Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750814-8798S1

Date of Document: 1996-11-04

دريغ از يك وعده غذاي سير! به مناسبت آغاز به كار چهارمين كنگره تغذيه ايران رئيس سابق بانك جهاني: باعث شرمساري است كه با وجود عرضه فراوان مواد غذايي 750 ميليون نفر انسان مبتلا به سوءتغذيه باشند بسيار شنيده ايد كه مردم مي گويند: از صبح تا شبمي دويم براي يك لقمه نان. واقعيت اين است كه انسان در طول زندگي خود بر روي كره خاكي همواره براي يك لقمه نان دويده است و تاريخ سرشار از ماجراي مبارزه بي امان او در راه تامين تازه ترين غذاست گزارش انتشار يافته از سوي سازمانهاي جهاني نشان مي دهند كه در سالهاي 1969 تا 1971 حدود 35 درصد از مردم جهان كه تعداد آنها 893 ميليون نفر بوده است به سوءتغذيه مزمن دچار بوده اند. تعداد افرادي كه طي سالهاي 811979 و دچار 921990 سوءتغذيه بوده اند به ترتيب 878 ميليون نفر و 809 ميليون نفر بوده اند كه 27 درصد 20و جمعيت جهان را در سالهاي ياد شده تشكيل مي دهند. اين آمارها همچنين نشان مي دهند كه در سال 2010 از كل جمعيت آفريقاي جنوب صحرا 35 درصد آنها كه ميليون 302معادل نفر مي شوند دچار سوءتغذيه مزمن خواهند بود. در همين سال خاورميانه و شمال آفريقا شاهد سوءتغذيه مزمن 7 درصد شرق آسيا 5 درصد جنوب آسيا 15 درصد و آمريكاي لاتين وحوزه كارائيب درصد 8 جمعيت خود خواهند بود. اگر چه درايران آمارهاي ارائه شده حاكي از اين است كه توليد سرانه غذا بيش از نياز مردم كشورمان است، اما عوامل متعددي موجب شده اند كه بخشي از جمعيت كشورمان دچار سوءتغذيه باشند. گزارش حاضر در تلاش است تا درباره امنيت غذايي در جهان و ايران نكاتي را يادآور شود. در سمپوزيومي كه در شهر ديموي ايالت ايووا برگزار شد سازمان غذا و كشاورزي سازمان ملل متحد اعلام كرد سالانه به طور متوسط 10 ميليون نفر در جهان بر اثر گرسنگي و بيماري جان مي سپارند. تهران - خبرگزاري جمهوري اسلامي ايران. پطروس غالي. دبيركل سازمان ملل متحد: براساس آمارهاي منتشر شده در حال حاضر دست كم 800 ميليون نفر از مردم جهان دچار گرسنگي مزمن هستند و علاوه بر آن ميليونها تن ديگر از آنان كه عمدتا زن و كودك هستند از گرسنگي پنهان رنج مي برند. سازمان ملل - خبرگزاري جمهوري اسلامي رابرت مك نامارا رئيس سابق بانك جهاني: . باعث شرمساري است كه با وجود عرضه فراوان مواد غذايي، ميليون 750انسان مبتلا به سوءتغذيه باشند از جمله ميليونهانفر در همين كشور كه ثروتمندترين دنيا است. آنچه كه در سطور بالا خوانديد بخشي از خبرهاي متعددي است كه اين روزها از سوي خبرگزاريهاي منطقه اي، جهاني، ملي و محلي انتشار مي يابد. براساس گزارش ها قرار است براي چندمين بار اجلاس جهاني غذا در روزهاي 27 23 تا آبان در شهر رم برگزار شود و پيش بيني مي شود كه در دو روز آخر اين اجلاس 100 تن از سران كشورها و دولتها در اين باره به چاره جويي بپردازند. فاصله ناعادلانه در آغاز دهه 1960 مصرف سرانه مواد غذايي به 2300 كالري در روز بالغ مي شد كه اين ميزان با توزيع ناعادلانه و متوسطي بالغ بر 3030 كالري براي كشورهاي توسعه يافته و تنها 1960 كالري براي كشورهاي در حال توسعه مواجه بود. در تازه ترين گزارش. منتشر شده توسط دفتر روابطبين الملل وزارت كشاورزي درباره تحولاتي كه منجر به برگزاري كنفرانس جهاني غذا در سال شد 1974 آمده است: در آغاز دهه 1960 تنها تعداد انگشت شماري از كشورهاي در حال توسعه داراي مصرف سرانه اي بيش از 2500 كالري در روز بودند و اين در حالي است كه تنها 100 ميليون نفر از جمعيت جهان يعني حدود 5 درصد در كشورهاي در حال توسعه زندگي مي كردند. كارشناسان روابط بين الملل وزارت كشاورزي در گزارش خود مي افزايند: در دهه 1970 پراكندگي سوءتغذيه مزمن در جهان از 35 درصد به 27 درصد جمعيت كاهش يافت. با اين وجود در اين دهه تفاوت بين كشورهاي در حال توسعه و نواحي بومي كه در دهه 60 بدان اشاره شد بيش از پيش شدت يافت. مصرف سرانه مواد غذايي در پايين ترين سطح خود در جنوب آسيا متوقف ماند. اين ميزان در آفريقاي جنوب صحرا نيز كاهش يافت كه به نوبه خود نشانگر كاهش در چند كشور عمده