Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751026-13453S1

Date of Document: 1997-01-16

گوش كن تو را صدا مي زنند! تفرجي در آداب الصلوه امام (ره ) رازهاي نماز - 5 احساس نياز; و اين مسئله اي كه بيش از هر چيز بدان نيازمنديم، قلب ما باور نكرده كه سرمايه سعادت عالم آخرت و وسيله زندگاني روزگارهاي غيرمتناهي نماز است. مانماز را سربار زندگاني خود مي شماريم و تحميل و تكليف مي دانيم. حب به نماز ازادراك نتايج آن پيدا مي شود حب دنيا در مابه دليل آن است كه نتيجه آن را دريافتيم وقلب به آن ايمان دارد، براي همين است كه در كسب دنيا محتاج به دعوت و وعظ نداريم. نتيجه آن كه: براي اثر بخشي عبادات بويژه نماز توجه به ايجاد احساس نياز بسيار ضروري است. زيرا تنها چنين شرايطي است كه مجامع قلب و مسامع باطن به تصرف عبادتي چون نماز درمي آيد. امام (ره ) فصلي از اين باب را در بيان آنكه حب دنيا باعث تشتت خيال مي شده مي آورد و به تشريح علاج آن مي پردازد. اگر اشتغال به امري مانع از تفكر در حال محبوب و جمال مطلوب شود به مجرد آنكه آن اشتغال كم شده و آن مانع از ميان برخيزد، فورا قلب به سوي محبوب خود پرواز نموده متعلق به دامن آن شده... آنان كه حب مال و رياست و شرف در دل آنها است، در خواب نيز مطلوب خود را مي بينند و در بيداري به فكر محبوب خود به سر مي برند; و مادامي كه در اشتغال به دنيا به سر مي برند با محبوب خود هم آغوشند و چون وقت نماز شود، دل حالت فراغتي مي يابد و فورا متعلق به محبوب خود مي شود... بالجمله، دل ما چون با حب دنيا آميخته شده و مقصد و مقصودي جز تعمير آن ندارد، ناچار اين حب مانع از فراغت قلب و حضور آن در محضر قدس شود و علاج اين مرض مهلك و فساد خانمان سوز با علم و عمل نافع است. علم نافع براي اين مرض، تفكردر ثمرات و نتايج آن و مقايسه كردن بين آنها و مضار و مهالك حاصله از آن است. بايد انسان بداند كه دنيا طوري است كه هرچه آن را بيشتر تعقيب كند و درصدد تحصيل آن بيشتر باشد علاقه اش به آن بيشتر شود وتاسفش از فقدان آن روزافزون گردد. و راه علاج عملي آن است كه معامله به ضد كند. پس اگر به مال و منال علاقه دارد، با بسط يد و صدقات واجبه و مستحبه ريشه آن را از دل بكند و يكي از نكات صدقات همين كم شدن علاقه به دنيا است و لهذا مستحب است كه انسان چيزي را كه دوست مي دارد و مورد علاقه اش هست صدقه بدهد و اگر علاقه به فخر و تقدم و رياست و استطاعت دارد، اعمال ضد آن را بكند. تتميم اين مقاله را امام ( ره ) به روي گرداني نفس از دنيا اختصاص مي دهد. - شعرپله اي: 0 312 حاشيه ميانه 1 تو را ز كنگره عرش مي زنند نفير ندانمت كه در اين دامگه چه افتاده ست.