Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751117-14692S1

Date of Document: 1997-02-06

دانشگاه در روزهاي انقلاب دانشگاه تهران از همان نخستين روزهاي آغاز نهضت انقلاب اسلامي از كانون هاي مهم گردهمايي ها و سازماندهي حركت هاي انقلابي مردم در سال بود 1357 و به همين دليل دانشگاه تهران و ديگر دانشگاههاي كشور بارها مورد هجوم ماموران رژيم طاغوت قرار گرفت و در جريان اين حملات به ويژه در بهمن ماه 1357 دهها دانشجو به شهادت رسيدند. و اين شعار سراسري روزهاي اوج انقلاب كه در تظاهرات ميليوني، طنين انداز بود، نشانگر توجه ويژه مردم به مبارزات وسيع و همه جانبه دانشجويان عليه رژيم استبدادي و خودكامه شاه بود. دانشجو زندان است يا كشته در ميدان است گزارشي را كه در اين زمينه توسط خبرگزاري جمهوري اسلامي به مناسبت دهه فرخنده فجر و سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي تهيه شده، از نظرتان مي گذرانيم: در حوالي ميدان انقلاب و اطراف دانشگاه تهران يك پلاكارد بزرگ پارچه اي كه بر آن شعاربهمن خونين جاويدان.. به رنگ سرخ نوشته شده است، حكايت از شادابي و تداوم روحيه انقلابي در پايتخت ايران دارد. حسين مصطفايي شهروند 40 ساله ساكن تهران در بيان روند پرالتهاب و مخاطره انگيز انقلاب در ايران مي گويد: انقلاب مردم در سال 57 تنها يك انقلاب صرفا سياسي همراه با تغيير حكومت محسوب نمي شود بلكه بنيادهاي مهم اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي كشور را نيز تحت تاثير قرار داده و دگرگون كرده است. از او كه فارغ التحصيل رشته علوم سياسي است، پرسيديم آيا از تغييرات ايجاد شده راضي؟ است او گفت كمتر كسي مي تواند پاسخ منفي به اين سوال بدهد. چرا كه اصولا يكسري تغييرات اجتنابناپذير و ضروري بود مثلا نظام فاسد مي بايست تغيير مي كرد و سيستم حاكم فرهنگي و اجتماعي نيز نياز شديد به اصلاح و تغييرداشت. او اما در عين حال به مساله مشكلات مالي اشاره مي كند و مي گويد: خوشبختانه انقلاب در عرصه پي ريزي زيرساختها بدون تكيه بر عامل خارجي موفق بود اما امروزه زندگي براي اقشار با درامدي ثابت و كم درامدها مشكل است. وقتي پرسيديم علت؟ چيست او متفكرانه نگاه اشاره گونه به يك جمله ضدامريكايي نوشته شده بر ديوار دانشگاه كرد و گفت: اگر نيمي از علت اين مشكلات را به خاطر برنامه ريزي نامطلوب برخي دستگاههاي اجرايي بدانيم حداقل نيم ديگر آن به دشمني هاي كينه توزانه امريكايي ها مربوط مي شود. او همانطور كه به جمله همه گرفتاريهاي ما از امريكاست نگاه مي كرد ادامه داد مردم ايران امسال آغاز نوزدهمين سالگرد انقلاب خود را در حالي جشن مي گيرند كه كاخ سفيد هنوز دست از توطئه چيني و سنگ اندازي برنداشته است. حميد رجبي مي گويد: سال 1357 جواني 25 ساله بودم و اولين بار بود كه تجربه كردم وحدت چه نيروي عظيمي را مي تواند براي تحول، انقلاب و سازندگي ايجاد كند. وي با اشاره انگشت، در جنوبي دانشگاه تهران رانشان داده و مي گويد: آنجا در روز هشتم بهمن گروههاي مردمي با نگراني ورود امام خميني ( ره ) رابه كشور انتظار مي كشيدند. مرحوم طالقاني و برخي روحانيون تازه از بند