Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750801-8013S1

Date of Document: 1996-10-22

در مدرسه فرزندمان چه خبر؟ است انجمن اولياء و مربيان يك نهاد تشريفاتي نيست مدرسه هرگز به تنهايي نمي تواند از عهده پرورش دانش آموزان برآيد و همه كمبودهاي مربوط به خانواده را جبران كند از ديرباز اين واقعيت به اثبات رسيده است كه براي به ثمررسيدن هر فعاليت، پيوند و همراهي نيروها همواره كارساز است. اين واقعيت در تربيت و پرورش توانائيها و استعدادهاي كودكان و نوجوانان و به عبارتي دانش آموزان نيز صدق مي كند. والدين نخستين آموزگاران كودكان محسوب مي شوند و بنيانگذاران شيوه و رويه هاي فكري، انگيزشي و رفتاري در كودكان به حساب مي آيند. از سوي ديگر اولياي مدارس مانند آموزگاران، مربيان و... نيز در بسط و گسترش و يا معدود و خنثي سازي دستاوردهاي والدين، مي توانند نقشي موثر ايفا كنند. از اين رو هر چه ميزان همفكري، همكاري و تفاهم اوليا و مربيان بيشتر باشد، در امر تربيت و پرورش كودكان موفق تر خواهند بود. جلوه پيونددر نظام آموزش و پرورش كشور، انجمن اوليا و مربيان به عنوان يك نهادتربيتي عهده دار سازماندهي آموزش خانواده وايجاد پيوند ميانه خانه و مدرسه است. هدف از ايجاداين انجمن، فراهم آوردن زمينه هاي همكاري و مساعدت خانواده ها براي بهبود و پيشبرد هرچه بهتر آموزش و پرورش دانش آموزان، ارائه آموزشهاي مناسب براي آشناكردن والدين با مراحل مختلف رشد و پرورش فرزندان و آگاهي دادن به آنان براي تربيت ديني، اخلاقي و اجتماعي كودكان، نوجوانان و جوانان است. كارشناسان امور تربيتي معتقدند، وجود انجمني به نام انجمن اولياو مربيان در مدارس كه هماهنگي لازم در خصوص گسترش فعاليتهاي تعليم و تربيتي در مدارس و كانون زندگي دانش آموزان را بر عهده دارد از واجبات هر نظام آموزشي است و فعال بودن اين انجمن رمز موفقيت در تربيت نسل آينده است. اين كارشناسان مي گويند با ايجاد ارتباط صحيح ميان خانه بامدرسه علاوه بر اينكه مي توان حضور و مشاركت مردم در بخش آموزش و پرورش را فراهم آورد بهره وري آموزشي و تربيتي نيز ارتقا يافته و از بروز ناهنجاريهاي اجتماعي به ويژه تعارض تربيتي و رفتاري ميان داده هاي خانه و مدرسه جلوگيري مي شود. كريم عباسي، مدير مدرسه نمونه مردمي اميد امام مي گويد: انجمن اوليا ومربيان مظهر همكاري خانه و مدرسه در امر تعليم و تربيت كودكان و نوجوانان است. شخصيت كودك و نوجوان از عوامل متعددي تاثير مي پذيرد. خانه و مدرسه دو نهاد تربيتي مهم به شمار مي آيند كه درصدر عوامل تاثيرگذار بر روند رشد و تكامل رفتار و منش نوباوگان جامعه قرار دارند. كودك در خانه و در دامان پدر و مادر رشد و نمو مي كند و راه و رسم زندگي را فرا مي گيرد. وقتي رهسپار مدرسه مي شود، تحت تاثير رفتار وافكار معلمان و مربيان خود قرار مي گيرد ودر عين حال از همسالان خود نيزاطلاعات زيادي به دست مي آورد و شخصيت او به تدريج ساخته مي شود. به گفته دست اندركاران نظام تعليم وتربيت، خانه و مدرسه زماني مي توانندرسالت آموزشي و تربيتي خاص خود را به نحو مطلوب انجام دهند كه هر يك شناخت تربيتي كافي داشته باشند و نقش هاي تربيتي خاص خود را با آگاهي ايفا كنند. همه اوليا نمي آيندبا وجود اينكه انجمن اوليا مي تواند اثرگذاري زيادي در امر تعليم و تربيت دانش آموزان و تحقق اهداف نظام آموزش و پرورش داشته باشد، متاسفانه همه اوليا دانش آموزان از جلسات آموزشي انجمن مذكور استقبال نمي كنند. بر اساس آمارهاي نيمه رسمي حدود 50 درصد والدين دانش آموزان در جلسات انجمن اوليا و مربيان حاضر مي شوندو 75 درصد از اوليا شركت كننده در جلسات انجمن، مادران هستند. بيژن اوجاني مي گويد: من پدر چهار دانش آموز واقعيت هستم اين است كه به طور دقيق نمي دانم كدام فرزندم در چه مدرسه اي درس مي خواند، چه برسد به اينكه در جلسات انجمن هم شركت كنم. تمام مسائل مربوط به تحصيل بچه ها را به عهده مادرشان گذاشتم. همين كه بتوانم در اين وانفساي نيازهاي اقتصادي، مادي و مالي خانواده را فراهم كنم، كاري است كارستان. با اين حال توقع داريد در جلسات انجمن مدرسه هم شركت ؟ كنم عملكرد گذشته تعداد چشمگيري از مدارس در برخورد با پدران و مادران اين شبهه را در والدين دانش آموزان ايجاد كرده است كه هدف از دعوت مدرسه براي حضور در جلسات انجمن اوليا و مربيان، مطالبه كمكهاي مادي و مالي است. چنين نگره اي در بين والديني كه فرزند يا فرزندانشان در مدارس دولتي تحصيل مي كنند، بيشتر همين است امر موجب شده تا استقبال اين گروه از جلسات انجمن مطلوب نباشد. حسين تاجيك مي گويد: مگر غير از اين است، هر وقت مدرسه قصد دارد پولي بگيرد، جلسه انجمن اوليا و مربيان تشكيل مي دهد. در اين جلسات پول مي خواهند و صرفا در صدد حل مسائل مادي خاص مدرسه هستند نه موارد تربيتي و آموزشي دانش آموزان و حذف تعارض آموزشي و تربيتي بين خانه و مدرسه. عليرضا عصاره، معاون آموزشي و پژوهشي سازمان انجمن اوليا و مربيان كشور مي گويد: انجمن اوليا و مربيان در سالهاي گذشته، تنها كانال مناسبي بود كه اوليا مدارس مي توانستند از طريق آن به تامين نيازهاي مادي و مالي مبادرت ورزند و متاسفانه علي رغم تغيير روش ها، اين تلقي منفي در زواياي ذهني برخي اوليا دانش آموزان وجود دارد. اما امروزه انجمن اوليا و مربيان كاركرد و جايگاه خود را دارند. اين انجمن وظيفه دارد از طرق مختلف بين خانه و مدرسه پيوند به وجود آورد. خانه ومدرسه، مكمل يكديگرندتحقيقات نشان داده است در مدارسي كه والدين با اولياي مدرسه، ارتباط كمتري داشته اند، دانش آموزان از مشكلات رفتاري بيشتري برخوردار بوده اند. جاي بسي تاسف است كه درجامعه مامعمولا ارتباط والدين با مدرسه بسيار ضعيف و غالبا محدود به جنبه هاي مالي و خدماتي است. هر چند در اين باره نيز همكاري در كمترين حد خود است. بر اساس آمار رسمي به طور متوسط تنها /1 5حدود درصد از هزينه هاي هر خانوارشهري صرف امور آموزشي و تفريحي مي شود; حال آنكه اين رقم براي دخانيات بيش درصد 2از است و اين تفاوت در روستا چشمگيرتر است. اين كوتاهي نه تنها از سوي خانواده كه گاهي از ناحيه مدارس نيز هست و استقبال شايسته اي از همكاريهاي فرهنگي و تربيتي خانواده ها نمي شود. اين جريان بايد دگرگون شود و هر يك از اين دو نهاد به ويژه خانواده ها، به اهميت و ضرورت اين ارتباط در تربيت صحيح فرزندان خود بيشتر آگاه شوند و بكوشند تا وظيفه خود را به درستي انجام دهند. غالبا خانواده ها مي پندارند اگر فرزند خود را روانه مدرسه كنند وظيفه خود را نسبت به وي انجام داده اند و ديگر نيازي به مشاركت جدي آنها نيست، حال آنكه به اعتقاد كارشناسان نظام آموزش و پرورش هم در زمينه آموزش و هم از جنبه تربيت - به ويژه از نظر تربيت - نياز جدي به مشاركت آنها با اولياي مدرسه است. جميله قلي زاده - معلم يكي از مدارس تهران مي گويد: اين تصور را از ذهن بسياري از والدين بايد زدود كه وظيفه معلم از وظيفه آنها جداست. متاسفانه برخي پدران و مادران تصور مي كنند، بعد از شش سالگي كه فرزندشان وارد مدرسه مي شود مسئوليت تربيتي و آموزشي تا حد زيادي از دوش آنها برداشته شده است در حالي كه در حقيقت اين طور نيست. واقعيت اين است كه به محض ورود كودك به وطيفه