منطقه بود. بسياري از كشورهاي در حال رشد، در دوران پس ازكنفرانس جهاني غذا در سال 1974 نتوانستند هيچگونه پيشرفتي در زمينه افزايش مصرف سرانه مواد غذايي بدست آورند و در عين حال تعداد زيادي از آنها در فاصله بين سالهاي 921972 كاهش آشكاري در سرانه خود به ثبت رساندند. غذا و توسعه بسياري از كشورهاي جهان براي رسيدن به توسعه اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي تامين غذا و امنيت غذايي را در دستوركار خود قرار داده اند. دكتر حسين قاسمي درباره ارتباط ناامني غذايي وتوسعه نيافتگي مي نويسد: ناامني غذايي منجر به كمبودمزمن مصرف سرانه در خانوارها به شكل آشكار و پنهان مي شود. كمبود مزمن مصرف غذا در يك جامعه فرضي منجر به كار جسمي كمتر و جثه لاغرتر آنها مي شود و اين نيز به نوبه خود موجب كاهش كارايي جسمي و فكري، بيماري، كاهش طول عمر و مهاجرت در بزرگسالان مي شود. اين وضعيت در كوتاه مدت در جامعه اي كه به ناامني غذايي مبتلا شده باشد به كاهش درامد، كاهش اشتغال و سلامت و بي ثباتي خانواده منجرمي شود كه در نهايت ترمزي بر فرايند توسعه ملي است. دكترقاسمي معتقد است ناامني غذايي در جامعه اي اگردر مدتي طولاني ادامه داشته باشد موجب مي شود كه كودكان يك جامعه مبتلا به ناامني غذايي داراي جثه اي كوچك باشند و فعاليت جسمي آنها كاهش پيدا كند. جثه كوچك كودكان موجب اختلال در بقاي آنها شده وامر يادگيري را در اين كودكان با دشواري مواجه مي سازد و اين نيز در بلندمدت به ترمزي براي فرايند توسعه ملي تبديل خواهد شد. هست و نيست! آمارهاي انتشاريافته از سوي سازمان خواربار و كشاورزي جهاني (فائو ) حاكي از اين است كه ميزان توليد مواد غذايي در جهان به اندازه مصرف جمعيت جهان بوده و در بعضي سالها بيشتر نيز بوده است. سوال اساسي اين است كه با وجود اينكه عرضه موادغذايي در جهان بيشتر از تقاضاي آن برآورد مي شود دليل گرسنه ماندن و سوءتغذيه مزمن جمعيت كثيري از مردم جهان؟ چيست براي پاسخ به اين سوال لازم است كه نگاهي به توزيع توليد غلات در جهان بيندازيم. براساس آمار موجود در سالهاي 1989 تا 1991 توليد سرانه غلات در كشورهاي توسعه يافته 690 كيلوگرم و در كشورهاي توسعه نيافته كيلوگرم 214 بوده است. به اين ترتيب توليد سرانه غلات در كشورهاي توسعه يافته كمي بيشتر از 3 برابر اين رقم در كشورهاي در حال توسعه بوده است. از سوي ديگر درامد سرانه در كشورهاي در حال توسعه بسيار پايين و قدرت خريد آنها نيز اندك است و... اين دلايل موجب شده است تا مواد غذايي توليد شده درجهان به شكل نامطلوبي در جهان توزيع شود و به گرسنگي بخش كثيري از مردم جهان منجر شود. گزارش 2010چشم انداز كارشناسان روابط بين الملل وزارت كشاورزي حاكي است، كل سطح زير كشت در كشورهاي در حال توسعه در حال حاضر (از جمله چين ) تقريبا معادل 760 ميليون هكتار است كه از اين ميزان ميليون 120 هكتار تحت آبياري قرار اين دارد ميزان 36 ميليون هكتار از زمينهاي خشك و لم يزرع را نيز كه از طريق آبياري قابل كشت شده اند شامل مي شود 760 اين ميليون هكتارتنها 30 درصد از مجموع زمينهاي با كيفيت است كه معادل ميليون 2570 هكتار برآورد مي شود. از طرف ديگر حدود 67 درصد از زمينهاي كشت نشده درتعداد اندكي از كشورها قرار دارد. براي مثال 27 درصد در برزيل 9 درصد در زئير و 36 درصد باقي مانده در 13 كشور جهان قرار دارد... به عبارت ديگر دورنماي توليد غلات در جهان توسعه نيافته چشم انداز روشني نيست. به گزارش فائو پيش بيني مي شود در سال 2010 توليد سرانه غلات در جهان در حال توسعه به رقم 258 كيلوگرم و در كشورهاي توسعه يافته كيلوگرم 608به برسد. كارشناسان معتقدند جاري شدن مقررات سازمان تجارت جهاني در بخش كشاورزي كه كشورها را ملزم مي كندپرداخت يارانه به كشاورزان را كاهش دهند نيز منجربه افزايش قيمت جهاني مواد غذايي خواهد شد. در صورتي كه كشورهاي در حال توسعه نتوانند هزينه هاي توليد مواد غذايي را در كشورهايشان كاهش دهند، حتي در صورت توليد كافي بايد مواد غذايي را از طريق واردات تامين كنند كه در نهايت منجر به بدتر شدن وضعيت آنها در دسترسي به مواد غذايي خواهد شد. ادامه دارد