Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750820-9206S1

Date of Document: 1996-11-10

برداشت بدون كاشت درياها را نابود مي كند آلودگي درياها و اقيانوس ها، كارنامه غم انگيز قرن بيستم (واپسين بخش ) رودخانه هايي كه به طرف درياجريان دارند، تمام انواع موادسمي را با خود حمل مي كنند، آلودگي هوا نيز در نهايت به سطح آب مي ريزد. امروزه با صيد فراتر ازظرفيت طبيعي دريا، ماهي هاي كوچك به دريا بازگردانده نمي شوند و اين آغاز خطر است. اشاره: در واپسين بخش از مقاله بلنددرياها و اقيانوس ها كه با عنوان آلودگي درياها و اقيانوس ها كارنامه غم انگيز قرن بيستم در دو بخش از نظرتان گذشت، نكات تازه اي را درباره دريا به عنوان سيستم زنده مي خوانيد. در اين نوشتار آمده است كه دريا بزرگترين تنظيم كننده دماي زمين است و درياها 20 برابر آنچه كه در جنگل هاي دنيا كربن جمع مي شود، اين ماده را جذب مي كنند و... دريا به عنوان سيستم زنده هفتاد و هفت درصد از آلودگي دريا از خشكي مي آيد. رودخانه هايي كه به طرف درياجريان دارند، تمام انواع مواد سمي را با خود حمل مي كنند. ما در مورد اينكه انتهاي چرخه آب به دريا مي رسد و آلودگي هوا نيز در نهايت به سطح آب مي ريزد به ندرت فكر و توجه مي كنيم. اين مشاهده ساده براي تغيير بعضي برخوردها نكته ضرورت دارند مهم ديگر اين است كه دريا بزرگترين تنظيم كننده دماي زمين است. به طور كلي، دريا از مهمترين تنظيم كننده هاي دي اكسيدكربن است و تخمين زده مي شودكه درياها بيست برابر آنچه كه در جنگلهاي دنيا كربن جمع مي شود، اين ماده راجذب مي كنند. اكوسيستمهاي دريا بر خلاف اكوسيستمهاي خشكي داراي موجودات زنده ميكروسكوپي هستند كه كاملا پراكنده اند و همگي به سختي قابل ديدن اولين مي باشند قدم در جهت شناخت دريا درك اين نكته است كه اين محيط مملو از موجودات زنده ميكروسكوپي است. بيست و پنج درصد جمعيت جهان درحاشيه قاره ها زندگي مي كنند و حدود چهل و چهار درصد اقتصاد آنها بر اساس ماهيگيري است. مردمي كه در اين نواحي زندگي مي كنند، اولين كساني هستند كه اثر تدريجي تخريب دريا را احساس مي كنند. مطلوب اين است كه درياهاو اقيانوسها به عنوان مناطقي براي جذب توريسم و دوستداران طبيعت حفظ ونگهداري شود. بعضي از بخشهاي ساحلي را به اين علت كه تنوع زيستي بسيار بالايي دارند، مي توان به حالت اوليه طبيعي و به دور از توسعه بازگرداند. برداشت بدون كاشت انقلاب نئوليتيك كه منجر به شروع كشاورزي و پرورش احشام در خشكي شد به تازگي در دريا شروع شده است. امروزه از دريا منابع غذايي برداشت مي شود، بدون اينكه ماهيهاي كوچكتر به دريا برگردانده بهره برداري شوند بيش از حد باعث نابودي منطقه هاي ماهيگيري عمده شده است. از بين هفده منطقه ماهيگيري دنيا، نه منطقه در حال تخريب هستند. اين نابودي در اصل آبهاي مرزي كشورهاي ساحلي را تحت تاثيرقرار مي دهد، زيرا فقط ده درصد ماهيگيري جهان در آبهاي بين المللي انجام مي شود. گفتني است كه فقط چند صدگونه ماهي براي احداث تجاري صيد مي شوند. يكي از مسائل اين است كه فنون ماهيگيري روز به روز كارآمدتر مي شوند، قايقها با ايمني بيشتر و مجهز به رادار، وسايل ارتباطي، ردياب ماهواره اي، تورهاي بلندتر و مقاومتر، انبارهاي يخچالي، اتاقهاي عمل آوري ماهي، پشتيباني هوايي وغيره مي باشند. در نتيجه از سال 1989 ماهيهاي صيد شده به طور چشمگيري افزايش يافته است. ماهيگيري در واقع برداشت از توليدات