Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750725-7673S1

Date of Document: 1996-10-16

سخنراني فائزه هاشمي - تحت عنوان ضرورت ورزش براي زنان مسلمان مراسم افتتاح كنگره جهاني زن و ورزش - لوزان . سرويس ورزشي: اولين كنگره جهاني زن و ورزش در لوزان سوئيس با حضور وزراي ورزش و روساي كميته هاي ملي المپيك و فدراسيونهاي بين المللي با سخنراني خوان آنتونيو سامارانش رياست كميته بين المللي المپيك و قرائت پيامهاي نخست وزيرهاي پاكستان و نروژ افتتاح شد. رياست كميته بين المللي المپيك در بخشي از سخنان خود ضمن برشمردن موفقيت بانوان، پيشرفت موقعيتهاي ايجاد شده را مثبت ارزيابي نمود و اضافه كرد كه ما بايد در مشكلات فرهنگي، اقتصادي و مذهبي به تفاهم و يك راه حل مشترك برسيم و من لازم مي دانم از تلاشهاي جمهوري اسلامي ايران بويژه خانم فائزه هاشمي براي توسعه ورزش بانوان در كشورهاي اسلامي تشكر و قدرداني نمايم. همچنين در بخشي از پيام خانم بي نظير بوتو آمده است: امروزدولت من به مبارزه با هرگونه تبعيض براي رها ساختن توانائيهاي بالقوه زنان پرداخته است و به منظور توسعه ورزش بانوان ما مثل ايران اقدام به تاسيس هيئت ورزش بانوان به صورت مجزا نموده ايم و ميزبان دومين دوره بازيهاي بانوان كشورهاي اسلامي در سال 1997 در پاكستان هستيم. در دومين روز از كنگره خانم فائزه هاشمي به ايراد سخنراني پرداختند كه متن آن به قرار زير است: سخنانم را تحت عنوان ضرورت ورزش براي زنان مسلمان آغازمي كنم. حضار محترم: مايه خشنودي من است از اينكه شركت كننده در يكي از كنگره هاي المپيك هستم كه فاقد مشخصه هاي هميشگي جلسات در طي تاريخچه المپيك مدرن بوده و بطور اخص به مسئله زنان و ورزش مي پردازد. مشخصا اهداف كميته بين المللي المپيك از برگزاري چنين گردهمائي هايي، پيوستگي و ارتباط نزديك با ايده هاي فلسفي بارون پير دوكوبرتن، بنيانگذار نهضت المپيك بوده و بدنبال وحدت و يگانگي جسم و فكر جهت رسيدن به راه حلي مسالمت آميز براي حل تعارضات بين المللي است. از اين ديدگاه، ورزش بعنوان ابزاري اجتماعي و فعاليتي فرهنگي در نظر گرفته مي شود كه در خدمت حمايت، ترغيب و اعتلاي ارزشهاي اخلاقي بكار گرفته شده و دستيابي به وحدت جهاني را كه در سايه آن كنكاشي نهفته بسوي تعالي همگاني در درون هر فرد بوجود مي آيد ميسر مي سازد. اين تعالي مبتني بر منطق فرهنگي و تماميت هر ملت است كه ارائه گر و رساننده هويت هر گروه به عنوان عضوي از يك نظام گسترده تر همچون جامعه جهاني ورزش مي باشد. بواقع تنها زماني مي توان گام بسوي تفاهم و توسعه برداشت كه درك ما از فرهنگ، نه بعنوان سد و مانع بلكه همچون سرچشمه هايي از انرژيهاي بهره برداري نشده باشد. اين تفكر كه فرهنگها ايستانيستند و در صورت برخورداحترام آميز با آنها مي توانندجوابگوي آرزوها و الزامات متغير باشند، تفكري خارق العاده به نظر مي آيد. اصولا مقابله با عادات فرهنگي، مانع همگاني ساختن ورزش و ورودآن در زندگي روزانه زنان مسلمان مي شود، البته اين بدان معنا نيست كه در كشورهاي مسلمان مثل عربستان موانع فرهنگي و بومي بر ضد مشاركت زنان در ورزش وجود ندارد. موانع در تمام جوامع وجود داشته و دارند ولي غلبه بر آنها بايد از درون خود فرهنگ نشات گيرد. در اين مفهوم است كه ضرورت واهميت احترام به عقايد عناصرتشكيل دهنده اين پيكره، يعني جامعه جهاني اجتنابناپذير ورزش، بنظر مي رسد. فائزه هاشمي در دنباله سخنان خود به عواملي كه به تعميق فاصله ميان زنان مسلمان و ديگر زنان در صحنه هاي بين المللي مي انجامند اشاره كرده و در پايان از خوان آنتونيو سامارانش خواست تا توجه بيشتري به پانصد ميليون زن مسلمان در عرصه جوامع مختلف داشته باشد.