Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751030-13663S1

Date of Document: 1997-01-20

مشكل اجاره نشيني، معضل جوانان براي ازدواج! سيماي جمهوري اسلامي ايران چندي است براي بهتر زيستن و يابهتراز لحظات زندگي استفاده كردن ورفع مشكلات و معضلات نوجوانان، جوانان و خانواده هاميزگردها وبرنامه هاي رودررو وخانواده تشكيل مي دهد كه بسيارمفيدفايده است. ولي يك مشكل بزرگ براي قشري آسيبپذير در اجتماع وجود دارد كه بدان توجه نمي شود و يا بعضا بسيار كمرنگ درباره آن مصاحبه هايي كوتاه مي شود كه مثلا شما چند درصد درامد خود را بابت اجاره مسكن مي پردازيد! بله آن مسئله مسكن است و مالك و مستاجر كه به اين مهم توجهي نگرديده و بسا خانواده هايي هستند كه يك يا دو يا سه نفر كار مي كنند تا بتوانند اجاره مسكن يك خانواده را تامين نمايند يا رئيس خانواده مجبور به كار طاقت فرسا در دو شيفت يا بيشتر مي باشد. زنده است ولي زندگي نمي كند. از حداقل زندگي هم برخوردار نيست اما در عوض كساني كه يك يا دو آپارتمان اضافي دارند آنقدر در رفاه هستند كه نه تنها نياز به كار ندارند بلكه نمي دانند درامد خود را چگونه خرج كنند كه ذيلا به چند موضوع آن مي پردازيم. چرا دختران و پسران به موقع ازدواج؟ نمي كنند ازدواج يك امر الهي و طبيعي است، يك غريزه است، يك پسر و يا دختر كه به حد بلوغ مي رسندبايستي ازدواج كنند و تشكيل خانواده دهند. در زمان هاي گذشته به پدر و مادرها توصيه مي شد ازمهريه بالا احتراز كنيد، جهيزيه را سنگين توقعات نگيريد، راكم كنيد و بگذاريد دو جوان به هم برسند و زندگي خوشي را آغازكنند قبل از آنكه زمان آن بگذرد. اين امر دست دوخانواده بود و به راحتي با هم به توافق مي رسيدند. اماامروزمعضل بسيار بزرگي گريبانگيرجوانان اعم از پسر و دختر شده كه اين خود مانع و سدي براي ازدواج آنان مي باشد. مشكلي حاكم است كه ديگر به دو خانواده ربطي شخص ندارد ثالثي پاي به ميدان نهاده به نام صاحبخانه و هيولايي به نام اجاره مسكن. وقتي جواني به فكر ازدواج مي افتددر مخيله همه چيز به خوبي پيش مي رود و مي رودتا به تهيه سرپناه مي رسد كه يكباره كاخ خيالي فرومي ريزد، يك جوان كه 12 سال دوران دبيرستان را گذرانده و با هزاران مشكل چه بسا سال ها پشت كنكورمانده تا به دانشگاه راه يافته است. خلاصه چند سالي با زحمت و مشكلات اين دوران را سپري مي كنند و موفق به اخذ ليسانس مي گردند حالااگر موفق شوند كاري براي خوددست و پا كنند در اين موقع 25يا 26 سال دارند و قطعايكي دو سال هم كسي به آنهاكاري ندارد و بعد زمزمه پدر ومادر و بستگان و دوستان شروع مي شود، همه ازاو يك سوال دارند، چرا براي ازدواج اقدام؟ نمي كني اگر دير شود چنين و چنان همه مي شود حرفها درست است و منطقي مي باشد. بالاخره به فكر مي رود ولي حقوقي كه دريافت مي دارد هزينه فردي وي را كفاف نمي دهد و چاره را در اين مي بيند كه با كار اضافي يا كار دوم تامين نمايد ولي وقتي به اجاره مسكن مي انديشد پشتش برسر مي لرزد، دو راهي قرار مي گيرد. دو راه دارد يا براي ابد مجردبماند يا قدم به ميدان بگذاردكه دل شير مي خواهد كه اكثرجوانان جرئت قدم به جلوگذاردن را ندارند. در اين صورت تكليف دختراني كه طبق رسوم ايراني در خانه نشسته و منتظر زنگ تلفن خواستگار هستند؟ چيست آخر ما پايبند فرهنگ اسلامي و اخلاق و رسوم ايراني خودمان هستيم و مي خواهيم دختراني عفيف و نجيب و پاك دامن به خانه بخت بفرستيم. فشار پرداخت اجاره سنگين صرفابراي جوانان نيست بلكه اشخاص زيادي هم هستند كه ساليان متمادي است زندگي را شروع كرده اند و داراي دو يا سه فرزند مي باشند و مستاجر و خانه به دوش هستند. مرد مسني مي گفت حاصل عمرم خانه اي بود كه آبرويمان را خريده بودو تقريبا راحت بوديم كه كه در كسب گرفتار يك كلاهبردارشدم و ناچار خانه را فروخته ودر زمره مستاجرين قرار از گرفتم آن روز متوجه شدم كه مستاجري يعني چه. راستي كه صاحبخانه هامشكل يك مستاجر را فشار نمي فهمند، بر او را درك نمي كنند واز كنار اين گفتار و درددل به راحتي مي گذرند. خلاصه آنقدر گشتيم كه ديگر خسته شديم. قيمت ها نجومي و غيرقابل تحمل بود. وقتي سوال مي كرديم آقاي عزيز، خانم محترم چرا و با چه؟ معياري يكي ساختمان مجاور خود را معرفي مي كرد و مي گفت ببينيد چند روز قبل چقدر اجاره داده. يكي مامور دارائي را مسئول مي دانست كه اگر ما هم كمتر بگيريم مامورين قيمت تعيين و بر مبناي آن ماليات اخذ و مي نمايند، دهها توجيهات ديگر كه معلوم نيست حق با ؟ كيست بالاخره خانه اي را با بيش از دوبرابر حقوق بازنشستگي ام اجاره كردم و متاسفانه هنوز جانيفتاده ام كه يكسال تمام شده درحالي كه فقط چهار هزار تومان به حقوقم اضافه شده است. و من نمي دانم چه كنم و به چه كسي پناه ببرم. وزارت دارائي به چه؟ مي انديشد وزارت دارائي اين تصور را دارد كه با ترفندهايي آن دسته از مالكيني كه ملك خود را به اجاره داده اند شناسايي مي كند و حقوق دولت را از آنان مي ستاند. حال آنكه اين نحوه دريافت ماليات به هيچ وجه معقول و منطقي نيست چرا كه اگر دارائي 10 ريال ازمالك تحت اين عنوان بستاندمالك به تلافي آن 100 ريال ازمستاجر دريافت مي كند و مستاجرمي داندكه محكوم به پرداخت آن خواهدبود! راه حل راه؟ چيست حل اين معضل اجتماعي بالاتر از شكافتن اتم نيست و مثل خيلي از معضلات و مشكلاتي كه از بدو انقلاب تاكنون مسئولين و كارشناسان و طراحان برطرف كردند و به راه حل هاي بسيار خوبي هم دست يافتند، حل شدني است. اكنون مراكز و محلهايي جهت معرفي و اجاره خانه توسطشهرداري در چند نقطه شهرتهران تاسيس شده كه مالكين ملك خود را ومستاجرين نياز خود را اعلام مي كنند و به طريق كامپيوتري ساختمان يا آپارتمان موردنياز باتوجه به امكانات فرد معرفي و يك برگه با آدرس و شماره تلفن تحويل متقاضي مي گردد كه خود راسا تماس گرفته و با هم به توافق مي رسند. البته اگر روي اين حركت زيبا مطالعه بيشتري شود و طراحاني روي آن كار كنند مثل خيلي از طرحهايي كه مطالعه و سپس ارائه و خوشبختانه موفق هم بود به نتيجه خواهدرسيد. مثلا قانون يا آئين نامه اي تهيه وتدوين گردد كه هركس كه داراي ساختمان يا آپارتمان اضافه مي باشد حق اجاره مستقيم آنرا نخواهد داشت مگر با مراجعه به مراكزي كه زيرنظر آن موسسه يا وزارت مسكن و شهرسازي يا همانند همين مراكزي كه مي توانددر نقاط مختلف شهر باشد اداره شود و پس از تنظيم فرم و مشخص نمودن مسكن مورد نياز وانتخاب منطقه مورد درخواست اين اقدام ازطرف آن سازمان يا مركزانجام مي پذيرد كه ضامن اجرائي آن هم خواهد بود و طرفين تعهداتي نسبت به يكديگر خواهند داشت و براي حسن اجراي قرارداد چك يا سفته يا سپرده اي نيز مي توان اخذ كرد. قيمت گذاري منطقه اي و معقول و مطابق با عرف خواهدبود كه صاحبخانه بر مستاجر اجحاف نمي كند و مالك هم نگران روز تخليه ازطرف مستاجر نيست. در نتيجه اجاره ها به صورت تصاعدي بالا نمي رود و از درگيري هاي احتمالي جلوگيري خواهدشد و قطعاطرفين راضي و يك مشكل بزرگ اجتماعي شهروند و دولت نيز مرتفع خواهدگرديد و در اين ميان حقوق دولت كه همانا ماليات مي باشد مشخص و به موقع خود پرداخت خواهدشد. اميد است با عنايت و توجه مسئولين امور به اين مشكلات كه بر سر راه آغاز گران زندگي يعني نسل جوان است، برداشته شود. سيدمحمود هاشمي