طبيعي است. بنابراين صيد نبايد از ظرفيت طبيعي جمعيت افزايش يابد تا ماهي بتواند جمعيت خود را ترميم كند. در ضمن بايد به خاطر بسپاريم كه صيد يك گونه از ماهيها مي تواند اثر تخريبي روي گونه هاي ديگر بگذارد. نمونه اي كه ارزش تامل كردن را دارد، مرگ هفت ميليون دولفين است كه در اقيانوس آرام در تورهاي ماهي تن گرفتار شدند. ماهيگيري بايد يك فعاليت محلي يا منطقه اي باشد كه بر اصول بهره برداري پايداراستوار است (يعني صيد و مناطق مجاز ماهيگيري محدود ) صيدبيش از حد وقتي روي مي دهد كه ماهي به توليد صادراتي كه ارزش اقتصادي بالايي نيز دارد تبديل در مي شود نتيجه بايد اهداف اين فعاليت را مشخص كنيم. از جمله اقداماتي كه دولتها بايدانجام دهند تغيير دادن وضعيت كشتيهاي ماهيگيري و محاسبه ظرفيت برد واقعي اقيانوسها است. مصرف كنندگان نيز بايد بيشتر احساس مسئوليت كنند وماهيهايي راكه به اندازه قانوني نيستند يا فروش آنها ممنوع است، خريداري نكنند. غذاهاي لذيذ دريايي برخي از باارزش ترين توليدات صيد، نايابترين آنها نيز هست. برخي صدفها و سخت پوستان واقعا لذيذ هستند و طرفداران فراواني برخي دارند از انواع ماهيهاو ميگوها كه كشتيهاي ماهيگيري به خشكي مي آورند به طور كلي به توليدات لوكس بدل شده اند در حالي كه، نسبت به صدماتي كه كشتيها و روشهاي صيد به زيستگاههاي اين موجودات وارد مي كنند، هيچ آگاهي نداريم. روشهاي ماهيگيري مانند قايقهاي توردار و تورهاي شناور همه چيز را بدون جداسازي در خود نگه مي دارند و گاهي نزديك به هفتاد درصد آنچه كه صيد مي شود، دور ريخته مي شود. روشهاي صيد ميگو دربرخي مناطق به نحوي است كه باعث مي شود در برابر صيد هر كيلو ميگو، سي كيلواز ماهيهايي كه ارزش تجاري ندارند، ولي از نظر حفظ محيط زيست بسيار باارزش از هستند، بين بروند. استفاده از اين گونه روشها باعث از بين رفتن زيستگاههاي دريايي مي شود. نبايد فراموش كنيم كه يك موجود لذيذ دريايي چگونه صيد مي شود و صيد آن چه پيامدهاي زيست محيطي ايجاد خواهد كرد. ماهي چهل درصداز پروتئين حيواني مورد نياز حدود شصت درصد از ساكنين كشورهاي درحال رشد را تامين مي كند. پرورش آبزيان مي تواند راهي براي توليد ماهي، بدون صدمه زدن به جمعيتهاي طبيعي باشد. در سالهاي اخير با وجود خوشبيني نسبت به پرورش آبزيان، متخصصان FAO محاسبه كرده اند كه تا آخر قرن حاضر امكان ندارد رقم توليد بيش از دوازده درصد مصرف فعلي ماهي در جهان باشد. متاسفانه پرورش آبزيان (بدون مطالعه و بررسي قبلي ) به طور جدي، سواحل و بويژه تالابهاي ساحلي را تخريب كرده است. سموم انساني كاهش جريان آلودگي از خشكي يكي از اولويتها در مديريت اقيانوس است. به بيان ديگر صدماتي كه به دريا وارد شده است از كه خشكي، محل زندگي انسان است، منشا مي گيرد. بيشتر زباله هايي كه در بستر رودخانه ها ريخته مي شوند يا حتي فاضلابها در نهايت موجب آلودگي دريا علاوه مي شوند بر اينها مواد زايد صنعتي و آنچه كه از وروديهاي آبهاي زيرزميني وارد دريا مي شود، منشا آلودگي دريا اگر هستند به فاجعه هاي بزرگي كه به دريا آسيب مي رسانند به طور مجزا نگاه كنيم، مانندنشت نفت يا انباشتن زايدات راديواكتيو، ممكن است از بهبود اوضاع نااميدشويم. ولي فشار گروههاي اكولوژيست در برخي جنبه هاي مديريت اقيانوس موثر بوده است. در رويارويي با مسائلي در مقياس مشكلات دريايي، سازمانهاي غير دولتي بين المللي كه از دريا دفاع مي كنند، نقش مهمي دارند.