي كه ديگري تنها به لبخندي از جانبشما كفايت مي كند. اگر بتوانيدنيازهاي عاطفي مختلف را تشخيص دهيد ديگر حسادتي در بين نخواهد بود. - 3 بگذاريد بعضي وقتها بچه كوچكتر در كارها نفر اول باشد. هيچ دليلي ندارد كه او هميشه لباس كهنه خواهر يا برادرش را بپوشدو از وسايل دست دوم يا سوم آنهااستفاده كند. - 4 بچه ها را از هم جدا نكنيدبعضي اوقات شايد اين ساده ترين راه حل باشد. اما اگر آنها را ازهم جدا كنيد هيچ گاه ياد نمي گيرندكه چگونه با هم كنار آيند. - 5 بچه ها را به بازي با هم تشويق كنيد. هر چه بيشتر در معيت هم باشند حسادت كمتري نسبت به هم خواهند داشت. - 6 به آنها بياموزيد احساساتشان را به زبان آورند. اگر بچه ها بتوانند ناراحتي خود را بگويند، حسادتشان كاهش مي يابد. مثلا به خواهرش بگويد ماشينم را به تو نمي دهم چون گمش مي كني. اين حرف خيلي بهتر از بيرون كردن او از بازي است. - 7 توجه خود را به آن كسي كه جدل را شروع كرده معطوف نكنيد. براي توبيخ بچه اي كه دعوا راشروع كرده زياد وقت صرف نكنيدچون براي هر دو آنها اين تعبير پيش مي آيد كه بدرفتاري مي تواند تا مدتي توجه شما را به شخص خاطي معطوف كند. - 8 خشم كودك را به مسيري ديگر سوق دهيد. دو بچه كه در حال داد و بيداد و دعوا هستندممكن است بخواهند يكديگر را شما بزنند سعي كنيد راههاي ديگري جلوي پايشان بگذاريد تا اين تنش از بين برود. مثلا بروند بيرون و توي حياط بازي كنند، بازي دستجمعي يا بازيهاي نمايشي. - 9 وقتي با هم خوب كنارمي آيند آنها را تشويق كنيد. معمولا دادن پاداش براي رفتار خوب به سادگي فراموش مي شود، با اين حال تشويق رفتار مناسب همان قدر مهم است كه تنبيه رفتار نامناسب. ريچاردولف سان ترجمه: ندا سهيلي