مدرسه، و مسئوليت والدين مضاعف مي شود، چرا كه آنها بايد به طور جدي پيگير روند آموزش و تربيت كلاسيك فرزندان خود باشند.. كريم عباسي مي گويد: مدرسه هرگز به تنهايي نمي تواند از عهده پرورش دانش آموزان برآيد و همه كمبودهاي مربوط به خانواده را جبران كند. ولذا نمي توان از خانواده و واحدهاي ديگر غير از مدرسه سلب مسئوليت كرد و بار سنگين تعليم و تربيت را تنها بر دوش مدرسه نهاد. به نظر كارشناسان، تنها راه موفقيت، ايجاد هماهنگي مطلوب بين خانواده ومدرسه و ساير واحدهاست و هر چند نقش مدرسه از اهميتي ويژه برخوردار است; به ويژه معلم در رابطه گرم و عاطفي بين او ودانش آموزان در رشد كودك اثرو نفوذ بسيار دارد. يقينا عدم ارتباط هميشگي و عميق بين اوليا و مربيان موجب اعمال شيوه هاي تربيتي و آموزشي متفاوت از سوي آنها مي شود و نتيجه آن سردرگمي دانش آموز و افت تحصيلي و تعارض شخصيتي او خواهد بود. وظيفه مدرسه و اوليا دانش آموزدو نهاد خانه و مدرسه نقش اساسي در تكوين شخصيت دانش آموزان دارد. بين روشها و منش هاي خانه و مدرسه بايد همسويي و تشابه وجود داشته باشد و يكي از اين دو كانون، كار ديگري را خنثي نكند، بلكه به عنوان دوج ريان همدل و مكمل عمل كنند. مدرسه بايد پيشاهنگ ايجاد ارتباط با خانه باشد و با تشكيل كلاسهاي آموزش خانواده و برگزاري جلسات انجمن اوليا و مربيان اسباب مشاركت فكري اوليا را در امر تعليم و تربيت فرزندانشان فراهم نمايد. انجمن اوليا و مربيان يك جريان تربيتي است كه بايد راههاي توسعه همكاري خانه و مدرسه را مطالعه كند و طرحهاي مفيد و موثري بدهد. منظور از همكاري همان مشاركت آموزشي و تربيتي اوليا براي تحقق اهداف مدرسه است. تازه ترين تحقيقات نشان مدرسه مي دهد، بايد از همكاري، تخصص ها، مهارتها وتوانايي هاي اوليا دانش آموزان استفاده كند. مدرسه، جامعه اي است باابعادكوچكتراز اصل جامعه شهري يا روستايي. اين جامعه فعال نيازهاي متنوعي هر دارد چند دولت بخش عظيمي از درامد ملي را براي سازمان بخشيدن به امور مدارس اختصاص مي دهد ولي تجربه نشان مي دهد كه مشكلات مدرسه به طور كامل برطرف نمي شود و نياز به مساعدت اوليا وجود دارد. يدالله شمس الدين، مدير مدرسه حضرت رضا مي گويد: براي آنكه پدر و مادر توفيق پرورش فرزندان صالح و با آينده اي روشن داشته باشند بايد در كلاسهاي آموزشي خانواده شركت كنند و شناخت تربيتي بدست آورند. وقتي قرار است والدين اهداف تربيتي مشخص داشته باشند و بدانند فرزندان خود رامي خواهند براي چه امري تربيت كنند و براي رسيدن به اهداف چه ابزار و روش هايي را بايد بكارگيرند، مجموعه اي تدابير طرح و برنامه اي است كه از آن مي توان به عنوان منشور تربيتي ياد كرد. هر خانواده اي بايد يك منشور تربيتي داشته باشند و بر وفق موازين آن به پرورش فرزندان اقدام كند. از سويي ديگر به نظرمي رسد مهم ترين وظايف پدران و مادران در جهت ايجادهماهنگي بين خانه و مدرسه عبارتند از: - 1 به طور دائم در جريان اهداف و برنامه هاي آموزشي و تربيتي مدرسه قرار حداقل گيرند هر ماه يكبار وضعيت رفتاري و اخلاقي فرزند خود را از معلم و مدرسه جويا شوند. - 2 براي شركت در جلسات انجمن اوليا و مربيان و يا كلاسهاي آموزشي خانواده به طور جدي، اوقاتي را در نظر بگيرند. -براي 3 تشريك مساعي با مدرسه و معلمان در جهت حل مشكلات فرزند خود و مدرسه به طور كلي اعلام آمادگي كنند. -درباره 4 برنامه هاي آموزشي و تربيتي فرزند خود با توجه به مقطع تحصيلي اومعلومات لازم را كسب كنند. - 5 با راهنمايي و هماهنگي معلمان براي رفع اشكالات درسي فرزندان در خانه برنامه ريزي كنند.