رسته نيز حضور داشتند كه يكباره صداي تيراندازي شديد از طرف ميدان به گوش رسيد. آن روز هشتم بهمن همه از سمت دانشگاه به طرف ميدان رفتند تا ببينند چه اتفاقي رخ داده است وبه مردمي كه احتمالا زخمي شده اند كمك برسانند تمامي كوچه هاي اطراف ميدان انقلاب مملو از جمعيتي بود كه نمي دانستند تيراندازي از كدام سو صورت مي گيرد. از آقاي رجبي سوال كرديم: حالا پس از 18 سال از آن روزهاي حماسي جامعه انقلابي را چگونه ؟ مي بيني او مي گويد: اين محل كه ايستاده ايم يك دنيا خاطرات پررمز و راز دارد آن روزها حال و هواي ديگر داشت و اگر كمي دقت مي كرديم حالت تغيير در جامعه را مي توانستيم بخوبي ببينيم و احساس كنيم. تحول در جامعه از همان روزها آغاز شد، فرهنگ عمومي شكل جديد بخود مي گرفت و مردم زندگي سياسي جديدي را آغاز كرده بودند. راستش آن روزها تصميم گرفته بودم خاطرات انقلاب را به رشته تحرير در بياورم اما جنگ به انقلاب تحميل شد و ما را وارد عرصه جديدي كرد. رجبي مي گويد: انقلاب ايران در واقع بستر شديدترين تغييرات فرهنگي و اجتماعي بوده و هست اما فكر مي كنم اين انقلاب هيچگاه از تيررس دشمنانش فارغ نشد وهمواره مورد تهاجم قرار دارد. مي پرسيم تهاجم در چه زمينه هايي و از سوي چه؟ كساني او مي گويد: پس از ناكامي در تهاجم نظامي حال در عرصه هاي فرهنگي و اقتصادي تهاجم وجود دارد و به اعتقادمن پرچمدار تهاجم ضدايراني در جهان نيز امريكا و رژيم صهيونيستي هستند. در مقابل در جنوبي دانشگاه تهران همان محلي كه نيروهاي گارد شاه آنجا را محل استقرار خود در روزهاي پرحادثه زمستان 57 قرار داده بودند با خانم زهره رنجبركه 21 سال دارد و دانشجوي رشته هنرهاي زيباست گفت وگو مي كنيم. او از روزهاي انقلاب شخصا چيزي به خاطرش نمي آيد اما مي گويد خوشبختانه در عصر انقلابارتباطات، فيلمها و گزارشهاي اين بزرگترين واقعه قرن معاصر را هر سال ديده ايم و به همين خاطر خود را از انقلاب پدرانمان بيگانه نمي دانيم. او مي گويد: بعضي وقتها هنگام ديدن گزارشها و تصاوير تلويزيوني مربوط به روزهاي انقلاب احساس غرور مي كنم و خيلي دوست داشتم در آن فضا حضور مي داشتم. از وي در مورد تحولات اجتماعي ايجاد شده در سالهاي پس از انقلاب سوال كرديم. خانم رنجبر مي گويد: سرعت سازندگي و پيشرفت كشور واقعا در حد مطلوبي است و من خوشحالم كه امروز زنان با محدوديتهاي به مراتب كمتري از گذشته هاي نه چندان دور مي توانند در عرصه هاي مختلف اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و حتي سياسي حضورداشته باشند. وي در عين حال معتقد است كه حركت توسعه مي بايست در بخشهاي مختلف داراي تناسب و توازن باشد. او اعتقاد دارد كشور در بخش هاي اقتصادي و زيربنايي طي سالهاي اخير حركتهاي شتابنده اي داشته حال آنكه حركت در بخشهاي سياسي و فرهنگي از چنين رشدي برخوردار نبوده است. دانشجوي جوان در ادامه ابراز اميدواري مي كند كه با ايجاد فضاي جديد براي مشاركت هرچه بيشتر سياسي مردم و حركت به سمت جامعه اي سياسي مبتني برفعاليت احزاب و همچنين برنامه ريزيهاي فرهنگي درازمدت براي نسل جوان هماهنگي كشور، لازم در حركت توسعه كشور ايجاد شود.