Hamshahri corpus document

DOC ID : H-750724-7509S1

Date of Document: 1996-10-15

شوبرت و سمفوني ناتمام ابتكاري بسيار زيبا، باعث مي شود تا شوبرت جوان سازنده سمفوني كلاسيكي باشد كه با جذابيت خاص خودش، طرفداران موسيقي را تا به امروز مجذوب خود اما سازد پس از نوشتن اين سمفوني، شوبرت دچار بحران مي شود. او در جستجوي دياكلتيك بتهوون بود، چرا كه شوبرت او را مانند خدايي پرستش مي كرد و براي او احترام بسيار زيادي قائل بود. ولي هرگز نتوانست به آنچه كه مي خواست دست در يابد سي ام اكتبر 1822 شوبرت سمفوني هشتم را پاكنويس كرد كه فقط توانسته بود دو بخش آن را تمام كند و از بخش سوم آن فقط طرحهايي باقي مانده است. در سال 1823 انجمن موسيقي شهر گراتس شوبرت را به عنوان عضو افتخاري برگزيد و بدين خاطر، شوبرت براي قدرداني، سمفوني هشتم خود را به آنجا فرستاد. متاسفانه اين سمفوني سالها در آنجا بايگاني شد و كسي از آن خبر نداشت تا اينكه در سال 1865 يعني سي و پنج سال بعد از مرگ شوبرت، رئيس انجمن موسيقي گراتس، تصادفاسمفوني ناتمام، شوبرت را پيدا كرد و در همان سال براي اولين بار آنرا به اجرا گذارد. سمفوني هشتم ياناتمام، با پيش درامدي افسانه اي و وهم انگيز آغاز مي شود، سپس با صداي بم و آرامي كه توسط ويولون سل و كنترباس نواخته مي شود، ادامه مي يابد. آنگاه توسط سازهاي ديگر تقويت شده و به صورت هيجان آوري گسترش يافته و پس از يك پاساژ، موضوع دوم آن كه آهنگ اصلي سمفوني است و با آكوردي بسيار قوي و نافذ، شروع مي شود. اين آهنگ بسيار جذاب بتدريج جاي خود را به آهنگي غم آلود و محزون مي دهد و ناگهان قطع مي گردد. اما پس از لحظاتي سكوت، بار ديگر سازها شروع به نواختن آهنگي كه حاكي از خشم و اندوه است، مي نمايند و سپس با چند آكورد قوي به پايان مي رسد. قسمت آندانته دوم، تركيبي از دو آهنگ شوبرت است. هرتم، از دو قسمت تشكيل شده است. تم اول پس از درآمدي كوتاه، با آهنگ ملايمي نواخته مي شود وپس از تكرار مجدد كه ريتمي قويتر دارد، ادامه مي يابد. تم دوم با فلوت و كلارينت اجرا مي شود. اين تم به دليل داشتن نوايي چوپاني، بسيار دلپذير است وبعد از يك برگشت كامل كودا، به صورتي ملايم به انتها مي رسد و با پايان يافتن اين قسمت سمفوني ناتمام به اتمام مي رسد. اين سمفوني گرچه كامل نيست، اما همان دو قسمت به صورتي نوشته شده كه گويا بسيار كامل است. اما درباره شوبرت بايد گفت از آنجايي كه او بسيارساده و بي تزوير بود، هرگز به مجالس اشرافي و دربارآن زمان راه پيدا نكرد و هميشه سعي داشت، وقت خود را با دوستانش بگذراند و اين درست خلاف عادتي بود كه بتهوون داشت. شوبرت كه متولد سال 1797 بود در سال 1828 و بر اثر ابتلا به تيفوس هنگامي كه 31 ساله بود درگذشت. ترجمه: ميراندا معاوني