Hamshahri corpus document

DOC ID : H-751016-12839S1

Date of Document: 1997-01-06

راه و كار صحيح در ورزش كشتي سخت ديدن و سخت يك انديشيدن، حركت سالم نيست . سرويس ورزشي: نقد پيكارهاي انتخابي جام تختي در حقيقت پاياني بر نقاط ابهام از درك موقعيت گروهي از كشتي گيران شد كه با فعل خواستن درپي حق خواهي و برتري طلبي برآمده اند. هم اينك هيجان ناشي از ابراز چنين موقعيتي در هر جهتي كه بارور شود، نقطه اي روشن براي پايان دشواري ها و هدف به سوي كمالات نيكو و حسنه است. سال هاي بدي بود آن روزها كه نام ها حقايق را كنار مي زدند و خود يكه تازي مي كردند. آن هم از نوعي بسيار بد! حالا اينطور نيست. حق و حقوق همه يكسان است. اگر قهرمان جهان هم باشي و ببازي، بايد بداني كه چكاره اي. اصولا فلسفه برپا كردن مسابقه انتخابي خود همين است كه به صحنه بيايي و در محك آزمايش قرارگيري. آنچه اين بار در جريان پيكارهاي انتخابي كشتي به چشم آمد، حركت هاي موزون در چنين سمت و سويي بود. كه بايد آن را به فال نيك گرفت و به آن تداوم بخشيد. اصل موجوديت ورزش پيوسته به جهت و راهي است كه نفس سالم در آن باقي بماند. نبايد به ظاهري آشفته تزئين گرددكه هيچ رضا و رغبتي در آن نباشد. خوشحالي اهل كشتي اين بار ازاين بود كه در جريان انتخابهم خوب ديد و هم خوب نتيجه گرفت. نسل نو هم خوب جواب داد تا همگان شيرين كام شوند. حالا اينجا نكته اي كه باقي مي ماند، من و شما بدانيم كه چكاره ايم. چه بايد بكنيم، نسلي كه سكاندار و وارث اين همه افتخار شده است، ما را چگونه مي بيند و از چه انديشه اي سودمي برد. سخت ديدن و سخت انديشيدن تدبير هيچ حركت سالمي نيست. به اين باور رسيده ايم كه الگوهاي اجرايي مان در بابورزش كشتي چندان هم به راه صواب نبوده است. اين حكايت مجلس هاي بسياري است. باتوصيه اين و آن قباي تيم ملي را بر تن هاي ناپاك هم پوشانده اند. چه سود و چه حاصل!؟ اما حالا، سينه ها صاف ومردانگي و فتوت در ضميريكايك مردان ما موج مي زند. چرا كه مي دانند زوري حق بيهوده نمي زنند را از كفشان نمي ربايند. براي ما پيكارهاي انتخابي كشتي مي تواند نقطه عطفي درجوشش و طغيان حركتي دوسويه درراهي كه به آن گام باشد نهاده ايم. در، مرتبه اول خوديابي وخودشناسي و در مرتبه دوم پاكسازي و پاكيابي. اين دو حركت گريزناپذيرند. درنگ كنيم، مي سوزيم. در گذشته نكرديم، به مراد دلمان هم نرسيديم. حسرت خورديم. چرا!؟ يعني اگر نخواهيم يا نتوانيم، باز همان راه كج غلط گذشته را پيموده ايم. به سود هيچكس نيست، به راه وبه كار صحيح هم نمي آيد. آنچه را كه نوشتيم، تا به همين جا باقي بماند. هوشيار باشيم كه باز هم به ديدار با هم مي رسيم.