Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751022-13204S1

Date of Document: 1997-01-12

يادداشت روزبه فرخندگي گشايشهاي معنويت در رمضان المبارك ( ) 1 كتب عليكم الصيام... رمضان مبارك خداوندي از راه رسيد و روانهاي به جان آمده ازستم جسمهاي چرنده، به اميد رهايي و وصل، جشني برپا خواهند كرد. -شعرپله اي: 0 312 حاشيه ميانه 1 چند خوردي چرب و شيرين از طعام امتحان كن يك دو روزي در صيام رمضان المبارك از راه رسيده و سفره اطعام ملكوتي را روبروي اين خلق به ستوه آمده از خويشتن بازگشوده است. اينك فرصت تامل است. تحمل مجاز نيست. مي بايد تاخت و تازي به راه انداخت و افسار توسن خواهشهاي دل را به تا ديواري كوبيد چند مي توان نشست و نظاره گر حضور نفسي تباه كننده در محضر نفحات روحاني حق بود. به خدا، سراسر عالم خاكي، به جرعه اي از فرهنگ روحاني خداوند نمي ارزد. - شعرپله اي: 0 312 حاشيه همين 1ميانه سر و جان را فداي دوست كن هرچه را، شيداي هرچه اوست كن سالهاي كوته عمر، درخورندگي و تكاپوي كم ارج حيات مادي از دست مي رود. كسي، براي به چنگ آوردن و يا نگاهداشتن زماني افزونتر از اين مهلت چند روزه، مجال نخواهد يافت. انسان، اسير زمان است و زندگي، در اسارت زمانه اي كه تقدير بر آن ولايت اما دارد نيك و بد كردار آدمي، همه سرمايه ايست كه در سطح اين پاره خط كوچك نگاشته مي شود. اين، مقام تعلق آدميست و بي آنكه نياز و علاقه انسان را به خورد و خفت و پوشاك و همسر از ياد بريم، مي توانيم به آن پيوستگي از ياد رفته و آن روح مستور در اعماق زندگي خاكي بينديشيم و حق او را ادا كنيم. ما زبالاييم و بالا مي رويم. رمضان فرصت مغتنم حقيقت است. رحمت مغتنم خداوند است. لذت مغتنم عبادت امكان است مغتنم روان انسان در برهوت خودخواهي و استبداد نفس است... رمضان، نردبان آسمان و كشتي درياي جان است: - شعرموازي: 0 311 حاشيه هان /ميانه 5 نيابي تو رفيقي در زمين لاجرم بشتاب سوي آسمان زين كرامتهاي كوچك درگذر لحظه اي رو كن به كوي عاشقان اين صفا را، كه در لحظه لحظه مباركماه خداوندي منتشر است از دست ندهيم. اين اكسير ايزدي، نازله خداوند است و درضمير آن، قدر مقدر من و تو نهفته است: - شعرپله اي: 0 312 حاشيه ميانه 1 گر شتابي بايد اكنون بايدت بعد از اين ديو و دد و سگ آيدت زين زمين خشك بگذر با صيام چشمه خضرت به كام آيد به كام راهب محراب قرآن شو به ذات تا ببيني جلوه ذات و صفات اندكي از خويشتن برخاك ريزاز بلاي نفس عماره گريز... حلول ماه بركت و قرآن، ماه خودسازي انسان و ميهماني پركرامت آسمان، رحمت بيكران خالق عالميان، بر مومنان عارف و معاريف مومنان مبارك باد. اميد كه الفت با كلام خداوند و لطافت نشئه صيام، مبلغ فضايل از ياد رفته در سيلاب نفس عماره باشد و عطر جمال محبوب را در شب هو و حق به جانهاي بيتاب رساند. - شعرپله اي: 0 312 حاشيه زلف 1ميانه آشفته رب در شب هو مي پيچيد در ازل واعتصموا واعتصموا مي پيچيد در اين مجلس فيض باز هم سخن خواهيم گفت.