Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751118-14804S1

Date of Document: 1997-02-07

معاون دبيركل كنفرانس زيستگاه جامعه شهري هنوز عادلانه نيست اصلاحات اقتصادي اخير كه با عنوان خصوصي سازي و به ترغيب موسسه هاي مالي چند جانبه به راه افتاده موجببروز بيكاري و اغتشاش هاي شديد شده است. بشريت در گيرودار يك گذارتاريخي است. اطمينان به آينده موجب مي شود افراد، سازمان ها و موسسه ها حالت تدافعي و ناسازگاري به خود بگيرند. در نتيجه، سال هاي آينده سال هاي انزوا، تساهل زدايي خشونت، و تضعيف همگوني هاي اجتماعي خواهد بود. شهرها به صحنه بروز چيزهاي زشت بدل خواهند شد. اين را جورج ويلهم معاون دبير كل كنفرانس Planetزيستگاه the of گفته People است. اگر چه از اين گفته ها نسيم نوميدي برمي خيزد اماجورج ويلهم اين معمار وشهرساز برجسته برزيلي اين همه را در پويه اي از گذارتاريخي مي بيند و نسبت به آينده بشريت و شهرهاي سده بيست ويكم سخت خوشبين است. جورج ويلهم كه تاكنون طراحي بيش از بيست شهر شامل كوري بيتا، گوئيانيا، تانال وجونيويل و.. را انجام داده است در گفت وشنودي، ديدگاه هاي خود را درزمينه دستاوردهاي كنفراس ونكوور، برنامه هاي خانه سازي در بسياري ازكشورهاي روبه توسعه، دشواري هاي برتافته از تنش هاي اخير سياسي و جز آن تشريح كرده است كه بازگردان آن را به نقل از مترجمان موزه آثار طبيعي و حيات وحش در پي آورده ايم. علل اصلي ناكامي كنفرانس ونكوور در رسيدن به اهدافش چه بوده؟ است نوسان هاي عمده اقتصادي اين دو دهه امكانات مالي اكثركشورها را تضعيف كرده است. افزايش قيمت نفت در سال هاي در 801979 بسياري از كشورها اثراتي ويرانگر به بار آورد. دلارهاي نفتي وام داده شده به كشورهاي رو به توسعه كه با اشتياق از سوي آنها پذيرفته شد، بدهي هاي عظيم به بارآورد كه بسياري از كشورهاي روبه توسعه را در دهه 1980 فلج كرد. بيشتر كشورهاي روبه توسعه در دهه 1990 دچار ركود اقتصادي تورم نرخ بهره هاي بالا، پول هاي بي ثبات و در برخي از موارد دچار بي ثباتي هاي اجتماعي و سياسي شدند. تنها استثناهاي عمده عبارت بودند از اقتصادهاي بزرگ امريكاي لاتين، چين و اقتصاد پوياي شرق آسيا. اصلاحات اقتصادي اخير كه با عنوان خصوصي سازي و به ترغيب موسسه هاي مالي چند جانبه به راه افتاده موجب بروز بيكاري و اغتشاش هاي شديد شده است. دوران پايان جنگ سرد و به دنبال آن فروپاشي اتحاد شوروي تضادهاي سيستم سرمايه داري را نيز برملا كرده و موجب وضعيت ويژه در كشورهاي شرق اروپاشده سرانجام است بايد برتغييرات مهم تكنولوژيك كه توليد، اشتغال و فرهنگ رابه گونه اي ژرف دگرگون كرده نيز تاكيد كنم. تكنولوژي اطلاعات و تله ماتيك و ادغام سيستم ارتباطات راه دور با كامپيوتر، تمام فرايندهاي دگرگوني را سرعت بخشيده و منابع مالي عظيمي را از كنترل دولت ها به بخش خصوصي جابه جا كرده است. با آنكه كنفرانس ونكوور در اهداف خود به طور كامل موفق نبوده، اما فرايند شهرنشيني به طور متوسط شاخص هاي بهتري را به ارمغان آورده است. اگر مقايسه اي بين شاخص هاي دهه و1990 1950 صورت بگيرد اين پيشرفت آشكار مي شود. اما اگر به جاي شاخص هاي متوسط، آنها را به تفكيك كشورها مطرح كنيم فاصله بين غني ترين و فقيرترين آنها وسيع تر شده است. جامعه شهري زندگي بهتري دارد اما هنوز يك جامعه ظالمانه است. با يادآوري گذشته مي دانيم كه از همه كشورها درخواست شده بود با تهيه فهرست جامع بوم شناختي و جمعيت شناختي برنامه هاي درازمدت اين امكان را هدايت كنند. چند كشور در عمل موفق به اين كار شده اند و چند تا در اين زمينه اقدام؟ كرده اند در حالي كه بسياري از كشورها اين گونه فهرست هاي جمعيت شناختي را به وجود آورده اند اما فرايند شهرگزيني همچنان به پيش رفته است; و سازمان هاي غيردولتي زيست محيطي در دهه 1980 بر حفاظت بوم شناختي غلبه كردندو با ايجاد فشار عاطفي لازم براي اين كار موجب شدند آن همه هشدارهاي پراكنده علمي سرانجام مورد قبول دولت ها واقع شود. بسياري از گزارش هاي ملي آماده شده براي كنفرانس ريو ( ) 1992 درواقع نوعي فهرست فعال بود. به علاوه، درخواست مالكيت عمومي و كنترل زمين به نفع همگان نيز صورت گرفته بود. به نظر مي رسد ما در واقع ازآن ايده فاصله گرفته ايم، آياچنين فروپاشي؟ نيست اتحاد شوروي و محوبرنامه ريزي متمركز كه مسلما شكست خورده بود موجب شيوع اين عقيده، به گمان من، غلط شد كه ايده آل هاي مساوات طلبانه سوسياليستي و ارجحيت منافع همگاني مرده است و براي حل نيازهاي تهيه زمين و مسكن تنها بازار كفايت مي كند. به عقيده من لازم است در جريان فرايند دموكراسي، در قرن آينده، به اين ايده آل هابازگرديم. هنوز هم براي دستيابي به مسكن مساله زمين يك مساله سرنوشت ساز است ومن فكر نمي كنم تا وقتي توزيع درآمد غيرعادلانه، شكاف بين فقير و غني رو به افزايش وفقر در غلبه باشد بازاربتواند به تنهايي از عهده اين مهم برآيد. واضح است كه درحال حاضر آونگ، به شدت به سوي خصوصي سازي گرايش يافته اما اين وضع به حال قبل بازمي گردد، هرچند نه به آن صورت كه در دوره ونكوور تصورش مي رفت. به طور مسلم حكومت وجودش ضروري است; حتي ضروري تر از قبل، اما نقش آن تفاوت يافته است. حكومت ها به جاي آن كه تامين كننده كالا باشند مشوق مشاركت، تسهيل كننده رشد اقتصادي و فرمانده دموكراتيك سياست هاي منافع عامه و حقوق شهروندي خواهند شد. يكي ديگر از اهداف ونكوور خودياري و پشتيباني غيررسمي جمعيت هاي شهري بود. تا چه حددر اين زمينه پيشرفت صورت گرفته؟ است استراتژي پيشبرد خودياري دردهه گذشته از سوي بسياري ازموسسه هاي بين المللي به وجودآمد و بسياري از كشورها نيزبه هر نوعي از خودياري كمك مي كنند. اگر به فهرست بهترين روش ها كه هم اكنون به شيوه الكترونيكي براي كنفرانس استانبول آماده مي شود و قرار است به طور دائمي نيز برقرار بماند، نگاه كنيم شماري شگفت از ابتكارهاي خودياري را در آن مي يابيم، اما هيچ كدام از آنها در سطح فرد نيستند. مردم و سازمان ها از نظر اين نوع مشاركت ها به مراتب جلوتر هستند; حتي دولت هاي محلي نيز پيشاپيش به فكر افتاده اند كه مشكلات را در همكاري با بخش خصوصي و سازمان هاي غيردولتي حل كنند. در ارتباط با بخش غيررسمي بايد بگويم كه اين ناشناخته ترين جنبه از اقتصاد واقعي است. اين بخش گاهي به صورت يك استراتژي پيشرو بقا جلوه مي كند، گاه به صورت روشي براي فرار از ماليات و بيمه كاركنان است، اما گاه نيز به صورت روشي مفيد براي رشد اقتصادي رخ مي نمايد كه مي تواند ديوانسالاري را محدود كند و توليد را نامتمركز و متنوع اما كند من گمان نمي كنم آن طور كه برخي از حكومت ها اميد بسته اند بخش غيررسمي راه حل آساني براي اقتصاد ملي يا بحران هاي سياسي باشد. ادامه دارد