Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751109-14199S1

Date of Document: 1997-01-29

آب شور فرآورده شيرين بهره گيري از آب شور براي كشاورزي خشكسالي تخريبكننده مانندآنچه در سالهاي پيش جنوبغربي آمريكا را دربرگرفته بود، برخي افراد را به اين فكر انداخت كه آيا راهي ديگر براي بهره برداري بهتر از آب اقيانوسها براي آبياري وجود دارد يا؟ نه به گزارش تلويزيون ان سي. ان، بيشتر فراورده هاي كشاورزي نمي توانند در آب شور رشدكنند اما برخي از آنها اين توانايي را دارند. با اين گزارش شما را به يك مزرعه آبياري شده با آب دريادر ساحل مكزيك مي بريم. اين به هيچ وجه يك مزرعه معمولي نمي تواند باشد وكارل هاجز نيز افتخار دارد كه به هيچ عنوان يك كشاورزمعمولي فرق نيست اين مزرعه با مزارع معمولي در آب مصرفي آن اين است آب، شور است و گياهاني كه در آن مي رويند اين آب را دوست دارند. چرا بايد با آب شور، گياهان را پرورش؟ داد زيرا آب شور به مراتب بيش از آب شيرين يافت مي شود. /2 5تنها درصد آبهاي زمين شيرين است كه تازه اندكي از اين همه در دسترس انسان است. آب مزرعه هاجز در مكزيك از خليج كاليفرنيا تامين مي شود. نام محصول كشاورزي آن لوبياي دريايي (Salicornia) است. اين فراورده، يكي از گياهان محيطهاي شور ( Halophyte) است كه در آب شيرين هم مي تواند رشد كند. از لوبياي دريايي مي توان روغن نباتي با كيفيت عالي بيش از روغن فراوري شده ازسويا توليد كرد. در ضمن ازاين گياه، خوراك دام هم باپروتئين بالا به دست مي آيد. لوبياي دريايي به عنوان يك سبزي در اروپاآمفير خوانده مي شود كه بخش هاي خوشمزه آن درسالاد مصرف مي شود. هاجز تصور مي كند مصرف لوبياي دريايي مي تواند به حد سويا برسد. اما پيش از اين كه آب شور اين گياه را پرورش دو دهد، محصول غذايي ديگر را در خودپرورده است. يكي از آنهاميگو است كه در زنجيره مواد غذايي دريايي مقام اول را دارد. پرورش ميگو يكي از صنايع غذايي است كه سريع ترين رشد را درجهان دارد. هاجز و ديگردانشمندان نشان داده اند پس از گرفتن ميگو از آب آبزيان شور، ديگر هم در آن مي مانند، و آن نوعي ماهي است كه در بقاياي زيستگاه ميگورشد مي كند. اين ماهي كولاپيا ناميده مي شود كه به تازگي خوراك آن طرفداران بسيارپيدا كرده است. دانشمندان درآزمايشگاه پژوهشهاي زيست محيطي دانشگاه آريزونا درتوسان كوشش مي كنند بازده اين نوع مزارع دريايي را افزايش دهند. هر ماه كشت لوبياي دريايي در آب شور در نقطه اي خشك در جهان يا صحرايي صورت مي گيرد. شركت آريزونايي هاجز كه آب دريا نام دارد، كمك كرده است مزارعي سبز ازلوبياي دريايي در عربستان واقع در غرب بحرين و كنارخليج فارس كشت شود. هاجزمي گويد: انگيزه اش تنهااقتصادي نيست. به گفته وي: هر چيزي كه در اين نوع كشاورزي مي بينيد مزايايي چون كاهش ميزان دي اكسيدكربن دارد كه از گرم شدن شديد آب و هواي زمين جلوگيري مي كند. مزاياي بالقوه ديگر زيست محيطي اين فعاليت، آبهاي اضافي مزارع آب شور و مخازن پرورش ميگو است كه مردابهايي را تشكيل مي دهد و حيات وحش در آنها پرورش مي يابد و گسترده مي شود. دانشمندان اميدوارند از گياهان محيطهاي شور براي برپايي يك فرآيند پاكسازي محيطزيست به نام ( Remediation) استفاده شود. يك كارشناس مي گويد: با همه توجهي كه به آلودگي آب و زمين مي شود، اين گياهان كه مي تواننددر وضعيت بسيار سخت زندگي كنند، شايد توانايي فراوان براي انجام فرايند پاكسازي آبو زمين (Remediation) داشته باشند. در حقيقت برخي از اين گياهان آب شور مي توانند به ميزان بسيار، آلاينده هاي فلزي و شيميايي را جذب كنند و در عين حال به عنوان خوراك بي زيان به مصرف دام ها برسند. شركت آب دريا همچنين مي خواهد مزارعي از اين دست را در صحراي سينا برپا كند. هاجز مي گويد: ما مي توانيم با بهره برداري از كشاورزي آب شور و پرورش ميگو، جوامعي را كه تنها به آب شور وابستگي دارند در آنجا بنا كنيم. كارل هاجز رويايي از رونق اقتصادي نوين را در سرمي پرورد. وي مي خواهد كره زمين سبزتر و پاكيزه تر باشد و آن هم با استفاده از آبي كه ديگر مردم تنها در انديشه تفريح كردن در آن هستند. واحد رسانه هاي خارجي