Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751109-14210S1

Date of Document: 1997-01-29

پرتوي از خورشيد بپرهيز كه با نيكي خود بر مردم منت گذاري يا آنچه را كرده اي بزرگ شماري يا آنان را وعده اي دهي و در وعده خلاف آري كه منت نهادن، ارج نيكي را ببرد و كار را بزرگ شمردن نور حق را خاموش گرداند، و خلاف وعده خشم خدا و مردم را برانگيزاند. و خداي تعالي فرموده است: بزرگ دشمني است نزد خدا كه بگوييد و نكنيد. بپرهيز از شتاب در كارهايي كه هنگام انجام آن نرسيده، يا سستي در آن چون انجامش ممكن گرديده، يا ستيزيدن در كارهايي كه راه راست در آن ناپديداراست; يا سستي ورزيدن آنگاه كه آشكار است. پس هر چيز را در جاي آن مقرردارو هر كاري را به هنگام آن بگزار. بپرهيز از آن كه چيزي را به خود مخصوص گرداني كه بهره مردم همه در آن يكسان است، و از غفلت در آنچه بدان توجه بايد، و در ديده ها نمايان است. چه آن را كه گرفته اي از تو براي ديگري بازپس گرفته است، و به زودي پرده كارها از پيش ديده ات گرفته، و داد از تو بستانند و به ستمديده رسانند. به هنگام خشم خويشتندار باش و تندي و سركشي ميار و دست قهر پيش مدار و تيزي زبان بگذار، و از اين جمله خودداري كن، با سخن ناسنجيده بر زبان نياوردن، و در قهر تاخير كردن، تا خشمت آرام شود و عنان اختيار به دستت آيد، و چنين قدرتي بر خود نيابي جز آن كه فراوان به يادآري كه در راه بازگشت به سوي پروردگاري. و بر تو واجب است به خاطر داشتن آنچه بر واليان پيش از تورفته است، از حكومت عدلي كه كرده اند، و سنت نيكويي كه نهاده اند، يا اثري كه از پيامبرما ( ص ) بجاست يا واجبي كه در كتاب خداست. پس اقتدا كني بدانچه ديدي ما بدان رفتار كرديم، و بكوشي در پيروي آنچه در اين عهدنامه برعهده تو نهاديم. و من در آن حجت خود را بر تو استوار داشتم، تا چون نفس تو بخواهد در پي هواي خود رود، تو را بهانه اي نبود. و من از خدا مي خواهم با رحمت فراگيرش و قدرت بزرگ او بر انجام هرگونه درخواست، كه من و تو را توفيق دهد در آنچه خشنودي او در آن بود. از داشتن عذري آشكار در پيشگاه او و آفريدگانش، و گذاردن نام نيكو ميان بندگانش و آثار نيك در شهرها و تمامت نعمت و فراواني كرامت. و اين كه كار من و تورا به سعادت به پايان رساند، و شهادت نصيبمان گرداند. كه ما آن را خواهانيم و درود و سلام فراوان بر فرستاده خدا و خاندان پاك و پاكيزه اش والسلام. نهج البلاغه