Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750814-8789S1

Date of Document: 1996-11-04

تازه ترين يافته ها در مورد تاثير داروهاي مقابله با سرطان سلولهاي سالم نيز از آسيب داروهاي ضدسرطان مصون نمي باشند واحد رسانه هاي خارجي همشهري: بيش سال 40از است كه داروهاي مقابله با سلولهاي سرطاني مورد استفاده قرار مي گيرد. تازه ترين پژوهش ها بيانگر آن است كه مصرف اين داروها به بافتهاي سالم ازجمله، سلولهاي خون ساز در مغزاستخوانها نيز آسيب اين مي رساند يافته جديد نشان دهنده آن است كه پيش بيني متخصصان در سال 1985 مبني بر درمان قطعي دوسوم كل موارد سرطانها تا سال 2000 با استفاده از داروهايي كه صرفا سلولهاي سرطاني را ازبين برده و سلولهاي سالم را از آسيب مصون مي دارد، ادعايي بي اساس بوده است. خوش بيني بيش از اندازه دانشمندان درمورد درمان قطعي سرطان از دو عامل مهم نشات مي گرفت: عامل اول، كشف موادي بود كه دانشمندان، آنها را ضد سرطان دانسته و اعتقاد داشتند كه مصرف اين سيستم مواد، دفاعي بدن را براي مقابله با سرطان تقويت مي كند. دانشمندان با كمك مهندسي ژنتيك و توليد پروتئين هاي انساني در مقادير زياد، درصدد درمان بيماران بودند. عامل نيز دوم، اقدام به ظاهر چشمگيري بود كه، در تهيه پادتن ها براي مقابله با سلولهاي بدخيم صورت گرفت. ازلحاظ نظري، حتي داروهاي معمول ضد سرطان را نيز مي توان مستقيما به تومورها رسانيد; بنابراين سلولهاي سالم نيز از آسيب اين داروها مصون نخواهندماند; زيرا داروها، هم سلولهاي سرطاني و هم سلولهاي سالم را مورد تهديد قرار مي دهند. شكي نيست كه سيستم دفاعي طبيعي بدن ما قادر است با سلولهاي بدخيم سرطاني مقابله كند; اما متاسفانه داروها نتوانسته اند در راه مقابله طبيعي با سلولهاي سرطاني، سيستم دفاعي بدن را ياري عامل رسانند كشنده تومور (TNF) كه مانع رسيدن خون به تومورها از مي شود، مواردي بود كه دانشمندان را بسيار اميدوار ساخته بود. اما تحقيقات كارول سيكورا، پرفسور تومورشناس در بيمارستان همراسميت لندن نشان داد كه اين اميد واهي بوده است. در دهه 1980 به هزار بيمار سرطاني، TNF داده شد; اما اين كار در هيچ مورد نتيجه بخش نبود. حتي در برخي موارد، ديده شده است كه بعضي تومورها خودبه خود TNF ترشح مي كنند. دو ماده - Interleukin Interferon و كه از راه عمل متقابل ياخته هاي حيواني وويروسها توليد شده و مي توانند از تكثيرويروس جلوگيري كنند، به طور طبيعي درفعاليت ضد تومور بدن دخالت دارند. اين دو ماده، فقط در درمان دو درصد از كل موارد سرطانها ازجمله برخي از انواع سرطانهاي خون و كليه موثر واقع شده اند. به تازگي پروتئين Interferon براي درمان سرطان پوست و تومور سياه رنگ قشر عميق پوست به كار مي رود; اما هنوز كاربرد اين مواد در درمان سرطانهاي ريه، سينه و روده بي تاثير است. كارول سيكورا مي گويد: Interleukin و Interferon هر دو در تقويت سيستم دفاعي بدن موثرند و عملكرد سيستم دفاعي بدن نيز در مقابله با انواع نادر سرطان موفق بوده است، اما در مقابله با انواع شايع سرطان مانند سرطانهاي ريه و روده، كارايي نداشته و اين تفاوتي است كه 15 سال پيش درك نمي شد. دكترفرانسيس بالكويل، سرپرست موسسه تحقيقات سرطان كه در Interferon پژوهش هاي نظارت مستقيم داشته است، مي گويد: اين تصور كه Interferon قادر، به درمان سرطانهاي عمده است، بسيار خوشبينانه خواهدبود. باوجود اين كه اين ماده در درمان سرطان حيوانات، آن هم زماني كه تومور چندان بزرگ نبوده، موثر واقع شده و در درمان سرطان انسانها زياد موثر نبوده است; اما همچنان از اين ماده در درمان بيماران پيشرفته سرطاني استفاده مي شود. برخي از پژوهشگران اعتقاد دارند كه تجويز اين مواد براي درمان بيماران سرطاني معمولا عجولانه صورت مي گيرد، در حالي كه روند درمان بيماران سرطاني بسيار پيچيده تر از آن كارول است سيكورا معتقد است كه Interferon و Interleukin در شرايط طبيعي، فقط تعداد اندكي از سلولهاي مجاور ترشح كننده را تحت تاثير قرار مي دهند و بر ساير نقاط بدن تاثيرگذار نيستند; و تزريق، تنها راه عملي ارسال اين مواد به بيماران سرطاني خواهدبود. تزريق Interferon حتي، به ميزان اندك، عوارضي مانند ابتدا به انفلوآنزا در بيمار ايجاد مي كند; مصرف اين ماده به ميزان زياد نيز بيمار را دچار بيهوشي و يا حتي اغما مي سازد. TNF مصرف نيز مسموميت ايجاد كرده وگاهي عوارضي مانند شوك در دريافت كننده ايجاد مي كند. دكتربالك مي گويد: پژوهش ها نشان داده است كه متاسفانه ازنظر دريافت TNF و قدرت تحمل آن، ظرفيت انسان، يك چهلم ظرفيت موش است. عوارض كاربرد بسياري از روشهاي بيولوژيكي در درمان سرطان، بيش از خاصيت درماني شان است. به تازگي پيشرفتهايي در درمان سرطان صورت گرفته است; اما بيشتر اين پيشرفتها، مرهون كاربرد روشهاي سنتي ساخت مولكول در آزمايشگاهها بوده است. توليد شش دارو از هشت داروي جديد ضد سرطاني كه در سال گذشته به بازار مصرف عرضه شد، به روشهاي سنتي بوده است. دكتربالك معتقداست روشهاي بيوتكنولوژي تازه بايد در مواقعي مورد استفاده قرار گيرند كه روشهاي معمول درمان سرطان ازقبيل شيمي درماني، جراحي و مصرف داروها نتيجه بخش نباشد. دكتربالك مي گويد: اكنون دانشمندان واقع بين تر شده اند و درصدداند تادر حدامكان از رشد تومورهاي سرطاني جلوگيري نموده وعمر بيماران سرطاني را افزايش دهند و اين ايده كه دانشمندان مي توانند سرطان را نيزمانند عفونت گوش با استفاده ازآنتي بيوتيك برطرف سازند، ديگر چندان واقعي به نظر نمي رسد. منبع: June Guardian The